Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Klangforum Wien doet reputatie alle eer aan met 'Hyena'

Cultuur

Frederike Berntsen

© *
Recensie

Klassiek
Klangforum Wien
Haas 'Hyena'
★★★☆

Ze crashte op de bank bij een vriendin, 's morgens vroeg, nadat de eerste fles drank er al doorheen was. Er moest nú iets gebeuren, anders zou ze eraan onderdoor gaan. Ex-alcoholica Mollena Lee Williams-Haas vertelde het verhaal van haar jarenlange verslaving, in het Muziekgebouw aan 't IJ, met muziek erbij: 'Hyena', naar de demon die haar achtervolgde.

Lees verder na de advertentie

Een professioneel verteld verhaal welteverstaan, want de New Yorkse is storyteller van beroep. Haar cv is veelkleurig: Lee Williams-Haas is daarnaast ook actrice, schrijfster, begeeft zich in de bdsm-wereld en richtte een afkickgroep voor fetisjisten op.

Ze droeg degelijke schoenen. Flesjes spa blauw stonden in de aanslag onder haar lessenaar met tekst. Hier was geenszins iemand bezig flitsend de zaal te veroveren. Het verhaal, of eigenlijk vooral de manier waarop het verteld werd, deed het 'm. Interpunctie, intonatie, een accent op iets grappigs, een droge opmerking, een bloedserieuze constatering: alles klopte.

Band doet reputatie eer aan

Haar man, de Oostenrijker Georg Friedrich Haas, schreef er muziek onder die golft van ruig via speels naar dreigend. Zijn partituur draagt bij aan de sfeer van het gesproken woord, maar heeft tegelijk een stevig eigen karakter. Soms moest de stem tegen de muziek opboksen. Dat lag niet aan Klangforum Wien, wel aan de uitversterking. De knappe band deed onder Bas Wiegers zijn reputatie weer eens alle eer aan.

Klangforum bestaat uit louter gedreven krachten, die meer werk van Haas speelden op deze Holland Festivalavond. Slagwerker Alex Lipowski en accordeonist Krassimir Sterev gingen een muzikale conversatie aan in 'Sayaka', behoedzaam, maar ook gespierd, zoals bij de snerpende hoogten die tegen de trommelvliezen schuurden.

Ook was het podium van de Grote Zaal een tijdje van Gunde Jäch-Micko: 'de terrae fine' heette haar vioolsolo. Deze microtonale reis maakte de luisteraar bewust van het hout van de viool, het metaal van de snaren en het paardenhaar van de strijkstok. Jäch-Micko tastte gedecideerd Haas' eigenzinnige klankspectrum af, als stilte voor de 'Hyena'-storm.

Elke week nieuwe voorstellingen, besproken door onze recensenten. Hier vindt u de recensies.

Deel dit artikel