Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

In 'Regained memory' overstemt de oorlog veel andere herinneringen

Cultuur

Belinda van de Graaf

Regained Memory © rv
Recensie

Regained Memory 
Regie: Stijn Bouma 
Met Salih Palo en Amna Bajric 
★★★★☆

Een jonge man in Sarajevo worstelt met de plotselinge dood van zijn vrouw. Wat Amir vooral dwarszit, is dat hij zich zijn vrouw niet kan herinneren. Het lukt hem niet om haar gezicht voor de geest te halen. Hoe kan dat? Ze is nog maar zo kort geleden overleden. 

Lees verder na de advertentie

Stijn Bouma, het nieuwe Nederlandse filmtalent dat vorig jaar met zijn korte film ‘Lejla’ (22 minuten) naar het Filmfestival van Cannes mocht, buigt zich in zijn nieuwe middellange film ‘Regained Memory’ (51 minuten) opnieuw over een klein, zorgvuldig opgebouwd vader-dochterverhaal. Beide films verschijnen vandaag als voor- en hoofdfilm in de bioscoop. 

Jonge weduwnaar

Ging in Lejla de aandacht vooral naar de dochter, in Regained Memory is het omgekeerd, en volgen we de gangen van de vader, de jonge weduwnaar. Dat hij er niet helemaal bij is met zijn hoofd, blijkt wel als hij zijn dochtertje op bed heeft gelegd. Amir trekt zijn jas aan en vertrekt naar de kroeg. Ook later blijkt zijn verantwoordelijkheid als vader in het geding. Zijn dochtertje is al een tijdje niet naar school geweest. 

Bouma vertelt zijn verhaal in afgewogen beelden met ruimte voor mysterie en alledaagse poëzie

Bouma, die zich onder meer liet inspireren door Prousts ‘Op zoek naar de verloren tijd’ vertelt over het leven na de dood van een geliefde. Hij onderzoekt in zijn film wat de tijd doet met herinneringen. Blijkbaar is in Amirs geval de herinnering aan de oorlog in Sarajevo, die hij als kind meemaakte, levendiger dan de herinnering aan zijn geliefde. Dat kan te maken hebben met de impact van de oorlog en het onvermogen belang te hechten aan de dingen die daarna kwamen. Amirs dochtertje zal hem daar voorzichtig op wijzen, met woorden die ze waarschijnlijk oppikte van haar moeder: een nieuwe dag, een nieuwe bestemming. 

Bouma vertelt zijn verhaal in afgewogen beelden waarin ruimte is voor mysterie en alledaagse poëzie. Zijn camera blijft hangen aan een oude koektrommel en aan het witte ochtendlicht. Sarajevo, de Bosnische hoofdstad waar hij zijn filmopleiding genoot en les kreeg van de Hongaarse maestro Béla Tarr, is als een stille getuige.

Elke week bespreken onze recensenten de nieuwste films. U vindt hun stukken hier

Deel dit artikel

Bouma vertelt zijn verhaal in afgewogen beelden met ruimte voor mysterie en alledaagse poëzie