Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Florence Pugh is de grote troef in feministische fabel

Home

Belinda van de Graaf

De 19-jarige Florence Pugh speelt in ‘Lady Macbeth’ de medogenloze wreekster die de Engelse klassenstrijd zo’n beetje in haar eentje uitvecht. © Trouw
Recensie

FILM
Lady Macbeth
Regie: William Oldroyd.
Met: Florence Pugh en Cosmo Jarvis.
****

“Ik heb een dikke huid”, zegt Katherine, en dat is niets te veel gezegd. Het speelfilmdebuut van de Engelse theaterregisseur William Oldroyd voert een 19de eeuwse tienerbruid op, die weigert het slachtoffer te zijn van de bruten die haar omringen. Katherine is samen met een stuk land verkocht aan de barse eigenaar van een kolenmijn en in een huwelijk gedwongen met diens weerzinwekkende zoon van middelbare leeftijd.

Lees verder na de advertentie

Eerst is het nog alsof ze als een mooie pop haar lot ondergaat. Zwijgend hijst Katherine zich in korset en hoepelrok, de wat uitgesleten symbolen van gevangenschap. Maar op het moment dat ze de nieuwe zwarte stalknecht Sebastian in de smiezen krijgt, en een geheime affaire begint, gaan de remmen los.

In Oldroyds tragédienne schemert een zelfbewuste feministe door

Precies zoals in de Russische vertelling ‘Lady Macbeth van Mtsensk’ - door Oldroyd soepeltjes verplaatst naar het Engelse platteland - ontpopt Katherine zich als de shakespeariaanse moordenares uit de titel. Gesterkt door liefde en lust ruimt ze iedereen uit de weg die haar voor de voeten loopt.

Je moet wel mee willen gaan in de feminististische fabel die Oldroyd optuigt en die hij met zichtbaar plezier voorziet van horror-ingrediënten. Dat het zo goed werkt, heeft te maken met zijn directe, uitgebeende, subtiel-humoristische vertelstijl die de 19de eeuwse vertelling een verrassende, hedendaagse allure geeft.

Grote troef is daarbij de 19-jarige Florence Pugh als meedogenloze wreekster die de Engelse klassenstrijd zo’n beetje in haar eentje uitvecht. Katherine is een minder noodlottige figuur dan in het Russische origineel en ook minder smartelijk dan Madame Bovary. In Oldroyds tragédienne schemert een zelfbewuste feministe door. Hij trekt het verhaal daarmee de moderne tijd in.

Hetzelfde geldt voor de zwarte acteurs die je niet vaak ziet in Victoriaanse kostuumstukken. Oldroyd is niet de eerste die daar verandering in brengt. De Engelse regisseuse Andrea Arnold liet zes jaar geleden in haar film ‘Wuthering Heights’, Heathcliff voor het eerst door een zwarte acteur spelen.

Lees ook het interview met regisseur William Oldroyd: Luisteren en baren. Nou, niet dus. 



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
In Oldroyds tragédienne schemert een zelfbewuste feministe door