Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Op Best Kept Secret zie je ze: nieuwe bands die je nooit meer wilt missen

Cultuur

Klaas Knooihuizen

De latinorockers van Downtown Boys. © Koen Verheijden
Recensie

Best Kept Secret is bedacht als festival om nieuwe bands te ontdekken, maar het kan nog altijd niet zonder grote namen. Dus waren afgelopen dagen zowel Arctic Monkeys als Mattiel in Hilvarenbeek.

Op de zesde editie komt Best Kept Secret de wensen van het publiek tegemoet zonder zijn afkomst te verloochenen. Het draait in de kern om het ontdekken van je nieuwe favoriete artiesten. Idealiter zou het publiek inmiddels blind vertrouwen op de programmacommissie, maar zo werkt het niet; zonder grote headliners raak je de 25.000 kaarten niet kwijt. Arctic Monkeys en The National zijn dit jaar de grote trekkers.

Lees verder na de advertentie

Vooral naar die eerste was het uitzien. Er is een nieuw album vol stemmige croonersongs, dat in niets lijkt op de onstuimige debuutplaat van tien jaar geleden. De reacties waren niet onverdeeld positief, maar live tonen de Monkeys dat de nieuwe jas uitstekend past. Ze zien eruit alsof ze naar een dure bruiloft gaan, de visuals zijn stijlvol in zwart-wit en voor lolbroekerij is geen ruimte. Al langer probeerden ze hun jongehondenimago af te schudden, in Hilvarenbeek zien we voor het eerst volwassen mannen, in plaats van jongens die graag mannen willen zijn.

The National steekt daar een dag later bleek bij af. Hun optreden is foutloos, zoals we gewend zijn, maar geen moment heb je het gevoel dat er iets bijzonders gebeurt.

De beste liveshow komt op naam Downtown Boys, dankzij een frontvrouw die de strot, humor, over­tui­gings­kracht en moves heeft

Kom maar gewoon

Gingen tijdens de eerste editie van het festival op tijd de lichten uit, tegenwoordig is er op veler verzoek een volwaardig nachtprogramma. Optredens van Umfang, Four Tet en Optio zijn het vermelden waard, maar niemand weet het publiek in extase te brengen als Job Jobse, de Amsterdammer die als geen ander aanvoelt wanneer je een nummer van Abba in een melodieuze technoset kunt mixen zonder voor gek te staan.

Best Kept Secret kent dit jaar drie plekken waar feestsfeer belangrijker is dan optredens: het traditioneel door dj St. Paul geprogrammeerde stage 4, het rockhol Casbah en de nieuw Hang Out, waarvan het programma zelfs niet in het boekje staat. Kom maar gewoon, het wordt gezellig, dat is de boodschap. Het is er goed toeven. 

Minder geslaagd is de tipi waar mindfulness en techno worden gekoppeld. De tent is karig ingericht en het duo dat met mantra's de dans leidt, staat er onwennig bij. Het is grappig bedoeld, maar je moet die grap als organisatie wel serieus nemen, anders werkt het niet.

Onverwacht dansfestijn

Hiphop was lang een ondergeschoven kindje in de festivalwereld. Die tijd is voorbij. Met Vince Staples en Tyler, the Creator staan er twee grote internationale namen op het programma, terwijl onder meer Ray Fuego en Braz voor Nederland de honneurs waarnemen. Opvallend: ze staan bijna allemaal in hun eentje op het podium, zonder mc die de laatste lettergrepen mee rapt, opdat de frontman adem kan halen. Dat is minder noodzakelijk nu hiphop trager is dan vroeger, maar bovenal is het een stijlkeuze. In je eentje een show dragen is afschuwelijk moeilijk; als het lukt des te indrukwekkender.

Er is veel ruimte voor Nederlands talent. Altin Gun verzorgt met zijn Turkse psychedelische rock voor een onverwacht dansfestijn. Het valt niet op dat popster Naaz live nog niet ontzettend veel meters heeft gemaakt: zonder fratsen weet ze een optreden lang te boeien. Ook voor Pip Blom is het de belangrijkste show in haar carrière. Haar lichtvoetige indierock zorgt op zijn minst voor een grote glimlach.

Dan is er nog het type acts waar het festival zijn naam aan dankt; artiesten waarvan bezoekers niet wisten dat ze voor hen kwamen, maar van wie ze zich na het festival niet kunnen voorstellen dat ze ooit zonder hebben gekund. Mattiel bijvoorbeeld. Ze verbouwt traditionele blues en country tot hedendaagse indierock, met een krachtige stem die lang nagalmt.

De beste liveshow van het weekend komt op naam van latinopunkers Downtown Boys, dankzij een frontvrouw die de strot, humor, overtuigingskracht en moves heeft en een saxofonist die niet voor haar onderdoet. Minder makkelijk gaat het Nadah El Shazly af. Haar Arabische toonladders, avant-gardistische drums en afwijkende maatsoorten zijn prachtig, maar lastig. Dat geldt ook voor Jlin met haar footwork, een nerveuze dansstijl uit Chicago. Ze trekken pijnlijk weinig bekijks. Toch het is goed dat ze er zijn. Het zijn deze optredens die het verschil maken tussen zomaar een festival en Best Kept Secret.

De nieuwste recensies van pop, klassiek, wereldmuziek en optredens leest u hier.

Deel dit artikel

De beste liveshow komt op naam Downtown Boys, dankzij een frontvrouw die de strot, humor, over­tui­gings­kracht en moves heeft