Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Er was geen betere dan Paco de Lucía (1947-2014)

Cultuur

Erik Voermans

Paco de Lucia © anp

De bekende flamenco-gitarist Paco de Lucía is op 66-jarige leeftijd overleden. De Lucía werd plotseling onwel op een strand in Cancun, Mexico. Spelen met Paco de Lucía had voor gitaristen altijd iets van een zelfmoordmissie. Er was doodeenvoudig geen betere.

Paco de Lucía was bij het rock- en poppubliek voornamelijk bekend als lid van de supergitaartrio's die hij in de late jaren zeventig vormde met John McLaughlin, Al DiMeola (en Larry Coryell). Het nummer 'Mediterranean sundance', op DiMeloa's tweede soloplaat 'Elegant gypsy', of anders in de versie op de liveplaat 'Friday night at San Francisco', was voor velen de eerste kennismaking met De Lucía's ongelooflijk virtuoze, warmbloedige, opwindende speelstijl op de flamencogitaar met nylon snaren.

Maar waar DiMeola en vaak ook McLaughlin bleven volharden in een mitrailleurvuur van noten, waar ze live altijd open doekjes voor kregen, stond De Lucía's onloochenbaar duizelingwekkende virtuositeit altijd in het teken van werkelijk muziek maken en ontroeren.

Zelfmoordmissie
Spelen met Paco de Lucía had voor gitaristen altijd iets van een zelfmoordmissie. Er was doodeenvoudig geen betere. Vraag het Jan Akkerman, die in de jaren tachtig meermalen met hem samenspeelde. 'Als hij begon te spelen, was het alsof er een straaljager kwam overvliegen. Daar werd je toch altijd weer even stil van,' zei hij met één van zijn onnavolgbare metaforen.

Vandaag is Paco de Lucía geheel onverwachts overleden, op een stand in Cancun, Mexico, waar hij met zijn kinderen aan het spelen was, tot hij plotseling onwel werd. Onderweg naar het ziekenhuis stierf hij, waarschijnlijk aan de gevolgen van een hartaanval.

Eerbetoon aan zijn moeder
Paco de Lucía werd in Algeciras geboren als Francisco Sánchez Gómez, zoon van de flamencogitarist Antonio Pecino Sánchez, die optrad onder de artiestennaam Antonio de Algeciras. Paco trad later een tijd op onder de artiestennaam Paco de Algeciras, maar koos uiteindelijk voor Paco de Lucía, waarmee hij een eerbetoon bracht aan zijn moeder, Luzía Gómez, een Portugese immigrant.

Al op zijn elfde, in 1958, trad Paco voor het eerst op, voor de lokale radio. Op zijn veertiende deed hij mee aan een flamencoconcours, waar hij El Premio Internacional de Acompanamiento ontving, een speciaal voor hem uitgevaardigde prijs, omdat hij te jong was om mee te dingen naar de officiële hoofdprijs. In 1961 werd hij door José Greco, een beroemde danser, gevraagd met zijn flamencotroupe op tournee door Amerika te gaan. Een ontmoeting daar, met Sabícas, één van zijn helden, was bepalend voor Paco's toekomst. Sabícas drukte het jonge talent op het hart vooral zichzelf te zijn en te zoeken naar een eigen idioom.

Alle muziekstijlen
Dat nam De Lucía ter harte. Hij luisterde naar jazz, blues, Indiase muziek, bossa nova, Arabische muziek, salsa en bracht al die invloeden onder in een stijl genaamd flamenco nuovo, die hij aanvankelijk samen met zanger Camarón de la Isla ontwikkelde. In de conservatieve flamencowereld, waar traditie een heilig woord is, baarde hij daarmee groot opzien en wist hij een nieuw, jong publiek weer voor flamenco te interesseren.

Voor zijn criticasters had hij een antwoord, dat uit zijn ziel kwam: 'Ik speel geen gitaar voor mijzelf. Ik speel gitaar voor de flamenco. Míjn flamenco! Ik hoef geen ster te zijn, of veel geld te hebben. Ik werk voor míjn dorp, voor míjn land, voor míjn muziek, voor de traditie van de kunstvorm en ik probeer de muziek te verbeteren.'

Voor de Universiteit van Cádiz was dat in 2007 reden hem in 2007 een eredoctoraat te geven. Paco de Lucía maakte tientallen platen, als solist, begeleider of leider van zijn eigen ensemble.


Lees verder na de advertentie

Deel dit artikel