Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Hanneke Drenth: ‘We namen zelfs geen tijd om te proosten’

Home

Rinske Wels

Hanneke Drenth. © Jorgen Caris
Ik heb een droom

“Toen Anne van Rijn en ik begonnen met ‘Dames Voor Na Vieren’ had ik geen beeld van wat een cabaretière is of van roem. In 2004 wonnen we het Amsterdams Kleinkunst Festival. Vanaf toen was het alleen maar spelen, spelen, spelen.

We waren onze kont aan het redden in heel grote zalen. We voelden meteen druk: ons eerste programma was leuk, maar het ging om het tweede, dan pas telden we mee. Continu stress. We leefden eigenlijk onze droom zonder erbij stil te staan of ervan te genieten. Terwijl voor mij dromen is dat je naar een andere wereld kunt, dat je even weg bent. Dan kun je maar beter dromen hebben die niet uitkomen, denk ik.

Lees verder na de advertentie

Nu speel ik in ‘De Grote Drie’ Jasperina de Jong. Omdat dat niet mijn eigen voorstelling is, heb ik minder stress. Anne en ik gingen altijd door. Geen moment rust, zelfs niet om ergens op te proosten. We zijn allebei heel perfectionistisch. Daarmee prik je wel continu je droom kapot: het is niet goed wat we verzinnen, we mogen niet te mooi denken. We vonden onszelf niet goed genoeg, ook al zaten de zalen vol.

Op zeker moment was het vuurtje tussen ons gedoofd. We waren oververmoeid. Officieel zijn we niet uit elkaar, dat vinden we alle twee te moeilijk om te zeggen. Telkens als we elkaar bellen, komen er weer ideeën op en dromen we weer voorzichtig. De chemie is er nog, maar we zijn bang voor het proces erna: de voorstelling echt maken.

Tegen het einde van een yogales krijg ik de beste plannen. Die zijn ook nog eens heel concreet

Dagdromer

Inmiddels ben ik een enorme dagdromer geworden en heb ik meer ruimte voor dromen. Niet ’s nachts trouwens, want met een leven met kleine kinderen overdag en ’s avonds op tournee slaap ik meestal kort. Ook als ik er om twee uur in lig, gaat mijn biologische wekker om zeven uur af. Ach, ik haal het van de zomer wel in. Want ik kan ook niet slapen in het theater of in de bus, ik ben veel te hyper. ’s Ochtends sta ik meteen ‘aan’.

Dan is dagdromen dus heel fijn. Liefst in de drukste ruimtes, liedjes schrijven in een lawaaierig cafeetje, bijvoorbeeld. Daar kan ik me goed afsluiten en zit ik zo in een andere dimensie.

In mijn dagdromen ‘zie’ ik situaties vooruit: straks zit ik daar en dan kom ik die tegen. De hele ontmoeting vindt al plaats in mijn hoofd. Ha ha, eigenlijk enorm gênant! Als tegenwicht doe ik aan bikram yoga. Daarna sta ik echt weer met beide benen op de grond.

Tegen het einde van een yogales krijg ik de beste plannen. Die zijn ook nog eens heel concreet. Dat heb ik normaal nooit, dan dwarrelt alles maar door mijn hoofd. Yoga helpt me om in het hier en nu te zijn. Net als spelen en zingen eigenlijk, dat is ook een prima training om in het moment te zijn.”

Zangeres en cabaretière Hanneke Drenth (36) won met Anne van Rijn in 2004 het Amsterdams Kleinkunst Festival, dat op 3 april zijn 30-jarig bestaan viert. Drenth toert met ‘De Grote Drie’ tot en met 18 mei door het land. Zie hannekedrenth.nl

Deel dit artikel

Tegen het einde van een yogales krijg ik de beste plannen. Die zijn ook nog eens heel concreet