Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Expressieve stijl 'landt' nog niet in het eerste deel van The Family

Home

Sara van der Kooi

Spelers van Theater Utrecht tijdens de repetities voor The Family. © RV
Recensie

Na slechts drie weken repeteren brengt Theater Utrecht het eerste deel van The Family. Het zou wel eens een heel sterke, grappige en soms ontroerend pijnlijke reeks kunnen worden.

Bang-bang-bang! Hard wordt er geklopt op de grote buitendeuren van de theaterzaal, de voormalige manege De Paardenkathedraal. Ze zwaaien open en daar staat hij, in de stromende regen, begeleid door dreigende orgelmuziek: Cabotin, de man met de hoed en regenjas, de man van de zo vreselijk nodige geldlening. Een absurd hupsje en flits, hij staat in fel licht: een soort superman met plat Utrechts accent. Het is een terugkerende scène uit deel 1 van The Family van Theater Utrecht. Gemaakt door Lodewijk de Boer in 1972 was het destijds een ongekend grote theaterhit, door het felle realisme en gewelddadige (seks)scènes.

Lees verder na de advertentie
De regie heeft iets kinderlijks, veel scènes doen denken aan komische animatiefilms

Anno 2017 is realisme op het toneel niet meer 'en vogue' en zijn we een flinke portie geweld wel gewend, moet regisseur Casper Vandeputte hebben gedacht. Zijn versie is schetsmatig, vet en over de top. In de komende maanden maakt hij vier korte afleveringen die steeds na drie weken repeteren worden getoond. Samen zullen ze een lange theaterervaring vormen, inclusief hapjes en drankjes.

Centraal staan de getroebleerde broers Doc (Sadettin Kirmiziyüz) en Kil (Sanne Den Hartogh), die samen met hun getraumatiseerde en daardoor niet sprekende zus Gina (een verrassend veelzijdige Isabelle Houdtzagers!) proberen te overleven. Ze kraken een pand, hebben honger, proberen een toekomst met een bloemenzaakje op te bouwen.

Maar geweld, dreigementen en leugens blijken bij hen zo ingebakken dat het ze niet lukt om op een 'normale' manier hun uitzichtloze situatie te doorbreken.

Vandeputte werkt met leuke acteurs die duidelijk zin hebben om te spelen. Dat komt mooi uit, want Vandeputte's regie heeft iets kinderlijks, veel scènes doen denken aan komische animatiefilms. Het is op zich een interessante insteek voor dit stuk om het realisme te vermijden. Maar bij de première van de eerste aflevering is die stijl nog niet geland. Niet verwonderlijk misschien, na slechts drie weken repeteren. Als de regisseur de voorstelling verder aanscherpt, de spelers meer ingespeeld raken en nog meer durven experimenteren binnen die expressieve stijl, zou The Family wel eens een heel sterke, grappige en soms ontroerend pijnlijke reeks kunnen worden.

THEATER
The Family - Theater Utrecht
Regie: Casper Vandeputte
★★★☆☆

Lees ook: 'The Family', met de spirit van nu



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
De regie heeft iets kinderlijks, veel scènes doen denken aan komische animatiefilms