Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Het nieuwe album van U2 is minder bombastisch, maar ook niet subtiel

Cultuur

Joris Belgers

© AP
Recensie

Pop
U2
Songs of Experience (Universal)

Kan een band na dik veertig jaar nog altijd door schade en schande wijzer worden? Vast wel. Ervaring komt met de jaren. En met die jaren ook het besef dat niet alles maakbaar is, hoezeer je ook je best doet. En lord knows dat Bono en de zijnen daar hun best voor hebben gedaan.

Lees verder na de advertentie

Op ‘Song of Experience’, de veertiende studioplaat van U2, tevens pendant van het in 2013 verschenen ‘Song of Innocence’, klinkt de Ierse groep verdraaid kwetsbaar. Berustend haast, soms zelfs lijdzaam - terwijl de vier toch vitale vijftigers zijn.

De midlife-crisis is in ieder geval voorbij: U2 heeft gelukkig niet meer de neiging zichzelf opnieuw uit te vinden. Alsof ze hebben geleerd van het Innocence-debacle, die gladde conceptplaat over hun ontstaansgeschiedenis, die als marketingstunt ongevraagd op alle iPhones ter wereld werd geplaatst. Klonk ‘Innocence’ alsof het op een smetteloze tekentafel in elkaar was bedacht, ‘Experience’ komt hoorbaar veel meer vanuit de band zelf.

De voornaamste boodschap van deze plaat: liefde overwint alles

Bescheidener

Op ‘Experience’ stelt U2 zich een stuk bescheidener op, in tekst, muziek en productie. Dat is een beetje wennen, voor de stadionrockers was een onsje extra bombast in het verleden nooit te veel. Er zit wat harder werk tussen, maar het zijn veelal lieve feelgoodnummers, met lach, traan en de melancholie van de dingen die voorbij gaan.

Zo horen we zanger Bono Vox meermaals refereren aan de dood: waarbij hij zowel verwijst naar het ontvallen van naasten (‘The Little Things…’) als zijn eigen gezondheidsproblemen waarop hij in verschillende interviews hintte (‘Lights of Home’). Er is een mooie liefdesbetuiging aan zijn vrouw Ali (‘You’re The Best Thing About Me’) waarin alle nog niet gescheiden babyboomers zich zullen herkennen.

Maar, de voornaamste boodschap van deze plaat: liefde overwint alles. Soms zelfs de dood. Soms zelfs iemand als Trump (‘American Soul’) en soms zelfs een gruwelijke catastrofe als de vluchtelingencrisis (‘Summer of Love’). Want, zo zingt Bono daar, dankzij die liefde zullen er uiteindelijk bloemen bloeien bovenop de ruïnes van Aleppo.

Jajaja, misschien klinkt U2 wat minder bombastisch, subtiel zijn nog altijd allerminst. U2 zou U2 niet zijn zonder dit onverbeterlijk engagement er in te rammen. Wel is het mooi hoe die twee geëngageerde nummers in elkaar overlopen, met een stukje Bijbellezing door rapper Kendrick Lamar als brug.

Gaandeweg vervalt de band in te gemakkelijke sjablonen: ‘Get Out of Your Own Way’ of ‘Red Flag Day’ kan iedereen die ooit anderhalf nummer van U2 heeft gehoord zo uittekenen. En wanneer de band het gaspedaal indrukt kwijt gitarist The Edge zich weliswaar uitstekend van zijn taak (heerlijk, die stuwende groove bij ‘Lights of Home’ of ‘The Blackout’) maar Bono klinkt op die hardere stukken eerder vermoeid. Even ontbreekt de overtuiging.

Met het slot van de plaat komt de revanche. Ja, ‘Love Is Bigger Than Anything in Its Way’ is inderdaad zo schmaltzig als de titel doet vermoeden, maar het is óók lekker om te zwelgen in deze troostrijke verlossing. Wat dat betreft is Bono onverbeterlijk. Hij gelooft nog altijd onvoorwaardelijk in het goede van de mens. Het lijkt alleen alsof hij de hobbels daarnaartoe wat meer is gaan erkennen.

Lees meer recensies op trouw.nl/muziekrecensies



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
De voornaamste boodschap van deze plaat: liefde overwint alles