Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Georgina Verbaan: 'De meeste mensen zijn leuk'

Cultuur

Joost van Velzen

Georgina Verbaan © Mark Kohn
Interview

Georgina Verbaan (37) speelt de rol van Vanda in het toneelstuk Venus én ze heeft literaire ambities. Trouw zocht haar op met een koektrommeltje vol steekwoorden. Daar mag Verbaan er af en toe eentje uit opvissen, als lootjes trekken.

Venus

Lees verder na de advertentie

"Dat is het stuk waarin ik Vanda speel. Venus gaat over verleiding, macht, en erotiek toch ook wel. Het is een rol met veel tekst, best ingewikkeld. We gaan bijvoorbeeld geen moment het toneel af. Het is een toneelstuk in een toneelstuk en ik speel het samen met Jeroen Spitzenberger. We hadden het eerst drie weken heel intensief gespeeld, toen het alweer pauze was. Nu begint het komende week weer. Dat betekent dat ik er wel weer opnieuw in moet komen. Dat komt door die enorme lap tekst. Toch lukt dat wel. Op een gegeven moment zit Vanda me weer als een jas.

"Toen ik het script voor het eerst las, dacht ik: wat een goeie rol. Wat een stevige vrouwenrol. En nog grappig ook. We spelen het uitsluitend in het DeLaMar. Dat is ook prettig. Het is een heel fijn theater waar leuke mensen werken en het is nog bij mij om de hoek ook."

Idealisme

"Ja, dat heeft er altijd wel ingezeten. Als kind deed ik al briefjes onder de ruitenwissers in de buurt waar ik woonde. In die briefjes vroeg ik dan aan die mensen of hun auto al een katalysator had. En of ze al een koelkast hadden zonder cfk-gas. Ik weet niet of ik daar trouwens een uitzondering in was, hoor. Volgens mij hebben alle kinderen dat wel, dat ze van het goede uitgaan. Het zijn de volwassenen die er een rommel van maken. We maken er echt, echt, echt een rommel van, het is bijna te laat. Tenminste, voor de mensen. Die aarde overleeft het wel.

"Nee, ik ben niet dagelijks bewust bezig om de wereld te verbeteren. En ik doe ook wel eens een lege fles in een zak in plaats van in de glasbak. Ik ben niet heilig. Idealen gaan gepaard met een groot schuldgevoel. Er valt nog veel te winnen."

Het zijn de volwassenen die er een rommel van maken. We maken er echt, echt, echt een rommel van, het is bijna te laat

Goede Tijden

"Tja. We kunnen het in het algemeen over de goede tijden in mijn leven hebben, maar mijn eerste associatie is toch dat programma waar ik in heb gezeten. Ik heb het twee seizoenen gedaan. Ja, ongelooflijk, hè? De meeste mensen denken dat ik het ongeveer honderd jaar heb gedaan. Geen idee hoe dat komt. Ik weet niet hoe het collectieve geheugen werkt. Er werd ook wel heel veel naar gekeken toen. Het is alweer 21 jaar geleden. 21 jaar! Ik bewaar er goede herinneringen aan. Ik was zestien, het was voor mij perfect. Ik wilde onafhankelijk zijn, ook financieel en door die rol kon ik direct voor mezelf zorgen. Achteraf moet ik vaststellen dat ik het wel lang met me mee heb gedragen, dat ik daarin heb gespeeld. Ach, ik vind het niet zo erg."

Slechte Tijden

"Slechte tijden. Wie heeft ze niet, zou ik zeggen. Ik heb het niet makkelijk gevonden om te... om te leven, zogezegd. Wat dat betreft heb ik wel een onhandige carrière gekozen. Omdat je als acteur zo zichtbaar bent. Hier in Amsterdam, met al die toeristen, heb je er geen last van om herkend te worden. Maar het voelt soms wel onvrij. Ik zou bijvoorbeeld in het openbaar, als ik ergens zit, niet zomaar alles bespreken. Op vakantie merk ik het soms, dat het dan minder onvrij is en dat ik minder naar de grond kijk. Toch heb ik er wel mee leren leven. Vaak zijn de reacties van mensen ook wel leuk. De meeste mensen zijn leuk. Ik weet niet of ik gemiddeld meer of minder slechte tijden heb gekend dan anderen. Dat kun je ook niet weten, toch? Wat is gemiddeld? Het opgroeien van tiener naar volwassen vrouw heb ik wel moeilijk gevonden. Maar het is gelukt."

Het opgroeien van tiener naar volwassen vrouw heb ik wel moeilijk gevonden. Maar het is gelukt

Georgina Verbaan: 'Ik schrijf al langer maar de laatste tijd durf ik de ambitie om er meer mee te doen, uit te spreken.' © Mark Kohn

Vijf poten

"Weet je dat ik niet eens wist dat een schaap met vijf poten ook iets anders betekent? Iemand die alles kan, zeg je? Grappig. Als ik aan een schaap met vijf poten denk, dan denk ik aan die kroeg van Kootje. Ja, ik doe wel meerdere dingen: acteren, schrijven, zingen, soms presenteren. Maar voor mijn gevoel liggen die dingen in elkaars verlengde. Ze hebben allemaal te maken met een verhaal vertellen. Je probeert iets te begrijpen om dat vervolgens aan mensen over te brengen. Dat kan in verschillende vormen. Dus een schaap met vijf poten voel ik mezelf niet. Ik probeer nu bijvoorbeeld mijn boek te promoten en allerlei mensen uit te nodigen voor de presentatie, maar dan merk ik dat ik heel slecht ben in organiseren.

De serie ''t Schaep met de 5 pooten' was zo leuk om te doen. Ik zou nu zó naar de studio in Amsterdam-Noord willen gaan om me daar lekker te verkleden en rare liedjes met de rest van de ploeg te gaan zingen. Prachtig toch, dat als iemand aan mij zou vragen 'wat voor werk doe je', en dat ik dan kan zeggen: Ik zing rare liedjes met collega's? We hebben het nu twee jaar niet gedaan en het ziet er niet naar uit dat er een vervolg komt. Het is een onmogelijk groepje om bij elkaar te krijgen. Iedereen is druk met andere dingen. Maar ik probeer mensen er wel warm voor te krijgen. Is dit geen goed idee voor een verhaal, zeg ik dan. Je weet nooit."

Een schaap met vijf poten voel ik mezelf niet

Teenage Mutant Ninja Turtles

"Hoe kom je daar nou bij? Stond op Wikipedia dat ik daar stemmen voor heb ingesproken? Nou, die pagina van mij op Wikipedia, daar klopt he-le-maal niets van. Wat wel klopt is dat ik heel vaak stemmetjes doe. Pim en Pom, bijvoorbeeld.

Stemmen inspreken is ook acteren. Het is alleen vooral heel technisch acteren. Daar houd ik van, want ik ben een technische actrice. Ik vind het heerlijk als zo'n hele mise-en-scène voor je is uitgestippeld. En dat ik precies weet waar en wanneer ik voor de camera moet verschijnen. Nee, dat beknot mijn artistieke vrijheid niet. Ik kan daarbinnen heel goed variëren. De camera zie ik als een goede vriend. Zo ervaren ben ik inmiddels wel."

Ik vind het heerlijk als zo'n hele mise-en-scène voor je is uitgestippeld

Loze ruimte

"Ha, Loze Ruimte! Mijn debuut, ik heb het bij me. Het is een selectie van mijn columns die ik schrijf voor NRC Handelsblad, aangevuld met het korte verhaal 'Nel'. Ik schrijf al langer maar de laatste tijd durf ik de ambitie om er meer mee te doen, uit te spreken. Ik ben daarin wel op een zeker punt. Een roman of een novelle; ik wil dat wel proberen en ik heb daar ook wel zin in. Of ik dat kan? Hoe zegt Pipi Langkous dat: 'Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan'. Of het goed wordt, is een tweede. Veel boeken sneuvelen natuurlijk al bij de angst of het wel lukt. Het schrijven zal wel in de nachtelijke uren moeten gebeuren. Maar het heeft geen haast. En misschien moet ik beginnen met korte verhalen. Ik heb nog wel iets raars met kippen."

Venus, het toneelstuk waarin Georgina Verbaan het personage van Vanda speelt, is nog te zien tot maart 2017 in het DeLaMar Theater in Amsterdam.

Deel dit artikel

Het zijn de volwassenen die er een rommel van maken. We maken er echt, echt, echt een rommel van, het is bijna te laat

Het opgroeien van tiener naar volwassen vrouw heb ik wel moeilijk gevonden. Maar het is gelukt

Een schaap met vijf poten voel ik mezelf niet

Ik vind het heerlijk als zo'n hele mise-en-scène voor je is uitgestippeld