Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Jeugdfilm in Suriname struikelt over drama

Home

Belinda van de Graaf

© rv
recensie

Sing Song
Regie: Mischa Kamp
Met Georgiefa Boomdijk, Floris Bosma en Maurits Delchot.
★★

Na het zien van ‘Sing Song’, de nieuwe jeugdfilm van Mischa Kamp, vraag je je vooral één ding af: waarom reizen niet meer Nederlandse filmmakers naar Suriname om verhalen te vertellen? Op filmgebied is het een behoorlijk braakliggend terrein.

Lees verder na de advertentie
‘Sing Song’ heeft zijn charmes, maar voelt vooral als een gemiste kans

Het pleit voor Mischa Kamp dat ze de handschoen wél oppakte. Met twee betoverende kinderfilms over het Chinese meisje Winky Wong (‘Het paard van Sinterklaas’ en ‘Waar is het paard van Sinterklaas?’) leek ze ook de aangewezen regisseur om met het 16-jarige Surinaamse meisje Jasmine op pad te gaan.

Jasmine wil zangeres worden, en als ze een uitnodiging krijgt om mee te doen aan een zangwedstrijd in Suriname, is ze de hemel te rijk. Eindelijk kan ze haar talenten tonen, en het land van haar familie bezoeken dat door haar vader wordt doodgezwegen.

De film begint alleraardigst met een liedje in de bloemenzaak van pa. Ook het vliegtuigliedje is beloftevol, misschien wordt dit wel een geweldige Nederlands-Surinaamse musical.

Maar ter plekke verslapt Jasmine’s verhaal. De zangwedstrijd wordt bijzaak, omdat ze op zoek moet naar haar moeder, haar wortels. De filmmakers proberen er zo wat drama in te krijgen, maar het verloop is knullig, op het simplistische af.

Wat ook niet helpt: de 18-jarige hoofdrolspeelster Georgiefa Boomdijk, drie jaar geleden halve finaliste bij The Voice Kids, kan leuk zingen, maar acteren?

‘Sing Song’ heeft zijn charmes, maar voelt vooral als een gemiste kans, een film gemaakt door een regisseuse die heeft bewezen veel beter te kunnen.

Lees ook: Zingend op zoek naar je moeder in Suriname

Deel dit artikel

‘Sing Song’ heeft zijn charmes, maar voelt vooral als een gemiste kans