Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Kicks en meditatie: de westerse mens wil het allemaal

Cultuur

Maaike Bos

Adriaan van Dis en Ruby Wax over geluk. © KRO-NCRV
TV-recensie

Hè, jammer dat kunstdetective Arthur Brand pas dinsdag bij ‘M’ met zijn primeur kwam, dat er een gestolen Picasso aan de muur hangt bij een bekende Nederlander. 

Was dit een staaltje communiceren via de media om hem zo nerveus te maken dat hij zichzelf aangeeft? 

Lees verder na de advertentie

De timing is in ieder geval ongelukkig, zo bij de laatste aflevering van zijn serie ‘De Kunstdetective’ bij Max (‘opereren in de schemering’). De zesdelige serie was wat onder de radar gebleven, en dan komt hij aan het eind - niet het begin - met het visitekaartje dat een stuk uit de spectaculaire kunstroof van de Rotterdamse Kunsthal in 2012, zo goed als terecht is.

De serie is spannend geweest. Brand kent de boven- en onderwereld in de kunst op zijn duimpje. Hij werd internationaal bekend toen hij in 2015 de bronzen paarden van Hitler terugvond. In de laatste aflevering dinsdag struinde Brand in het donker langs miljoenenappartementen in Monaco om een dame te vinden die een 5de-eeuws mozaïek uit Cyprus zou bezitten. Hij had er vijftien jaar naar gezocht, en legt via omwegen contact. “Ik heb ‘m gewoon!”, zegt-ie bij terugkomst. “Ik stond te trillen. Dit is een van de mooiste momenten uit m’n leven!” En de camera van omroep Max was erbij. Ongelooflijk toch?

Om van de spanning en sensatie los te komen, doe ik maar even een mindfulness-oefening. De vanzelfsprekendheid waarmee ik die techniek van stal haal –daarover gaat Adriaan van Dis’ boeiende reportageserie ‘De Boeddhistische Blik: Van Dis en de Dalai Lama’ (KRO-NCRV).

Schrijver Steven Batchelor, grondlegger van het seculiere boeddhisme, snapt de aan­trek­kings­kracht. Mensen in het westen weten er lekker weinig van

Allemaal kletspraat

De naar kicks strevende en gestreste westerse mens heeft een toenemende belangstelling voor het boeddhisme. Van Dis wil weten waarom, voordat hij de Dalai Lama ontmoet die in september een tentoonstelling in Amsterdam opent.

Wie beter dan de heer Van Dis kan dat onderzoeken? Hij groeide op met een moeder die in chakra’s geloofde en erfde haar ‘zweefbibliotheek: allemaal kletspraat’. Maar hij mag zelf ook graag op een matje liggen en lepelt een intrigerend citaat op van zijn moeder: 'Einstein noemde het boeddhisme de religie van de toekomst'.

Onbevangen én ironisch-kritisch ondervraagt hij nonnen en monniken, wetenschappers en zoekenden. Zijn vragen zijn juweeltjes. “Je gaat op je vakgebied lijken hè”, grapt hij tegen de kale hoogleraar hindoeïsme en boeddhisme Paul van der Velde. Aan een non in een retraite: “Wat voegt iemand toe aan de wereld, die zich terugtrekt van de wereld?” Aan de soms depressieve comédienne Ruby Wax: “Hoe hielp mindfulness u om gelukkig te zijn in een verrotte wereld?”

Worstelend

Schrijver Steven Batchelor, grondlegger van het seculiere boeddhisme, snapt de aantrekkingskracht. Mensen in het westen weten er lekker weinig van. “Ze zijn er niet worstelend mee opgegroeid.” Ze pikken er bruikbare elementen uit zonder ook te moeten geloven in reïncarnatie of karma. De psychiatrie past mindfulness al succesvol toe, weet hoogleraar Anne Speckens. En in een gevangenis vertellen gedetineerden er vredige verhalen over.

Het boeddhisme is ook gewelddadig, vrouwonvriendelijk en kent seksueel misbruik, vertelt Van der Velde, maar het westen omarmt de goede elementen en de Dalai Lama bedient knap de traditionele én westerse groepen bewonderaars.

Einstein lijkt weer een punt te hebben. 

Vier keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie. U leest ze hier.

Lees ook: 

De zenkeuken als inspiratie voor een vegetarisch leven

Voor een duurzaam leven moet je minder vlees eten. De boeddhistische keuken kan een leidraad zijn.

Deel dit artikel

Schrijver Steven Batchelor, grondlegger van het seculiere boeddhisme, snapt de aan­trek­kings­kracht. Mensen in het westen weten er lekker weinig van