Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Heel even had Jeroen Pauw de touwtjes niet in handen, hoe vermakelijk

Cultuur

Maaike Bos

Jeroen Pauw aan tafel met twee varkensboeren en twee activisten van Meat the Victims. © Maaike Bos
Tv-column

Talkshowhost Jeroen Pauw keek weg naar beneden, liep wat rood aan en beet op zijn lip tussen zijn verraste blikken door. “Nou ja zeg”, pruttelde hij, toen tv-recensenten Renate van der Bas (Trouw) en Angela de Jong (AD) hem namens de jury de Ere Zilveren Nipkowschijf toekenden voor zijn dertigjarige tv-carriére. Heel even had hij níet de touwtjes in handen. Hoe vermakelijk.



Het demonstreert meteen hoe strak hij normaal de regie heeft. Dat bewees hij in een eerder item al. Ademloos heb ik zitten kijken naar twee varkensboeren en twee activisten van Meat the Victims, die maandag een varkenshouderij hadden bezet. Ze hadden zich urenlang om biggetjes bekommerd die volgends hen “lagen te creperen”. Foto’s van een biggetje met scheefstaande, gebroken poot, een dode zuigeling, kleine hokken. Een hartstochtelijk pleidooi voor redding van een diertje dat zijn leven lang nooit daglicht, een boom of bloem had gezien.

Lees verder na de advertentie
Er ontstond aan tafel zowaar een gevoel van respect. Knap.

Pauw liet het niet te sentimenteel worden en wees de woordvoerder zelfs terecht toen die het gevoel van huisvredebreuk van de boer bagatelliseerde. “Het komt niet heel sympathiek over als je dat weglacht”, zei Pauw. Dat was de andere kant: de varkensboeren vinden het vreselijk om een dag niet bij hun dieren te kunnen, en zeggen hun bedrijf al beter te runnen dan de wet voorschrijft.


Wat is kwaliteit voor een talkshowhost? Hij had twee wereldbeelden aan tafel die niet bij elkaar zouden komen, maar benoemde dat en gaf beide kampen ruimte. Er ontstond zowaar een gevoel van respect. Knap.

Gevoel

Hoe wij als Nipkow-jury met dertien mediajournalisten en tv-critici een parade aan tv-programma’s beoordelen op kwaliteit, is nauwelijks vast te leggen. Probeer maar eens te zeggen of dramaserie ‘Oogappels’ (BNNVara), of hulpprogramma ‘Het Rotterdam Project’ (RTL) beter is. Of waarom het zo met liefde gemaakte, leeftijdsloze klassieke muziek-programma ‘Podium Witteman’ (NTR) altijd naast de prijzen grijpt.

Bij Pauw hadden de juryleden het over ‘op gevoel’ oordelen, ‘kijken wat je is bijgebleven uit dat jaar televisie, en wat je heeft geraakt’. Dat is helemaal waar, maar gelukkig valt er nog meer over te zeggen dan zij in dat item kwijt konden. Op gevoel maak je als jury een eerste selectie (‘dit is steengoed; verrassend; indrukwekkend’). Dan discussieer je over vorm, originaliteit, consistentie, diepgang, maatschappelijke impact. De documentaires van Sinan Can zijn niet per se beter dan die van Bram Vermeulen in Afrika, maar Can beroert sentimenten die nú leven (over vluchtelingen uit Syrië, of de strengheid van een Arabisch regime als dat van Saoedi-Arabië), terwijl Vermeulen in ‘Sahara’ (VPRO) onbekende landen doorkruist.

Als je zoekt naar programma’s die het particuliere overstijgen en raken aan iets wezenlijks, wint revalidatieserie ‘Stuk’ (VPRO) het van zo’n ook verrassend programma ‘Nachtdieren’ (BNNVara) van Ryanne van Dorst. Het eerste gaat over noodlot, lijden en berusting van ons allemaal eigenlijk, het tweede over een bonte verzameling mensen die anders zijn dan standaard negen-tot-vijftypes. Ook integer gemaakt en bevrijdend, minder overkoepelend.

Uiteindelijk is het een kwestie van stemmen. En stemmen over de ene of de andere kwaliteit voelt toch als luxe. Over gevoel gesproken.

Vier keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie. Meer columns leest u in het dossier.

Lees ook: 

Jeroen Pauw geëerd met Ere-Nipkowschijf voor ‘diepgang, luchtigheid en nonchalance’

Namens de jury maakte Trouws tv-recensent Renate van der Bas de nominaties voor de Nipkowschijf samen met Angela de Jong (Algemeen Dagblad) bekend in de talkshow van Jeroen Pauw, die aan zijn eigen tafel ook verrast werd.

Deel dit artikel

Er ontstond aan tafel zowaar een gevoel van respect. Knap.