Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

La Holandesa is een gelaagde road movie over verdriet dat moeilijk in woorden te gieten valt

Cultuur

Remke de Lange

Maud (Rifka Lodeizen) gaat na een knallende ruzie met haar partner haar eigen weg. © -
Recensie

La Holandesa
Regie: Marleen Jonkman
Met Rifka Lodeizen, Cristóbal Farias, Guido Pollemans
★★★★☆

Marleen Jonkman viel met haar eerste korte film al op door gevoeligheid. Weinig tekst, goede acteurs: zo vertel je een verhaal. In haar eerste bioscoopfilm trekt ze die lijn door.

Lees verder na de advertentie

Tekst gaat verder onder de video

Ze zouden opnieuw beginnen, na jaren tevergeefs proberen een kind te krijgen. Veertigers Maud en Frank zijn in Chili. Ze beklimmen bergen, drinken bier met andere reizigers. Voor Maud werkt het niet. Na een ruzie pakt ze haar spullen en gaat haar eigen weg. Naar het noorden. Van besneeuwde bergtoppen naar stoffige woestijn.

Zo ontstaat een nu eens geestige dan weer ontroerende buddy film

Road movie

Met haar eerste bioscoopfilm maakt Marleen Jonkman een gelaagde road movie over groot verdriet dat moeilijk in woorden te gieten valt. Dus gebruikt ze beelden. En het gezicht van Rifka Lodeizen, een actrice die van Maud een mooi gecompliceerde vrouw maakt. In de eerste, blauw-grijze fase van de film, zie je haar er wel voor aan de baby van een ander te kidnappen. Maar we groeien met haar mee terwijl Maud via slingerende zijweggetjes in een warmere, oranje-gele fase terechtkomt. De contouren van haar gezicht worden schoorvoetend zachter.

Het belangrijkste zijweggetje is haar ontmoeting met Messi, een kordaat jochie en voetballiefhebber die wel wat ouderlijke zorg kan gebruiken. In haar beste basis-Spaans bouwt Maud een luchtige vriendschap met hem op. Mooi om te zien dat die band geen amechtige trekken krijgt. Terwijl Messi zijn kans grijpt om even met een paar leeftijdsgenoten op straat te spelen, piept Maud er even tussenuit voor anonieme seks met een busgenoot.

Jonkman viel met haar eerste korte film 'Dochter' (2005), over een jonge vrouw en haar afwezige vader, al op in gevoeligheid. Weinig tekst, goede acteurs: zo vertel je een verhaal. Ook 'La Holandesa', naar een scenario van Daan Gielis, houdt ze compact. Van uitgebreid gepsychologiseer, of exotische blikken op Chileense landschappen moet de film het niet hebben. Wel van een sterk thema en een even krachtige hoofdrolspeelster.

Zo ontstaat een nu eens geestige dan weer ontroerende buddy film over twee mensen die, in een omgeving waarin vrouwen standaard met 'schoonheid' en jongetjes met 'kampioen' worden aangesproken, elkaar helpen aan een nieuwe levensfase te beginnen.

Lees hier meer filmrecensies

Deel dit artikel

Zo ontstaat een nu eens geestige dan weer ontroerende buddy film