Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Er schuilt toverkracht in Mauds kromme vingers en speelse geest

Cultuur

Belinda van de Graaf

Sally Hawkins lonkt met haar vertolking van Maud Lewis naar een Oscar. © RV
Recensie

Maudie

Regie: Aisling Walsh
Met Sally Hawkins en Ethan Hawke
★★★★☆

Lees verder na de advertentie

Het zou weleens het jaar van Sally Hawkins kunnen worden. De frêle Engelse actrice die bij het grote publiek bekend werd als opgewekte onderwijzeres in Mike Leighs 'Happy-Go-Lucky', lonkt met haar vertolking van de Canadese schilderes Maud Lewis (1903-1970) naar Oscargoud.

Sentiment ligt op de loer, maar regisseur Aisling Walsh ontwijkt sierlijk alle valkuilen

'Maudie' is een biopic over een jonge vrouw, een outsider die haar roeping volgt, ondanks een ernstige ziekte en hevige pijnen. En die onverwacht uitgroeit tot een beroemdheid. Het is een verhaal waarbij het sentiment op de loer ligt, maar de Ierse regisseur Aisling Walsh ontwijkt sierlijk alle valkuilen. 'Maudie' is groots in het kleine en intieme, precies zoals de naïeve schilderkunst die ze beoefent. Uit haar penseel vloeien kippen, katten, bloemen en vlinders in knallende kleuren. Niet alleen Sally Hawkins overtuigt als de levenslustige Maud, maar ook tegenspeler Ethan Hawke als de grommende man die op haar pad komt.

Het is het verhaal van een vrouw die opgroeit in een tijd en omgeving waarin afwijkende verschijningen werden weggestopt. Maud, geboren in 1903 in het afgelegen Nova Scotia, kreeg door reumatoïde artritis groeiproblemen. Het kleine meisje met de kromme rug en de misvormde armen en handen werd door haar moeder van school gehouden en thuis onderwezen, onder meer in het maken van aquarel kerstkaarten.

Ze geeft haar wereld vorm op resthout, karton en papier

Vrijgezelle visventer

In de film treffen we haar als dertiger die inwoont bij een nukkige tante. Ze weet te ontsnappen door zich als huishoudster te melden bij een vrijgezelle visventer, een bonk van een kerel die de 'mankepoot' morrend accepteert. Het is haar eerste kleine triomf en er zullen vele volgen.

Het afgelegen huisje van twaalf vierkante meter waar ze samen wonen, verandert geleidelijk in een kunstwerk (tegenwoordig in zijn geheel te zien in de Art Gallery of Nova Scotia in Halifax). De muren en meubels, de voordeur en het raam, alles wordt door Maud beschilderd. Ze geeft haar wereld vorm op resthout, karton en papier, en de overgave waarmee ze dat doet slaat door het innemende en vaak droogkomische spel van Hawkins over op de toeschouwer.

Hawke is de man die zich lang blijft verzetten. Wat moet hij met het rare vrouwtje? Maar de liefdesgeschiedenis die langzaam opbloeit in dat hutje aan de rand van de wereld, ontroert en tovert tegelijk een grote glimlach tevoorschijn. Hij schilt uiteindelijk de aardappelen, terwijl zij hun wereld verbeeld, simpel en oprecht. Het beschilderde huisje van Maud en Everett begint in de jaren veertig aandacht te trekken van passanten, evenals de bonte tafereeltjes van vuurtorens en vissersbootjes die ze voor een paar dollar verkoopt. Er volgt meer aandacht en meer klandizie, tot aan het Witte Huis aan toe. Wat een toverkracht zit er in haar kromme vingers en speelse geest.



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
Sentiment ligt op de loer, maar regisseur Aisling Walsh ontwijkt sierlijk alle valkuilen

Ze geeft haar wereld vorm op resthout, karton en papier