Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Matte Star Wars kabbelt door de kosmos

Cultuur

Ronald Rovers

Alden Ehrenreich als Han Solo in 'Solo: A Star Wars Story'. © AP
Recensie

'Solo: A Star Wars Story'
Regie: Ron Howard 
Met Alden Ehrenreich, Woody Harrelson, Emilia Clarke
★★☆☆

Je moet flink je best doen om een intergalactisch epos saai te maken maar Ron Howard is het gelukt. Het eerste standalone verhaal over Han Solo, het personage dat dankzij Harrison Ford in de oorspronkelijke Star Wars-films uitgroeide tot de meest sexy rebel van een galaxy far far away, houdt je aandacht maar net vast. Vooral in de eerste helft zit je stiekem te hopen op een vernietigende Death Star of een passerend zwart gat om de boel een beetje op te schudden.

Lees verder na de advertentie

Het is de bedoeling dat Han Solo naast de officiële serie Star Wars-films een volledig eigen verhaal krijgt, vertaald naar liefst zo veel mogelijk films. Het begint inmiddels als een intergalactische soap begint te voelen, compleet met een eindeloze reeks personages met ongetwijfeld allemaal intergalactische relatieproblemen. Deze eerste toevoeging moet duidelijk maken hoe Solo's twee favoriete figuren in zijn leven verschenen: de wookie Chewbacca (een manshoge knuffelbeer) en het legendarische sterrenschip Millennium Falcon.

Daaromheen zijn allerlei subplotjes geweven die de film over de twee uur speellengte moeten tillen. Er is iets met de liefde, want dit is Hollywood, en er is de jacht op het behoorlijk explosieve en radioactieve Coaxium dat je in noodgevallen handig met de hand in de motor van de Millennium Falcon kunt druppelen.

Het grootste probleem is dat de film de klare lijn mist van de andere Star Wars films

Rommelig

Visueel is er in de tweede helft best wat te beleven, maar toch blijft het allemaal vlak voelen. Er verschijnt een monster ter grootte van een kleine planeet maar dat wordt meteen een zwaartekrachtveld ingezogen, dus dat ruimt lekker op. Zo dringt de zin en onzin van scènes zich vaker op. Zeker een kwartier wordt besteed aan het beroven van een trein maar het enige resultaat is dat we een belangrijk personage kwijtraken dat pas net geïntroduceerd is. Het maakt allemaal nogal een rommelige indruk. Wat geen verrassing is na de problematisch productie, waarin de twee oorspronkelijke regisseurs ontslagen werden en Ron Howard mocht komen puinruimen.

Het grootste probleem is dat de film de klare lijn mist van de andere Star Wars films. Er staat niks op het spel want de jacht op een partij veredelde benzine is niet interessant genoeg om dit verhaal met al z'n ontsnappingen, vuurgevechten en verlies van levens over de eindstreep te dragen.

Aan het eind weet je waar Solo's harige vriend vandaan komt, waar hij de Millennium Falcon vandaan heeft en hoe hij die lekker bekkende achternaam verdiende. Maar wat zegt het over 'Solo: A Star Wars Story' als het leukste nieuwe personage een verliefde, bijdehante robot is? Die net zo snel verdwijnt als ze verscheen.

Lees meer recensies op trouw.nl/filmrecensies

Lees ook: Je kunt de lichtzwaarden in Star Wars nu ook voelen

‘The Last Jedi’ was de eerste film in Nederland die kon worden bezocht met ‘4Dx-beleving’: met trillende stoelen, schroeilucht en een waternevel in de filmzaal.


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden

Deel dit artikel

Het grootste probleem is dat de film de klare lijn mist van de andere Star Wars films