Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Frénk van der Linden is nog geen Bibeb

Cultuur

RUUD VERDONCK

Review

Het is te hopen dat het werkelijk de bedoeling is dat 'Tot op het bot' op scholen voor de journalistiek verplichte literatuur wordt, want anders is het wel een erg opzichtig, zelfgekleid monument voor de interviewer Frénk van der Linden.

Hij werkte de afgelopen twintig jaar met name voor HP/De Tijd en NRC Handelsblad. En hij genoot al doende enige faam op zijn specialisme, het interview. Maar het gaat te ver om hem nu al meteen in de klasse van Bibeb, Ischa Meijer of Willem Wittkampf te plaatsen, van wie het gehele oeuvre bijeengezet mag worden uit historisch besef en ter lering aan nieuwe generaties. Weliswaar kan men een ontwikkeling zien in Van der Lindens werk van het willen scoren tot een meer contemplatieve zoektocht naar drijfveren van mensen. Maar dat rechtvaardigt nog niet zo een bijbel.

Van der Linden heeft alle bekende Nederlanders uit zijn actieve periode wel zo een beetje geïnterviewd. Eerst maakte hij er stadsgezichten van in felle en kijvende kleuren, later werden het degelijk gecomponeerde stillevens en inmiddels maakt hij in pasteltinten uitgevoerde portretten. Een heuse ontwikkeling, maar daar is ook weer niet gek veel opmerkelijks aan, daar wel meer mensen vanaf hun 23ste jaar niet compleet stil blijven staan.

Een keuze uit zijn interviews, resulterend in minder dan de helft van de pil die het nu geworden is, had daar ook nog wel recht aan gedaan, had de leerlingen van de scholen voor de journalistiek gespaard en zou een aanzienlijk minder arrogante indruk hebben nagelaten. Wat dat betreft is hij ook weer niet gek veel veranderd in vergelijking met de jongeman die secretaris-generaal Luns van de Navo in 1981 ondervroeg en tot wanhoop dreef met zijn parmantige stellingen. Of die het verse CDA-kamerlid Helmer Koetje een complete deconfiture bezorgde door optimaal te profiteren van diens vriendelijke, amateuristische openheid. En die de VVD'er Frits Bolkestein toestond achteraf de tekst van het interview nog even aan te scherpen, omdat dat Bolkestein beter uitkwam.

'Tot op het bot' is een boek dat er voor studenten journalistiek toedoet, zoals elk boek over journalistiek, maar dat voor de rest een geweldig ego-document is. Daar doet weinig aan af dat een aantal andere journalisten en geïnterviewden tussen Van der Lindens producties door bemerkingen levert bij het genre. Het spits wordt overigens afgebeten door een studieus artikel van Theo van Stegeren dat net zo makkelijk door een apotheker kan worden aangeprezen als middel tegen slapeloosheid.

Frénk van der Linden is een gedreven ondervrager, niet bang en doorgaans degelijk gedocumenteerd. Hij heeft hard gewerkt. Een enkel artikel van hem is blijven hangen en verdient het ontrukt te worden aan de archieven. Van der Linden is een goede interviewer, boven het gemiddelde. Maar dat zegt niet zo gek veel, want dit genre is de vluchtheuvel van menige journalist. Was het, afgezien van dat enorme ego, werkelijk nodig om de hele bups te verzamelen in een onmatige pil voor studenten journalistiek en overige belangstellenden? Zoals in nogal wat interviews van Van der Linden, de vraag is het antwoord.



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie