Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Ook de afvallers in de Nipkow-race bewijzen dat er weer steengoede tv is gemaakt

Cultuur

Maaike Bos

© rv
TV-recensie

'Dit zijn de mensen die mijn carrière kunnen maken of breken', grapte Arjen Lubach woensdag achter de schermen bij talkshow ‘M’ en gaf de juryleden van de Zilveren Nipkowschijf een hand. 

Hij was daar voor zijn theatershow; de jury om de nieuwe nominaties van de persprijs bekend te maken. De komiek won ‘m zelf in 2016 voor ‘Zondag met Lubach’. Zijn grap was natuurlijk volkomen overdreven, maar een prijs winnen die kwaliteit, originaliteit en maatschappelijke impact beloont in plaats van kijkcijfers, is ook niet niks.

Lees verder na de advertentie

Deze krant noemde de kanshebbende titels al: ’De luizenmoeder’ (AVROTROS), ‘Ersin in Wonderland’ (VPRO), ‘In het spoor van IS’ (BNNVara) en de eervolle vermelding voor ‘De neven van Eus’ (NTR). Vier titels dus. Maar die middag hadden we met de jury van dertien landelijke tv-critici ruim vijftig programma’s besproken. Die andere zijn geen verliezers, maar vormen samen het bewijs dat er weer (steen-)goeie televisie is gemaakt.

Het beraad ging er soms heet aan toe. Het gewaagde heropvoedingsproject ‘Dream School’ (NTR) van Lucia Rijker en Eric van ’t Zelfde, hier al rauw en oprecht genoemd, viel pas na meermaals stemmen nipt af.

Ik vind het een eer om al die makers op hun merites te mogen beoordelen

Parels

En waar blijven Ruben Terlou en Stef Biemans? Er klonken warme woorden voor ‘Door het hart van China’ en ‘Over de rug van de Andes’ (beide VPRO). Maar de verrassing van drie Nederlands-Turkse makers die op een nieuwe manier naar het buitenland gingen, bleek groter.

Een beetje eenvormig is het wel voor de prijs, maar ik heb nota bene zelf gepleit voor een Hilversum dat ook eens een blik migranten (of vrouwen) opentrekt voor de reisseries. De eigenzinnige, creatieve Ersin Kiris (bekend van ‘De Keuringsdienst van Waarde’), de onverschrokken, gevoelige Sinan Can en de kwetsbaar zelfreflecterende Özcan Akyol (Eus) maken gewoon indruk. Net als natuurlijk kijkcijferkanon ‘De Luizenmoeder’, die precies grapt over wat er in Nederland leeft. Daar kwam ‘Het geheime dagboek van Hendrik Groen’ (Max) net wat tekort, maar sterspeler André van Duin krijgt de Ere Zilveren Nipkowschijf voor zijn oeuvre mede dankzij die rol waarin hij zichzelf opnieuw uitvindt. 


De parels van documentaires verliezen het helaas steevast van programma’s met meer afleveringen; de 2Doc ‘Nao ’t Zuuje’ (BNNVara) van Lex Uiting als Prins carnaval in Venlo kreeg veel lof.

VerJinekken

En dan moeten we het over Beau hebben. RTL-man Van Erven Dorens greep vorig jaar net naast de prijs met ‘The Amsterdam Project’ en we gunnen hem een tweede kans. In zijn nieuwe ‘Beau Five Days Inside’ is hij net zo aimabel, maar het format van kijken in inrichtingen is toch minder origineel.

Ook ‘Jinek’ greep toevallig mis ondanks de eervolle vermelding vorig jaar. Juryleden noemden haar nog ontspannener. ‘Pauw’ is nu zelfs aan het ‘verJinekken’, terwijl Jinek ‘verTand’ is; Humberto Tan zette de weg in naar meer lichte onderwerpen. Die omarmt Jinek, terwijl Pauw ze meer bespreekt omdat het moet.

Het is al met al indrukwekkend om te bedenken hoeveel werk er schuilt achter die volle lijst van kwaliteitstitels. Ik vind het een eer om al die makers op hun merites te mogen beoordelen.

Vier keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie. Lees ze hier.


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden

Deel dit artikel

Ik vind het een eer om al die makers op hun merites te mogen beoordelen