Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Hannes Minnaar kreeg bij Beethovens Zevende pianosonate een snufje rock mee

Cultuur

Frederike Berntsen

Hannes Minnaar © Simon van Boxtel
Recensie

KLASSIEK
Hannes Minnaar
Bach, Beethoven, Schubert, Franck
★★★★

Vanaf de Van Baerlestraat tot aan de zaalingang slingerde een rij uitgelaten bezoekers langs de buitengevel van het Amsterdamse Concertgebouw. Die kwamen af op King Crimson in de Grote Zaal. Ook in de Kleine Zaal kon er geen mier meer bij: Hannes Minnaar speelde voor een schare fans en bewonderaars.

Lees verder na de advertentie
Hannes Minnaar speelde met de kleuren en onthulde een buitengewoon gevoel voor de grote lijnen

Dat de Engelse band uit z'n dak ging, bleef niet onopgemerkt tijdens Minnaars recital. Beethovens 'Zevende pianosonate' kreeg een snufje rock mee. Gevoelige oren namen in de verte een cadans waar alsof een tram voorbijraasde. Maar Minnaar won, hij zong achter de toetsen en stuwde in het 'Menuetto' en 'Rondo' Beethovens bevrijdende taal tot grote hoogten - alles met een serieuze ondertoon.

Op het podium waren extra stoelen geplaatst. De luisteraar die daar een plekje had, kon Minnaar horen ademen, en ook de vleugel bewonderen. De musicus bespeelde een instrument, gebaseerd op historische exemplaren en ontwikkeld door de Belgische bouwer Chris Maene.

Bij een standaard moderne vleugel kruisen de snaren elkaar. De Maene is rechtsnarig. Kracht, gelijkmatigheid en uiterlijk van de hedendaagse vleugel worden gecombineerd met de transparantie van oude instrumenten - met name het hoge register kent een parelende klankkwaliteit.

Zoektocht naar helderheid

Bachs 'Italiaanse concert' werd een zoektocht naar die helderheid. Het droge karakter van Minnaars Bach zat sprankeling en een lichte toets in de weg. Daarentegen golfde een trits Schubertliederen, bewerkt door Liszt, gepassioneerd de zaal in. 'Auf dem Wasser zu singen': verzengend en expressief onder Minnaars handen.

Een mooi vergezicht in dit fraai samengestelde programma vormde 'Prélude, choral et fugue' van Franck. Minnaar heeft een eerlijk toucher, hij speelde met de kleuren en onthulde een buitengewoon gevoel voor de grote lijnen van een werk als dit.

Een volgend optreden van Hannes Minnaar tijdens de Robeco Summernights in het Concertgebouw is op 29 juli. Hij speelt dan Mozarts 'Negende pianoconcert' met het Orquestra Simfònica Nacional de Catalunya onder leiding van Jan Willem de Vriend.

Lees meer muziekrecensies op trouw.nl/muziekrecensies.

Lees ook:

'Je voelt je klein als je Beethoven speelt'

Hannes Minnaar is onderdeel van het Van Baerle Trio, die alle pianotrio's van Beethoven opneemt. De ideale manier om deze componist van binnenuit te leren kennen. Trouw ging mee naar de studio.

Deel dit artikel

Hannes Minnaar speelde met de kleuren en onthulde een buitengewoon gevoel voor de grote lijnen