Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Margaret Leng Tan geeft concert mét piano

cultuur

Frederike Berntsen

Margaret Leng Tan is de muze van George Crumb. © rv
recensie

Klassiek
Margaret Leng Tan/Holland Festival
Cowell, Cage, Crumb

Even dachten we: nu neemt ze een duik en verdwijnt ze in de klankkast van de vleugel. Weg pianiste. Dat was helemaal niet vreemd geweest, gezien de aard van Margaret Leng Tans performance. Ze gaf geen uitvoering van achter de vleugel, maar eerder een concert mét het instrument.

Lees verder na de advertentie

De Singaporese was overgekomen vanuit haar woonplaats New York om in het Holland Festival muziek uit te voeren van de drie C's, zoals ze hen aanduidt. Henry Cowell, John Cage en George Crumb: experimentele componisten die klankkleur als het grootste goed beschouwen. Crumb komt als focuscomponist vaker voorbij tijdens deze festivaleditie, hoewel hij niet live aanwezig is.

Toch, ondanks haar toegewijde inzet, hoorden we voortdurend meer van hetzelfde

Tan is Crumbs muze. Aan haar droeg de zevenentachtigjarige een cyclus op, vers van de pers: 'Metamorphoses, Book I', voor versterkte piano, speelgoedpiano, klein slagwerk en stem. Ieder cyclusdeel is gebaseerd op een schilderij, naar het voorbeeld van Moessorgski's 'Schilderijen van een tentoonstelling'.

Sensitief

Tegen de achterwand van de Grote Zaal in het Muziekgebouw aan 't IJ werden de doeken stuk voor stuk geprojecteerd. 'De goudvis' van Klee ging gepaard met veel echo's en met vlugge vingerbewegingen waaruit geluid, helder en fris als water, voortkwam. Chagalls violist uit 1913 werd neergezet als een troubadour die volksmuziekachtige klanken produceert. Blikken, houdingen, vormen en kleuren op de verschillende tableaus kwamen muzikaal tot leven.

Tan beklopte de balken in de vleugel en plukte aan de snaren. Van Goghs tarweveld was niet compleet zonder dat de pianiste met haar stem de kraaien nabootste. Toch, ondanks haar toegewijde inzet, hoorden we voortdurend meer van hetzelfde. En voor de rijkdom aan klankkleuren was het volstrekt onnodig dat Tan een clownsneus opzette bij de vertolking van Chagalls 'Clowns in de nacht'.

Tan is tenger en heeft een directe manier van doen, tegelijk is haar spel uiterst sensitief. Dat maakt dat een geprepareerde piano met schroefjes, boutjes en stukjes rubber tussen de snaren onder haar handen niet alleen grappig en bijzonder, maar zelfs een beetje ontroerend kan klinken. Dit liet ze horen in 'The Perilous Night' van Cage, op wiens conto de uitvinding van de 'prepared piano' geschreven kan worden. In het werk van Cowell gebruikte Tan onderarmen, vuisten en vingers, en het bleek dat haar instrument kon wedijveren met de klanken van een eolische harp.

Trouw.nl is vernieuwd. Vanaf nu is onbeperkte toegang tot Trouw.nl alleen voor (proef)abonnees.

Deel dit artikel

Advertentie
Toch, ondanks haar toegewijde inzet, hoorden we voortdurend meer van hetzelfde

Wilt u dit artikel verder lezen?

Maak vrijblijvend een profiel aan en krijg gratis 2 maanden toegang tot Trouw.nl.

Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kun je vinden in je inbox.
Ben je de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Ongeldig e-mailadres

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden

Wij gaan vertrouwelijk om met uw gegevens. Lees onze privacy statement.