Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Het ware geloof

Cultuur

’Wat mensen met een bijnadoodervaring (BDE) vertellen, klinkt zo ongeloofwaardig, maar toch is het waar’’, belijdt Happinez, een tweemaandelijkse spirituele glossy in een themanummer over het leven na de dood. „Lange tijd was er groot ongeloof, maar na dertig jaar wetenschappelijk onderzoek staat als een paal boven water dat BDE-en heel bijzondere ervaringen zijn. In de ’serieuze’ wetenschap is het inmiddels ook geaccepteerd.’’ Gelovigen vinden het tegenwoordig vaak moeilijk toe te geven dat hun geloof onzeker is, dus houden ze zichzelf en elkaar liever voor het lapje door net te doen alsof ze wetenschap bedrijven. Dus schermen ze met heuse ’bewijzen’, zoals: „In een goed gedocumenteerd verhaal zweeft een patiënt uit haar lichaam naar een richel aan de buitenkant van het ziekenhuis. Daar ziet zij een tennisschoen liggen met kenmerkende details. Zij kon niet van de richel of de schoen hebben geweten omdat ze ’s nachts in het ziekenhuis was binnengebracht. De schoen is later inderdaad teruggevonden.’’ Van dit bijna dertig jaar oude broodje-aapverhaal zijn vele versies overgeleverd.

In Prana schrijft prof. ir. Klaas van Egmond, hoogleraar milieukunde aan de Universiteit van Utrecht, over graancirkels. Die blijken volgens hem vaak de vorm te hebben van tempelierskruizen en scarabeeën, volgens Van Egmond traditioneel religieuze symbolen voor de zon. Van Egmond was met een groepje andere graancirkel-hobbyisten op zoektocht in Engeland en daar stond het thema van de invloed van de zon hoog op hun agenda, vertelt hij. Vervolgens troffen ze de zonnesymbolen ook aan in de verschillende graanformaties. Van Egmond speculeert daarom over ’interactie tussen menselijk bewustzijn en het ontstaan van graancirkels’.

Graancirkels zouden volgens Van Egmond wetenschappelijk serieus genomen moeten worden. „Wat ik niet begrijp kan misschien toch waar zijn! De verschillende, onbegrepen verschijnselen rond het vraagstuk van de graancirkels zijn inmiddels redelijk verifieerbaar en te talrijk om er bij voorbaat vanuit te gaan dat alle graanformaties door mensen gemaakt zouden zijn. De hypothese ’niet alle graancirkels worden door mensen gemaakt’ is langzamerhand even plausibel als de voor de hand liggende veronderstelling dat ’alle graancirkels door mensen worden gemaakt’. Bij een werkelijk wetenschappelijke, dus onbevangen houding moet geconstateerd worden dat het vraagstuk voorlopig nog volledig open ligt.”

Dat de ervaring – misschien wel het belangrijkste instrument van wetenschappers – onbetrouwbaar is als het gaat om de beoordeling van de waarheid van religieuze verschijnselen, weten orthodoxe christenen maar al te goed. In De Oogst vegen ze er de vloer mee aan, net als met intuïtie en gevoel als toetssteen van geloof. „Ik hoorde eens over een vrouw die ging scheiden omdat zij en haar man op elkaar uitgekeken waren. Toen de gemeenteleiding aanmerkte dat dat niet de bijbelse weg was, zei ze dat ze er over had gebeden en dat God ’haar vrede in het hart’ had gegeven en het dus goed vond. Niet Gods Woord, maar de subjectieve eigen gevoelens (die ’toevallig’ overeenkwamen met de eigen wens) waren de absolute toetssteen. Zij creëerde haar eigen god, die zei wat zij wilde horen.’’



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie