Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Het Odepark in Venray is een Limburgs mini-Kröller-Müller

Cultuur

Sarah-Mie Luyckx

© Zebra Fotostudio's Venlo
Het mooiste Nederland

Natuur en kunst gaan hand in hand in Venrays Odapark, waar veel werken van hedendaagse kunstenaars humor én een boodschap combineren.

"Het noorden van Limburg is een cultureel moeras”, stelt Pascalle Mansvelders, curator van het Venrayse Odapark. De allerlaatste kunststelling in de streek - een Kröller-Müller in het klein - houdt intussen 25 jaar dapper stand, en heeft over bezoekersaantallen geen klagen. Daarbij moet gezegd dat de toegang gratis is, en een deel enkel voor het natuurschoon komt. Van hen hoort Mansvelders achteraf niet zelden: ‘Die kunst is minder erg dan we dachten’.

Lees verder na de advertentie

Wie wandelt door de hoofdpoort van de glooiende oase, met zestig werken van internationaal gewaardeerde kunstenaars, begrijpt direct waar dat ‘inzicht’ vandaan komt. Aan weerszijden posteren twee knalrode pinguïns, waarvan zelfs de grootste cultuurbarbaar spontaan goede zin zou krijgen.

Het zijn sculpturen van William Sweetlove, een van Europa’s meest gekopieerde kunstenaars. Zijn boodschap: de wereld verkeert in nood. Daarom dragen zijn creaties zoetwatertankjes op hun rug: een subtiele aanklacht naar de verdroging van de aarde.

De combinatie van humor mét onderliggende boodschap kenmerkt veel van de werken in het Odapark

De natuur is een fijne fuik om mensen alsnog voor kunst te interesseren, maar die mag nooit makkelijk zijn, zegt Mansvelders. Ik spreek haar in het ruim honderd jaar oude sfeervolle theehuis boven op de heuvel in het hart van het park, dat van lieverlee uitdijde tot een paviljoen met horeca en expositieruimte. We kijken uit op het kunstwerk ‘Lovestory’ van Erik Habets: een oranje, in het gras liggende man met een enorme bloem als erectie. Wat de diepere gedachte ook moge zijn, de zusters Ursulinen - oprichtsters van het Odapark - waren er beslist niet blij mee geweest. Rond de vorige eeuwwisseling kochten de vrome vrouwen het bosgebied aan, zodat de meisjes van hun rooms-katholieke pensionaat Jeruzalem er ‘zouden kunnen stoeien en lawaaien zoveel zij wilden’.

Rolschaatsbaan 

Dat klinkt lolliger dan het was, zegt Mansvelders. De zusters lieten het strategisch gelegen theehuis met flink veel glas ook neerzetten om de pensionaires in de smiezen te houden. Zo af en toe ziet de curator een oudere dame met enige aarzeling het Odapark betreden, en heeft dan meteen door: ‘Dat was zo’n meisje van goede komaf dat werd klaargestoomd voor een degelijk huwelijk’.

Tekst gaat verder onder de afbeelding

Sint Oda, naamgeefster van het park en beschermheilige van Venray. © Zebra Fotostudio's Venlo

Toch moeten de bewoonsters van het meisjesinternaat in de groene recreatievoorziening hun betere uren hebben doorgebracht. Daarvan getuigt de betonnen rolschaatsbaan achter het paviljoen, die onlangs van een dikke laag zand werd bevrijd. Het parcours bevindt zich in het enige afgesloten stuk van het Odapark, dat voor de rest vrij toegankelijk is.

Een voorwaarde van de zusters Ursulinen, die in 1981 de destijds zwaar verwaarloosde 19 hectare voor een symbolisch bedrag verkochten aan de gemeente Venray. Twaalf jaar later zag de Stichting Odapark het levenslicht, dat er een permanent beeldenbos inrichtte.

De gebarricadeerde binnentuin aan de achterzijde blijkt bittere noodzaak. Een aantal kunstwerken wordt er beschermd tegen geregeld terugkerende vandalen, waartoe Moeder Natuur zich onlangs ook mocht rekenen. De januaristorm van dit jaar richtte een ravage aan. Mansvelders, behalve curator ook exposerend kunstenaar, toont op haar mobiel een foto van haar gehavende glazen object ‘Candy’s Room’, dat door een omgewaaide boom aan diggelen ging. De Limburgse kan erom lachen: “Kunst is niet voor de eeuwigheid, en mag uiteindelijk opgaan in de natuur.” De jaarlijkse opknapbeurt van het beeldenbos gebeurt daarom steevast in nauw overleg met de kunstenaars, die hun werken schonken of permanent in bruikleen gaven aan de sober gesubsidieerde stichting.

De kunst hier mag uiteindelijk opgaan in de natuur

Mede dankzij het toegewijde leger van 125 (!) vrijwilligers ligt het park er weer opgeruimd bij. De curator troont me mee naar haar favoriete kunstwerk: een enorm apengeraamte met uitgerekte armen waaraan boodschappentasjes hangen. ‘Ecce homo Tesco’ van het spraakmakende kunstenaarsduo Doyle & Mallinson is een aanklacht tegen de zich suf shoppende mens, maar niet zonder een dikke knipoog.

Vreemde eend in de bijt 

Die combinatie van humorvol mét onderliggende boodschap kenmerkt veel van de werken in het Odapark. “Mooi hoeft de kunst hier niet te zijn”, verduidelijkt Pascalle Mansvelders, “want in schoonheid is de natuur toch niet te overtreffen.”

Beetje een vreemde eend in de bijt is het klassieke zandstenen beeld van Sint Oda, dat desondanks niet mocht ontbreken. De naamgeefster van het park blijkt ook beschermheilige van Venray, waar de Schotse koningsdochter rond 710 na terugkeer van haar pelgrimstocht naar Rome volgens de overlevering was neergestreken.

Tekst gaat verder onder de afbeelding

Een van de knalrode pinguïns van William Sweetlove. © Zebra Fotostudio's Venlo

Een verwijzing naar Venrays recentere geschiedenis is het werk ‘Op z’n plaats’: honderd geknakte kruizen voorzien van koperen naamplaatjes met nummers en neurologische aandoeningen. Een tot inkeer stemmend monument voor de psychiatrische patiënten die de plaats al meer dan een eeuw volop werkgelegenheid verschaffen. Wie daar meer over wil weten, kan even verderop naar het Museum Psychiatrie, waar ik me deze druilerige dinsdag toch maar niet aan waag. Wel doe ik de wittepaaltjeswandeling door het belendende stuifzandgebied.

Al met al ben je zo hooguit een dagdeel zoet in ‘Roy’. Maar het dorp krijgt er een parel bij, berichtte de lokale pers begin dit jaar. Het bijna 50 hectare tellende St. Annapark, behorend bij de instelling voor geestelijke gezondheidszorg, is na jaren achterstallig onderhoud verkocht en krijgt een publiek tweede leven. Na een bezoek aan het kleine, fijne beeldenbos vertrouw je erop dat ze daar in Venray ook wel raad mee weten.

Goed om te weten

Tip: drie dagen voor bezoek aan het Odapark kun je een picknick-arrangement bestellen à 10 euro p.p.

Toch in Venray? Het centrum van de plaats - op loopafstand van het Odapark - is niet enerverend, maar een bezoek aan de Petrus Banden Kerk loont de moeite. Er worden negentig religieuze beelden tentoongesteld, waarvan circa de helft van voor 1600. Meer info: www.odapark.nl.

Lees hier meer in de serie 'Het Mooiste Nederland' (waarvoor we soms dus ook de grens oversteken)


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden

Deel dit artikel

De combinatie van humor mét onderliggende boodschap kenmerkt veel van de werken in het Odapark

De kunst hier mag uiteindelijk opgaan in de natuur