Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Onrust is geen inspritiebron voor Sgt.Petter

Cultuur

Review

Voordat hij begint te praten stopt Petter Folkedal (27) met de wijsvinger wat snus achter zijn bovenlip, een bruin schoensmeerachtig tabaksproduct dat wel het nicotine-effect oplevert maar de longen niet verteert. Het goedje is al anderhalve eeuw verkrijgbaar in Zweden maar wordt steeds populairder in zijn thuisland Noorwegen nu sigaretten daar tot in de concertzalen toe taboe worden verklaard.

Folkedal presenteert onder de artiestennaam Sgt.Petter 'It's A Record', het eerste buitenlandse album dat door platenlabel Excelsior wordt uitgebracht. Bijgestaan door zijn Nederlandse collega's Jeroen Kleijn (drums) van Daryll-Ann en Diets Dijkstra (bas) en Maarten Kooijman (toetsen) van de band Johan maakt hij later op de avond in Paradiso in Amsterdam een zelfverzekerd Nederlands podiumdebuut.

,,Ik volg Excelsior al jaren'', zegt hij nu, tussen soundcheck en concert. ,,Ik kende het label vanaf het prille begin en houd erg van Daryll-Ann en Bauer.'' Een Belgische muziekpromotor hoorde Sgt.Petter op een Noorse conventie en bracht de twee partijen met elkaar in contact. Excelsior bood aan het album in de Benelux uit te brengen, wat Folkedal meteen geweldig vond. Vandaag verschijnt het.

Folkedal's woonplaats Bergen was altijd de stad van de componist Edvard Grieg (1843-1907). ,,Zoals alle schoolkinderen heb ik zijn huis enkele malen bezocht.'' Maar de laatste jaren is Bergen steeds meer een popstad. Röyksopp en Kings of Convenience maakten naam, Erlend üye ging solo. En nu is Sgt.Petter gearriveerd. Een Noorse cowboy wordt hij wel genoemd, die naar Calexico, The Sleepy Jackson en My Morning Jacket luistert en erg van Dolly Parton houdt. Op 'It's A Record' wisselt hij alternatieve country af met Barry White-disco ('Tunes & Rhythms'), een banjo-intermezzo, ontsporende pedalsteelgitaar ('Let's Play In D-Major'), een krakend-oude piano ('No Trouble'), vlugge fingerpicking op gitaar ('The Amazing Face of Grace'), buigzame melodieën en tweede stemmen. Zeventien tracks maar liefst: ,,Nu ik eindelijk een cd kon maken, mocht er niets sneuvelen. Alles wat ik schreef is me dierbaar.''

De Bergense scene is er altijd geweest, zegt Folkedal. ,,Moeilijk te verklaren waardoor zo'n popwereldje opeens naar buiten breekt. En er is nog meer, Sondre Lerche, een vriend die in dezelfde studio opneemt als ik, heeft zijn album in heel Europa uitgebracht en toert nu in Amerika.''

Ondanks de sterke lokale competitie is 'It's A Record' ontvangen als het Noorse album van het jaar. ,,De recensies waren heel positief en bovendien zijn er in Noorwegen inmiddels 4000 exemplaren van verkocht. Een onafhankelijke artiest mag daarmee in een land met 4,5 miljoen inwoners tevreden zijn. Ik begin het nu financieel wat te redden.''

Folkedal studeerde theologie, archeologie, geografie, informatiewetenschap en psychologie, en eenmaal uitgestudeerd zette hij schoolmeubelen in elkaar. ,,Altijd gaan er stoelen kapot of worden er scholen bijgebouwd. Je raakt nooit werkloos.'' Maar muziek geeft meer voldoening en de lichte hype, net voordat het debuutalbum verscheen, gaf Folkedal wind mee. Vorig jaar eindigde hij op de eerste plaats in een Noorse radiocompetitie van 500 muzikanten. ,,Het was vreemd om te ervaren dat verwachtingen groeien zonder dat het publiek je echt kent.'' De hype is inmiddels wat voorbij en nu hij vrijwel alle concertzalen in Noorwegen heeft gezien, wordt het tijd meer buitenlandse podia te zoeken. Het is 'verfrissend' weg van huis te zijn, een paar maanden op tournee of zoals nu een weekje in Amsterdam. Maar Bergen zal altijd zijn thuisbasis blijven, anders dan voor collega Erlend üye, die vorig jaar naar Berlijn vluchtte en daar zijn solo-album 'Unrest' maakte. Bergen was te benauwend, de hechte gemeenschap voelde verstikkend, zei de King of Convenience in Trouw. Folkedal: ,,Erlend en ik zijn op dezelfde dag geboren, enkele minuten na elkaar, en we begonnen tegelijk muziek te maken. Hij werd steeds rustelozer en dan kun je beter weggaan. Maar ik heb geen problemen met Bergen en voel me goed tussen de mensen, ik heb al mijn nummers hier geschreven. Onrust is voor mij geen inspiratiebron. En dankzij internet is ook een stad als Bergen, omgeven door fjorden en zeven heuvels, niet ver van de grote wereld.''

Deel dit artikel