Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Museum Meermanno laat je rondlopen in de wereld van de GVR en Matilda

Cultuur

Joke de Wolf

Miss Trunchbull die Amanda Thripp de lucht in slingert, uit 'The Roald Dahl Treasury'. © Quentin Blake

Quentin Blake is misschien niet voor iedereen een bekende naam, vele generaties lezers kennen zijn tekeningen wél, van de boeken van Roald Dahl. Nu is in Den Haag een tentoonstelling van zijn illustraties.

Van buitenaf is hij al te zien, de GVR, zoals de Grote Vriendelijke Reus zichzelf noemt. Hij is zo groot dat hij zijn gezicht tegen het raam van de eerst verdieping van Museum Meermanno kan drukken, alsof hij net als bij de kleine Sofie dromen naar binnen blaast.

Lees verder na de advertentie
Uitgevers drukten tekeningen het liefst in zwart-wit, dus Blake tekende een verhaal over een magische viool die dingen in kleur liet veranderen

Het Haagse museum heeft de komende maanden een tentoonstelling met de tekeningen van Quentin Blake (1932), die samen met schrijver Roald Dahl (1916-1990) geestelijk vader is van de GVR en vele andere personages, en daarnaast nog talloze andere boeken heeft geïllustreerd. Een wereld vol griezels, heksen maar vooral ook lieve beesten en kinderen.

De tentoonstelling, die eerst in Engeland te zien was, geeft een luchtig chronologisch overzicht van het illustratiewerk van de nog altijd tekenende Quentin Blake, voorzien van commentaar van de tekenaar zelf.

Al op zijn zestiende, net na de Tweede Wereldoorlog, stond er een tekening van Blake in het satirische tijdschrift Punch. Later mocht hij veel boekomslagen tekenen. Uitgevers drukten (en drukken nog steeds) tekeningen in het boek uit geldbesparing het liefst in zwart-wit, daar had de jonge Blake in 1968 wat op bedacht: hij schreef en tekende een verhaal over een jongen, Patrick, die met een magische viool dingen van kleur kon laten veranderen. 

Roald Dahl

Tien jaar later, in 1978, bracht een uitgever Blake in contact met Roald Dahl. Blake omschrijft de beroemde auteur als ‘iemand die ervan hield situaties te beschrijven, meer dan wat mensen denken of voelen’. En dat vond Blake een prettige eigenschap. Na het eerste boek dat hij mocht illustreren, ‘De reuzenkrokodil’, volgden er nog negentien. 

In Den Haag hangen de schetsen voor Matilda, het superslimme meisje uit het gelijknamige boek uit 1988: het ronde kindergezichtje kreeg uiteindelijk een veel spitsere kin en neus, net als volwassenen. En daar zijn ook ‘De Griezels’, waarvan Blake de viezigheid extra benadrukte door het gebruik van een scherpere kroontjespen, zodat de lijnen nog explicieter waren.

Blake illustreerde meer kinderboeken, niet allemaal even bekend in Nederland, en daarnaast ook de chique uitgaven van literaire klassiekers van ‘The Folio Society’, ze liggen ter inzage in Den Haag. Blakes tekeningen bij de verhalen van ‘Don Quichote’ en Voltaire’s ‘Candide’ hebben dezelfde levenslust en enthousiasme voor afbeeldingen van het onmogelijke als in de kinderboeken. Alsof de GVR ook bij hem elke nacht een mooie droom door het slaapkamerraam naar binnen blaast.

Tot en met 3 maart 2019 in museum Meermanno in Den Haag, www.meermanno.nl

Lees ook: 

Sjakie van de chocoladefabriek was aanvankelijk zwart

De titelheld uit 'Sjakie en de chocoladefabriek' (1964) was in de eerste versie zwart. Maar op aandringen van zijn literair agent maakte schrijver Roald Dahl er een wit jongetje van. Zijn weduwe Liccy Dahl vertelde dit in een interview aan BBC Radio 4.

Deel dit artikel

Uitgevers drukten tekeningen het liefst in zwart-wit, dus Blake tekende een verhaal over een magische viool die dingen in kleur liet veranderen