Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Mooie Hollandse mis

Cultuur

Peter van der Lint

Review

Rudi Wester gaat vanaf september de Nederlandse cultuur in de Franse etalage zetten, als nieuwe directeur van het Institut Néerlandais (zie hiernaast). Maar eerst moet er nog het een en ander worden geregeld voor de Salon du Livre, het literaire festival in Parijs. ,,Het wordt een gigantische uitsmijter voor de Nederlandse en Vlaamse literatuur.''

Een majeure gebeurtenis mogen we het wel noemen: de eerste officiële opname van de Mis opus 20 van Johannes Verhulst (1816-1891). In de aanloop naar het honderdjarig bestaan van het Residentie Orkest in 2004 is platenmaatschappij Chandos al een tijdje bezig met het opnemen van onbekende Nederlandse muziek, zoals symfonieën van Dopper, Hol en Vermeulen. Het project is een vervolg op de succesvolle lp-boxen met Nederlandse muziek die het Residentie Orkest in de jaren 70 en 80 uitbracht. Nu dus de opvallend mooie mis van Verhulst, de Mendelssohn-epigoon die later in eigen land verguisd zou worden omdat hij veel te conservatief was. In 1847 was hij nog erg populair en presenteerde hij met groot succes zijn opus 20. Het was de eerste mis-compositie in Nederland op zo'n grote schaal: groot orkest, groot koor en vier solisten. Aan de gebruikelijke mis-delen voegde Verhulst het a capella gezongen offertorium 'Inclina Domine' toe. In de opname is dat helaas meteen het zwakste deel, omdat het genadeloos de beperkingen van het Nederlands Concertkoor blootlegt. Het voornamelijk uit amateurs bestaande koor toont grote inzet, maar mist het professionele niveau om Verhulsts muziek te laten glanzen - en dat heeft deze muziek wel nodig. Orkest, solisten (onder wie een stralende Nienke Oostenrijk) en dirigent Matthias Bamert redden veel, maar het blijft wel jammer dat Verhulsts mis wat betreft het kooraandeel niet net een trapje hoger getild had kunnen worden.

Deel dit artikel