Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Levendig, naturalistisch drama uit de Windy City

Cultuur

Remke de Lange

De afleveringen van 'Easy' zijn korte verhalen die op zichzelf staan. © TRBEELD
De Serie

De losstaande afleveringen van 'Easy' zijn fijne bespiegelingen van het moderne leven vol morele beslissingen. Seizoen twee is nu te zien op Netflix.

Een veganistische kunstenares raakt verliefd op een vleeseter. Twee broers beginnen samen een bierbrouwerij. Een striptekenaar in de midlife-fase. In het eerste seizoen leerden we ze al kennen. 'Easy' bestaat uit een kleine waaier aan personages in Chicago met ieder hun eigen levenshobbeltjes.

Lees verder na de advertentie

De afleveringen laten zich bekijken als televisienovelles: korte verhalen die op zichzelf staan. De vasthoudende kijker ziet weliswaar hoofdpersonages van het ene verhaal opduiken als randfiguur in het andere, maar een doorlopende lijn ontbreekt en de volgorde van de acht afleveringen van een half uur is irrelevant. 'Easy' is heerlijk om te bekijken voor het slapen gaan.

De dialogen laat hij voor een groot deel invullen door zijn acteurs, een met zorg verzamelde groep mensen die zelf met mooie teksten kunnen komen.

Deze tweede reeks begint met een juweeltje over een jong stel in een welvarende, aangeharkte buitenwijk van de stad, vol bewoners die zichzelf als progressief beschouwen. Totdat er pakjes van de koeriersdienst verdwijnen. En er een onbekende auto met twee jongemannen in hun lommerrijke straat staat. Dan blijken de nuchtere liberalen vatbaar voor een onverwachte portie hysterie.

De maker van Easy is filmer en Chicago-bewoner Joe Swanberg (1981), een bekende in de Amerikaanse onafhankelijke filmwereld die als schrijver, acteur, producent en regisseur doorgaans werkt met bescheiden budget en veel ruimte voor improvisatie.

Van iedere aflevering schrijft hij de plotontwikkeling uit, maar niet de dialogen. Die laat hij voor een groot deel invullen door zijn acteurs, een met zorg verzamelde groep mensen die zelf met mooie teksten kunnen komen. Het levert levendig, soepel, naturalistisch drama op, over uiteenlopende bewoners van de Windy City. Gekleurd en blank, hipster en kerkganger, lesbisch en hetero polyamoreus, Swanberg heeft een brede blik en lijkt nieuwsgierig naar vele lagen van de samenleving.

In de zeer geestige aflevering 'Prodigal Daughter' zien we hoe een tienermeisje het wereldbeeld van haar bemiddelde ouders op zijn kop zet. Wanneer ze voor straf hun dochter Grace (Danielle Macdonald, dit jaar ook al indrukwekkend in de film 'Patti Cake$') dwingen wekelijks naar de kerk en bijbelles te gaan, komen de ouders voor een verrassing te staan. Grace raakt begeesterd door een christelijke waarde die ma en pa al lang lijken te zijn vergeten: delen. Persoonlijke bezittingen, spaargeld, een groot huis: waarom zou je het allemaal voor jezelf willen houden?

De verhaaltjes van 'Easy' hebben iets van losjes verzamelde anekdotes die Swanberg in de kroeg opvangt, van vrienden hoort of uit het lokale suffertje haalt. Het mooie is dat hij ze met zijn uitstekende acteurs tegelijkertijd laat uitgroeien tot bespiegelingen op ons moderne leven vol morele en emotionele beslissingen.

De feministische kunstenares vindt het maar niks dat haar geliefde lessen burlesque dansen volgt. De striptekenaar rakelt met zijn autobiografische werk het verleden met zijn ex op. De brouwende broers komen op een bedrijfssplitsing: bier maken dat verkoopt of dat ze zelf willen drinken? Swanberg volgt zijn personages met milde compassie: hij laat zien hoe ze graag het juiste doen, en toch met zichzelf of anderen overhoop komen te liggen. Zo worden het grappige, universele verhalen die zich overal kunnen afspelen. 

Lees hier meer afleveringen van De Serie

Deel dit artikel

De dialogen laat hij voor een groot deel invullen door zijn acteurs, een met zorg verzamelde groep mensen die zelf met mooie teksten kunnen komen.