Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Orka zingt Israël heel

Home

Monique van Hoogstraten

© RV
Reportage

Israël wordt door oorlog getekend, zegt zangeres Orka Teppler. Maar misschien juist daardoor is de hippiecultuur er zo vitaal.

Welkom thuis, zegt een jonge vrouw in lange gebloemde Indiajurk. “Hier zul je liefde ontvangen”. En nee, daar hoef je niets voor te doen. “Wij geloven in de revolutie van liefde, het verspreiden van liefde heeft een magische kracht.”

Lees verder na de advertentie

In een verwaarloosde buurt bij de oude spoorweg in Tel Aviv, op een aftands bedrijventerrein waar verroeste golfplaten de gebouwtjes bijeenhouden, vind ik na enig zoeken ‘Pele’, Hebreeuws voor ‘Wonder’. De letters staan ook voor ‘Hier leren we over liefde’. Plots sta ik op een binnenplaats met weelderig groen en naïeve kleurrijke muurschilderingen van een arcadisch landschap met zachtroze bergen. Op oude bankstellen onder de bloeiende bomen spreken jonge Israëliërs zacht met elkaar - op zich al een wonder in een land waar het geluidsniveau altijd een beetje pijn doet aan je oren. Er komen steeds meer mensen binnen, de omhelzingen zijn hier warm en lang.

Israël is in zichzelf spiritueel, al is het ook racistisch en door oorlog getekend

Orka Teppler

Straks treedt Orot op. Voor deze band is muziek magie. “Ze creëert verbroedering. Ze opent onze harten en nodigt jou uit ook het jouwe te openen”, zegt zanger en gitarist Uria Tsur (36). De bandleden, die relaxed een veganistisch hapje eten nadat ze net de generale hebben gedaan, raken in gesprek over de betekenis van het innerlijke zelf. Dat is de leidraad voor deze hippieïsten. “Als je innerlijk oké is, beïnvloedt dat automatisch de wereld om je heen”, zegt Ori Lavi (32), de drummer.

Ik ben hier op uitnodiging van Orka Teppler (34), de enige vrouw in deze band, gitarist en zangeres. Twee weken eerder sprak ik haar in Noord-Israël, in een door haar partner tot woning verbouwde schuur in een kibboets. Ze ontving me in een simpel gesneden zachtgroen jurkje (waaronder ze geen bh draagt), met sterke koffie.

“Hoe definieer je hippie?” stelde ze zichzelf de vraag. “Voor mij is het direct verbonden met de cultuur van de sixties en seventies. Psychedelische muziek, natuurlijk eten en verantwoordelijkheid nemen voor je karma.”

De hippiecultuur, zegt Teppler, is een boom met vele takken. “Mijn partner groeide op in een gegoede familie. Hij ziet er niet uit als een hippie, maar hij kan het niet verdragen dat mensen geld maken uit geld. Voor mij is dat de kern van hippie zijn.”

In Israël is de hippiecultuur springlevend, aldus Teppler. “Ik zie dat omdat we met Orot veel reizen en optreden; het is enorm hier. Israël is in zichzelf spiritueel, al is het ook racistisch en door oorlog getekend. Of misschien is het juist wel daarom, om een balans te vinden.”

De tekst loopt door onder de afbeelding

© RV

Kapitalistisch en militaristisch

De moord op premier Rabin in 1995, voor Israël in veel opzichten een keerpunt, heeft volgens Teppler de hippiebeweging sterk gevoed. “Vóór de moord was de meerderheid links, pro-vrede, alternatief. Daarna veranderde alles, het land werd kapitalistisch en militaristisch. Als je niet tot de horde wilde behoren, moest je op zoek naar een nieuwe levensstijl, een ander pad.”

Teppler wilde het leger niet in, maar haar vader, kind van Holocaustslachtoffers, beval het haar. Na haar diensttijd ging ze zoals veel Israëliërs deden - en doen - naar India. “Ik kocht een gitaar en begon te spelen. Verrassend genoeg kwamen mensen om me heen zitten en begonnen te zingen. Daar werd ik gelukkig van.”

In de drie jaren in India raakte ze diep verbonden met het hippiedom. Ze studeerde het zingen van mantra’s, leerde wat karma is: er is geen ‘buiten’, de realiteit reageert op jouw vibratie. Ze groeit daarin nog steeds, vertelt ze aan de keukentafel. “Ik begin steeds sterker de eeuwigheid van alles te voelen, ik voel dat echt in mijn lijf. Dat neemt ook de vraag over leven en dood weg.” Kent ze geen angst voor de dood? “Daar werk ik aan. Angst is een poort, zoals een beroemde Israëlische muzikant zegt.”

Ze laat me de biologische tuin zien die haar partner na jaren spitten en wieden heeft doen opbloeien. Een waar paradijs, met metershoge zonnebloemen, paprika’s, meloenen en boerenkool tussen niet-alledaagse groenten en vruchten zoals gojibessen (‘supergezond’). “En ken je moringa? Dat is een van de gezondste groente ter wereld. Proef maar.” Terwijl we rondlopen plukt ze hier en daar een takje kruid. Bij het afscheid geeft ze het me mee als een geurig en door liefde gekleurd miniboeketje.

De tekst loopt door onder de afbeelding

© RV

Kabbalat jabbat

Haar band Orot, waar ze nu veel geld mee verdient (‘maar daar gaat het niet om’) ontstond organisch. Teppler werd eens gevraagd spirituele liederen te zingen op een kabbalat sjabbat. Dat is het traditionele ritueel waarmee op vrijdagavond de sjabbat begint, met brood, wijn en gebed. Daar ontmoette ze Uria, die ook was gevraagd.

Niet veel later stonden ze op een volgend festival, deze maand reizen ze langs hippiefestivals in Europa en bijna elk weekend treden ze op ergens in Israël. “We worden overal uitgenodigd, bij gezinnen thuis, in de kibboets. We doen daar veel ‘zang-cirkels’. Wij geloven in de kracht van vibratie, en mensen verlangen heel duidelijk naar deze energie.”

Het is tijd alle gedachten waarmee je kwam te laten varen

Uria Tsur

Speelt Orot ook voor kolonisten in de bezette gebieden? “Tot nu toe zijn we daar niet uitgenodigd. Ik zou wel gaan. Vroeger was ik heel uitgesproken, ik at geen producten uit de nederzettingen. Nu heb ik veel minder woede, veel meer compassie en zie ik dat iedereen hier slachtoffer is.”

In Pele in Tel Aviv worden kussens op de kleden gelegd, in een kring om het ronde podium heen. Aan de muren hangen tekstjes op uitgeknipte papieren vormpjes. All you need is love.The dreams will come true. Grote gedrapeerde doeken schermen de ruimte af, het licht is roze-rood.

“Adem diep in”, zegt Uria Tsur tegen de ongeveer honderd gasten die in schoenmakerszit of lekker languit op de kussens zitten. Ze sluiten hun ogen en dan klinkt het gezamenlijk: aaaaahhh!. “Het is tijd alle gedachten waarmee je kwam te laten varen”, vervolgt Tsur onder gitaargetokkel. Dan speelt de band het eerste lied, een mantra met zachte tonen, een eenvoudige tekst over het openen van je hart. Iedereen kan meezingen. En dat doen ze.

Tsur nodigt de zaal uit met elkaar te delen welke intentie ze vanavond hebben. “Ik kom voor healing”, zegt iemand. Verandering, zegt een ander. Vervolmaking. Balans. Omhelzing. Terwijl deze woorden klinken wordt de muziek opzwepender, voller. De percussie voegt zich erbij, de fluit, nog een gitaar. Bezoekers houden elkaars handen vast. Ze lijken een beetje in trance en hebben een gelukzalige glimlach op hun gezicht.

De tekst loopt door onder de kaart

Helende sessie

Ondertussen komen nieuwsberichten op mijn telefoon binnen, die ik stiekem bekijk. Protesten van Palestijnen in Jeruzalem. Rellen rond de Al Aksa moskee. Een grote politiemacht op de been. Er vallen gewonden. Een wereld eindeloos ver van deze helende sessie. Zeventig kilometer verderop in dit door conflict getekende land.

Kan jullie hippieïsme iets helen in dit land?, vroeg ik Orka Teppler eerder. “Dat doet het al”, zei ze. “Ik geloof in de kracht van meditatie.”

Uria Tsur, die in zijn diensttijd deel uitmaakt van een elite gevechtseenheid (‘ik wilde vechten!’) totdat hij gewond raakte, naar India ging en zichzelf ontdekte, kijkt niet naar politiek. “Ik geef liefde en schoonheid aan de wereld, maar ik ga geen energie verspillen door naar liefde te zoeken. We zijn als kandelaren, we laten ons licht schijnen. Maar ik kies niet waar mijn licht schijnt.” Hier in Pele schijnt het volop, voor wie het maar wil ontvangen.

Terwijl de zaal in opperste concentratie doorzingt en mediteert, schuifel ik zachtjes weg, onrustig geworden door de politiek die elders in het land weer eens levens binnengedrongen is.

Ik lees de tekst die Tsur op het hoesje van de cd schreef die ik vanavond heb gekocht. “Dankjewel dat je meegaat op de scheppingsreis. We love you.”



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
Israël is in zichzelf spiritueel, al is het ook racistisch en door oorlog getekend

Orka Teppler

Het is tijd alle gedachten waarmee je kwam te laten varen

Uria Tsur