Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Het landgoed wordt leefgebied voor welgestelde pensionado’s

Cultuur

Wim Boevink

© -
Klein Verslag

Het onweer had in de nacht naar woensdag niets gebracht, op wat verre weerlichten na en een kort opsteken van de wind.

Eerder in de middag had ik een fietstocht over het landgoed gemaakt, over de hoge es met zijn velden, zijn solitaire bomen, zijn meidoornhagen. Ik passeerde tussen oud geboomte zwart-wit beluikte en glanzend onderhouden boerderijen met glazen schuurdeuren.

Lees verder na de advertentie

De hemel was langzaam betrokken geraakt. Maar ik wilde de camping zien; op de landkaart van Twickel vormt die een wit vlakje, aan drie zijden omringd door Twickelgroen. Dat gaat veranderen.

Twickel heeft de grond aangekocht en vult zo zijn kaart weer aan, als bij een potje Risk.

In de versukkeling

De camping was door matig beheer in de versukkeling geraakt, de stacaravans en chalets waren deels in slechte staat, de campinghouder kampte met zijn gezondheid en kon geen nieuwe exploitant vinden. Tot verdriet van de tweehonderd gasten, van wie er velen al decennialang vakantie hielden.

Het terrein maakte een desolate indruk, maar door je oogharen kon je nog zien hoe geweldig het geweest moest zijn

Twickel wil als nieuwe eigenaar van het zeven hectare grote terrein een bungalowpark maken ‘in het hogere segment’ zoals dagblad Tubantia het omschreef. De oude gasten moesten vertrekken, ook al kregen ze op een grimmige informatieavond nog enige financiële vergoeding. Nog één zomer mocht de oude camping bestaan, maar intussen was de sloop al grotendeels ingezet.

Voor de ingang lagen bergen stukgeslagen beton naast weggesleepte stacaravans. Ik fietste om een slagboom heen langs een leeg receptiegebouw. De hagen waren ongesnoeid, ik zag langs het hoofdpad lege en kapotte huisjes of alleen nog de tegels van de vloeren. Toch werd er nog groenonderhoud gepleegd, een man was in de weer met een motormaaier. Gasten zag ik niet. Wel was het zwembad gevuld, ook het kleuterbad, maar niemand had er nog gezwommen.

Het terrein maakte een desolate indruk, maar door je oogharen kon je nog zien hoe geweldig het geweest moest zijn; het was er stil en omsloten door bossen, de bossen van Twickel.

Landschappelijk ingepast

Als het aan Twickel ligt, dan wordt het terrein straks landschappelijk ingepast, met mooi ontworpen bungalows in het groen, zonder kantine en snackbar.

Zeventig jaar geleden had het landgoed nog honderdvijftig boerenbedrijven; intussen zijn daarvan nog vijftig over. De meeste erven zijn als woonboerderijen in erfpacht uitgegeven.

Natuurlijk veranderde daarmee het karakter van het landgoed, misschien zou je kunnen spreken van een sluipende gentrificatie; de trekkers maken plaats voor Range Rovers en Tesla’s, glazen schuurdeuren zien uit over een smetteloos erf met bloembedden, bij de fraai vormgegeven landgoedwinkel bij het kasteel kopen bezoekers landgoedeigen jams en serviesgoed, het wonderschone park wordt een woon- en recreatiegebied voor welgestelde pensionado’s.

Des te meer zorg misschien voor de resterende boeren, van wie de jonge rentmeester hoopt dat ze mee kunnen gaan in zijn visie op biodiversiteit en agrarisch natuurbeheer, nodig om dit bijzondere cultuurlandschap, dat niet kan bestaan zonder de begrazing en bewerking van weiden en velden, in stand te houden.

Met het oog van een antropoloog en de pen van een dichter doet Wim Boevink dagelijks verslag over de grote en kleine wereld om hem heen. Lees meer afleveringen van zijn Klein Verslag op trouw.nl/kleinverslag.

Deel dit artikel

Het terrein maakte een desolate indruk, maar door je oogharen kon je nog zien hoe geweldig het geweest moest zijn