Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Nederlands en Canadees chauvinisme in de concertzaal

Cultuur

Peter van der Lint

Dirigent Jules van Hessen werd donderdag geridderd. © Trouw beeld
Klassiek & zo

Dat waren twee boeiende concerten afgelopen week in het Concertgebouw. Concerten die me deden nadenken over nationalisme in de concertzaal. Is een beetje chauvinisme erg?

Het Orchestre Métropolitain de Montréal is voor het eerst in haar 36-jarige bestaan op internationale tournee. Het had al gespeeld in Dortmund en Keulen en zat woensdag in het Concertgebouw. Na Amsterdam volgden nog Rotterdam, Hamburg en Parijs. Die mooie zalen had het orkest vast te danken aan haar chef-dirigent, die dat al ruim zeventien jaar is: Yannick Nézet-Séguin, geboren en getogen in Montréal. 'De opwinding is ondraaglijk', had de persvoorlichtster weken terug al gemaild. 'Het Concertgebouw heeft mythische proporties voor ons.' Er was zelfs nieuwe concertkleding ontworpen om in elk geval visueel zo goed mogelijk voor de dag te komen. Benieuwd hoe goed Yannick het orkest in al die jaren gekneed had. 'De zin van een tournee is dat je de ene visie deelt en de andere ervaart', liet hij optekenen.

Lees verder na de advertentie

En delen, dat deed hij. Het orkest had twee programma's meegenomen waarvoor maar liefst vier solisten nodig waren. Behalve pianist Alexandre Tharaud waren dat allemaal Frans-Canadezen: mezzosopraan Marie-Nicole Lemieux, cellist Jean-Guihen Queyras en cellist Stéphane Tétreault, 23 jaar pas en een grote openbaring in het Celloconcert van Elgar. In de Brits-Franse programma's figureerden ook nog twee Canadese composities. Canadese trots dus, en terecht.

De uitvoering onder Van Hessen had alles wat je je bij de Achtste van Mahler voorstelt

Enthousiasme en gulheid

Wat het orkest in verfijning en speelcultuur nog tekortkwam, maakte het meer dan goed in enthousiasme en gulheid. Pure wil om het zo goed mogelijk te doen. De musici zijn dol op Yannick, die pas 25 jaar was toen hij chef werd. Ze zijn met hem meegegroeid. Het orkest, waarin Yannicks partner altviool speelt, hoeft niet te vrezen voor een aanstaand vertrek van de dirigent. Het is en blijft zijn thuis, ondanks zijn moordende werkschema en zijn overvolle agenda. Zijn Canadese wortels zitten diep.

Niks ergs dus aan een beetje Canadees chauvinisme. Een dag later konden we onszelf op de borst roffelen. In een uitvoering van Mahlers Achtste symfonie - 'Sinfonie der Tausend' - waren alle solisten Nederlands. Dat is niet vaak voorgekomen. Ik kon alleen uitvoeringen in 1938 vinden ter ere van het 50-jarig bestaan van het Concertgebouworkest. Acht louter Nederlandse vocalisten toen. En nu dus weer acht zangers van eigen bodem. Onder leiding van Jules van Hessen, die vooraf op zijn eigen meeslepende wijze de symfonie aan een stampvolle zaal uitlegde, voerden het Philips Symfonie Orkest & Koor, het Nederlands Concertkoor, Toonkunstkoor Utrecht en twee puike kinderkoren de machtige partituur uit. Samen met die acht solisten dus. Maartje Rammeloo, Liesbeth Bolle, Laetitia Gerards, Leonie van Rheden, Carina Vinke, Frank van Aken, Martijn Sanders en Jaco Huijpen. Ik noem ze allemaal, omdat het zo bijzonder is.

De uitvoering had alles wat je je bij de Achtste van Mahler voorstelt. Twee kraakheldere sopranen die aan het eind van het 'Veni creator spiritus' kwistig met spatzuivere hoge C's strooiden. Een meeslepende tenor, koren waarvoor geen interval te lastig was. Van Hessen, aan het slot geridderd, zette met zijn amateurs een prestatie van formaat neer. Geen climax ontsnapte hem. Daar past best chauvinisme bij.



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
De uitvoering onder Van Hessen had alles wat je je bij de Achtste van Mahler voorstelt