Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

In de rij voor de hype - Eurosonic dag drie

Cultuur

Joris Belgers

Een screenshot uit de clip van Frances. © Youtube

Eventjes is Groningen muziekhoofdstad van Europa. Vier dagen lang is de metropool van het noorden strijdtoneel van nieuwe, talentvolle, en onwennige bands die hun uiterste best doen om zich in de kijker te spelen bij boekers, festivalprogrammeurs, platenbonzen en muziekjournalisten. Onze muziekredacteur Joris Belgers fietst door ijzige Groningse nachten van popzaal naar rockkelder, om te spotten wat muziekjaar 2016 zoal gaat brengen.

Dankjewel, BBC 
Meer dan driehonderd bands staan er op het blokkenschema, en niet veel meer dan een handjevol heeft enige bekendheid bij het grote publiek. Waar dan ook massaal de bezoekers van Eurosonic op afkomen, met als gevolg enorme rijen langs Groningse straten. We kunnen met een beschuldigende vinger richting BBC wijzen - de omroep die ieder jaar in december zijn invloedrijke Sound Of...-lijst publiceert, en aardig goed is geworden in het voorspellen van succes. Het zorgt ervoor dat er meer aandacht uit gaat naar die, veelal Britse acts, en niet naar midden en oost-Europa, de focuslanden van dit Eurosonic. Want het is natuurlijk leuk, zo'n bandje in een kleine zaal te zien spelen, vlak voor de grote doorbraak - maar dan moet je wel binnen kunnen komen. 

Op de laatste avond van Eurosonic stonden drie van die Sound-of-2016-acts achterelkaar geprogrammeerd, waarbij er vooral bij Blossoms meer mensen in de rij stonden dan op het naburige Groningse gasprotest waren afgekomen. Voor hen die niet binnenkwamen: u heeft niets gemist. De vijf bleue Britten maken gladde sixtiesrock met een modern randje en hebben een vrolijk radiohitje, 'Charlemagne', maar de rest van hun materiaal stijgt daar niet bovenuit. Bovendien speelt de band de nummers op ontstellend ongeïnspireerde wijze, alsof er niet allemaal belangrijke industriemensen in de zaal stonden die je moet overtuigen van je kunnen. Saai.

Een stuk innemender was even daarvoor zo'n andere BBC-act, Frances, in haar eentje, in Stadsschouwburg met haar piano en haar stem. Ze toerde eerder met James Bay, dat is meteen een beetje het emo-niveau van haar powerballads. Ook duurt het niet lang voor de naam Adele komt bovendrijven, alleen ontbeert het Frances net aan dat stemrandje dat Adele zo boven de rest deed uitstijgen. Frances is behoorlijk sympathiek, te merken aan haar licht zenuwachtige grapjes tussen de nummers door. Ook is haar Justin Bieber-cover mooier dan het origineel - wat natuurlijk ook weer niet zo heel moeilijk is. Dit zou best wat kunnen worden

Lees verder na de advertentie

Frances - Let It Out

De derde gehypete naam van de avond was NAO, ook uit Londen. En net als die andere twee bands heeft NAO het nog net niet helemaal - hoewel ze wel het sterkst op het podium staat, van deze drie. Haar zompige electro-r&b gaat er goed in, ze zingt goed, en heeft in ieder geval al twee sterke nummers waarbij in ieder geval een paar handjes de lucht ingaan - zoals bij 'Inhale Exhale'. Daar komt een niet te versmaden dikke groove om de hoek kijken van haar zeer strakke, doch weinig subtiele begeleidingsband.

Nao - Inhale Exhale

Weg van de hype
Maar stak er dan helemaal niks boven het maaiveld uit? Jazeker wel, maar daarvoor moest je niet bij de BBC zijn. In het zoldertje van de Spieghel speelde Amber Arcades namelijk een van haar tig optredens in Groningen deze dagen - vanavond een aanrader voor op Noorderslag.

Ondergetekende viel pas halverwege binnen (die rijen!) en heeft zodoende maar drie nummers kunnen meepikken - maar het waren wel de drie beste die hij gisteravond zag. Amber Arcades weet met hun hypnotiserende indierock a la Real Estate de luisteraar meteen in een prettige halve slaapstand te wiegen, en dat is hier beslist als een compliment bedoeld. 

Dan was er nog de Vlaamse volkszanger annex rapper Tourist LeMC, wat geplugd wordt als het Vlaamse antwoord op Typhoon - waar hij inderdaad wel wat overeenkomsten mee heeft. Hoewel hij met zijn band nogal timide op het podium, komt zijn 'Horizon' goed binnen, zeg. 

Nog twee overtuigende optredens waren er van HAELOS, een britse droomsynthgroep, die door de combinatie van man/vrouw-zang behoorlijk aan The XX moet denken, maar dan met wat meer swing er in. Ultieme hipsterband, perfect voor in winkels als de Weekday en Urban Outfitters. 

En de laatste die overtuigde was Royce Wood Junior, waar eigenlijk veel te weinig mensen op afkwamen. De producer die samenwerkte met Jamie Woon zat lekker ongedwongen op het podium, zijn soulvolle synthpop ontwikkelde zich gedurende zijn aanstekelijke set richting elektrorock, en uiteindelijk kwam de band zelfs weg met een swingversie van Nirvana's 'Frances Farmer...' . 

Soms is het lekker ontspannen spelen, zo in de luwte, zonder die druk van de hype.

Amber Arcades - Apophenia



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie