Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Opening festival Ensemble Musikfabrik is geen lolletje voor de oren

Cultuur

Frederike Berntsen

Richteriaans streeppatroon in 'Richters Patterns'. Oogverblindend, niet opzienbarend. © © Lukas Hellermann
Recensie

Klassiek
Ensemble Musikfabrik, Cappella Amsterdam
Feldman, Schmickler
★★★☆☆

Linksachter zat een fluitiste, de contrabas bevond zich rechts in de ruimte en vanaf het podium voorin klonken harp en piano. De musici uit Ensemble Musikfabrik omringden het publiek tijdens de openingsavond van het Holland Festival. Tot de bezoekers zou ook koningin Máxima hebben behoord, maar zij moest wegens droevige familieomstandigheden verstek laten gaan.

Lees verder na de advertentie

'Richters Patterns' heet de installatie voor 18 musici, elektronica en film die de 71ste festivaleditie mede inluidde. Op groot doek was 'Abstraktes Bild, 946-3' van Gerhard Richter te zien, dat wil zeggen door de computer bewerkt fotomateriaal hiervan, gevat in een film van Corinna Belz.

Het beeld zoomde langzaam uit: dikke penseelstreken gingen over in wandtapijtachtige figuren en vormden uiteindelijk een veelkleurig richteriaans streeppatroon - oogverblindend, maar niet opzienbarend. Daar hoorde ook muziek bij, gecomponeerd door Marcus Schmickler.

De breekbaarheid van de altviolist ontroerde steeds meer

Geforceerd

Juist die muziek deed geforceerd aan, hoe uitgekiend de opzet ook was, met de instrumentalisten rondom. Net als Richters strepen beweegt Schmicklers werk zich in de lengterichting. Hij schreef klank zonder duidelijke contouren, weinig karakteristiek, die zich naar een even ondefinieerbare climax sleepte. Bovendien was het aantal decibels dat de muzikale opwinding bereikte voor de oren geen lolletje.

Vóór Richter ging de aandacht naar Mark Rothko. Blauw schijnsel gaf sfeer aan Feldmans 'Rothko Chapel', stiltemuziek als eerbetoon aan de schilder. Het ventilatiesysteem en een miniem kraakje in de gietijzeren spanten van de Gashouder in Amsterdam maakten bij vlagen meer geluid dan de compositie zelf.

Musikfabrik en een ander topgezelschap, Cappella Amsterdam, bevonden zich gezamenlijk op één podium onder leiding van Daniel Reuss. In 'Rothko Chapel' is een belangrijke rol weggelegd voor de altviool. De strijker van dienst speelde aarzelend, wel subtiel, maar een en ander getuigde niet per se van erg veel durf. Had de altviolist z'n avond niet?

Totdat het kwartje viel, bij de luisteraar: deze speler, Axel Porath, wist exact waar hij mee bezig was. De opzettelijke breekbaarheid van zijn interpretatie was subliem en ontroerde naarmate het stuk vorderde steeds meer. De Hebreeuwse kleuring in de slotmelodie: hemels.

De nieuwste recensies van pop, klassiek, wereldmuziek en optredens. Hun bevindingen vindt u in ons dossier.


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

Door een profiel aan te maken ga je akkoord met de gebruiksvoorwaarden en geef je aan het privacy statement en het cookiebeleid te hebben gelezen.

Deel dit artikel

De breekbaarheid van de altviolist ontroerde steeds meer