Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

En toen vond Maaike Ouboter zich plotseling terug op een naaktstrand met een straatclown uit Barcelona

Cultuur

Joris Belgers

Maaike Ouboter: 'Ik hou ervan om door andermans ogen te kijken'. © Patrick Post
Interview

Voor haar nieuwe album 'Vanaf Nu Is Het Van Jou' plofte Maaike Ouboter op de bank bij tientallen vreemden - in het buitenland.

En toen vond Maaike Ouboter zich plotseling terug op een naakstrand met een straatclown uit Barcelona. "Dat was wel een tikkeltje ongemakkelijk. Later vroeg ik me wel af of ik niet naïef was geweest dat ik mijn kleren uittrok."

Lees verder na de advertentie

De straatclown uit Barcelona was een van de vele inspiratiebronnen voor het nieuwe album van singer/songwriter Maaike Ouboter. Voor 'Vanaf Nu Is Het Van Jou' moest ze op reis. Naar Noorwegen, Denemarken, Hongarije, Israël, Spanje. Langs bij mensen die ze nog nooit had ontmoet. Zomaar. Want het ontmoeten van vreemden noemt ze 'magisch'.

Later vroeg ik me wel af of ik niet naïef was geweest dat ik mijn kleren uittrok

Maaike Ouboter

De 25-jarige Ouboter werd vijf jaar geleden in één klap bekend met haar nummer 'Dat Ik Je Mis', over het gemis van haar overleden ouders, waarmee ze bij het tv-programma 'De Beste Singer/Songwriter van Nederland' Giel Beelen en bekant heel Nederland tot tranen roerde. Ze nam even de tijd om te bedenken of dat wel was wat ze wilde, muzikant worden.

Het antwoord was 'ja'. In 2015 verscheen haar debuutplaat 'En Hoe Het Dan Ook Weer Dag Wordt'. En nu is er de opvolger. Intussen heeft ze een hoop geleerd. 'Nee' zeggen. Rust nemen. Ze zegt minder zenuwachtig te zijn als ze weer het podium op moet. "Twee platen. Dat is ook weer echt anders dan een. Ik weet nu zelf beter wat ik maak. Je moet een bepaalde noodzaak voelen. Je moet weten waarom je iets doet. En je moet de tijd nemen om daarachter te komen."

Een kantelend perspectief

Er borrelen wel honderdduizend ideeën in haar hoofd, zegt ze. Inderdaad, aan de cappuccino met uitzicht op het Amsterdamse Oosterpark schieten haar uitgesproken gedachten heen en weer. Niet alle zinnen hoeven te worden afgemaakt voordat ze aan de volgende begint. Een vrolijke doch indringende blik over tafel, om nog even te checken of de interviewer haar wel volgt. Ze vertelt over het idee achter haar plaat, een twaalftal mooie, sobere, droeve, opbeurende liedjes geïnspireerd door allemaal ontmoetingen met vreemden. Het zijn geen directe verhaaltjes, maar impressies die ze overhield aan haar reis, grotendeels gemaakt in 2016.

Ze wilde zichzelf de wereld ingooien, zegt ze. In de armen van vreemden. "Ik bedacht me dat je tijdens je leven heel veel mensen ontmoet. Sommigen vergeet je weer, anderen blijven je bij. Maar iedere keer dat je iemand ontmoet, verandert dat jezelf een beetje. Het beweegt je."

"Ik ging eerst bij mezelf na wie mij hebben bewogen." Ouboter ging langs bij mensen uit haar omgeving, bij haar oom en tante, die een significante rol in haar leven hebben gespeeld. Bij haar oude gymdocente. Bij muzikant Joost Zweegers, met wie ze haar vorige album schreef.

Iedere keer dat je iemand ontmoet, verandert dat jezelf een beetje. Het beweegt je

Maaike Ouboter

"Aan hen ben ik gaan vragen: wie heeft jou bewogen? Die heb ik gemaild: hoi, mag ik bij je op de bank komen slapen?"

Vreemdelingen doen je perspectief kantelen, zegt ze. Dat is ook een reden waarom ze per se naar het buitenland wilde. Niet dat er hier geen interessante mensen zijn. "Maar ik had het nodig om even buiten Nederland te zijn, ver van mijn dagelijks leven waarbinnen ik van alles moest."

Een Hongaarse relatie 

"Weet je wat het leuke is aan dit project? Als ik hierover vertel, gaan mensen heel snel denken: o, maar hoe doe ik dat zelf dan? Wie hebben mij geïnspireerd? Want wanneer zeg je dat nou tegen iemand: 'Jij hebt mij echt wel bewogen'."

Dat is nogal intiem, zegt ze. En daardoor soms ook nogal ongemakkelijk.

"De bedoeling was om inspiratie op te doen. Maar ik kwam erachter dat ik mezelf stiekem in gekke situaties wilde zetten." Zo had een man uit Hongarije zijn hele agenda schoongeveegd. "Die was helemaal enthousiast. Hij wilde meteen een roadtrip maken naar zijn wijngaard in Hongarije."

"Maar, heel vreemd, op een gegeven moment voelde het aan als een relatie. De eerste dag dat we elkaar leerde kennen was als de eerste paar dates. In de auto kregen we ruzie over de weg. Ik ging me storen aan hoe hij at. We hebben na een paar dagen in Wenen afscheid genomen, nadat we nog heel snel een schnitzel op hadden. En toen ik de hoek om liep, na een heel ongemakkelijk afscheid, voelde het echt alsof ik het had uitgemaakt."

In Noorwegen moest ze wat meer haar best doen om vertrouwen te winnen. In Duitsland zat ze bij een gezin dat alleen maar Duits sprak - haar Duits bleek nicht so gut.

Een naaktstrand in Barcelona

En er was dus die straatclown uit Barcelona. "Hij noemt zichzelf anders, dus misschien vindt hij het niet leuk dat ik hem reduceer tot straatclown, maar goed, straatartiest dan. Een heel vage, heel lieve boeddhistische man. Qua uiterlijk een beetje eng."

"Ik ging met die clown mee naar een festival, met allemaal andere straatartiesten, die allemaal ietwat... treurig waren. Ook was er een zoontje dat er soms was en soms niet en het werd niet helemaal duidelijk waar hij was als hij er niet was."

Met hem kwam Ouboter dus op dat naakstrand terecht. Zonder dat die clown dat van tevoren had gemeld. "Hij wilde me vrijheid laten ervaren, en dit hoorde volgens hem ultiem bij vrijheid."

Ik bleek toch vooroordelen te hebben. Maar mezelf leren kennen, hoorde ook bij deze reis

Maaike Ouboter

Ze vertelt hoe die ontmoetingen haar met zichzelf confronteerde. "Was ik wel zo onbevangen als ik dacht? Is die onbevangenheid niet juist nodig als je erover wilt schrijven? Ik bleek toch vooroordelen te hebben. Maar mezelf leren kennen, hoorde ook bij deze reis. Die Hongaar zei meteen: 'Ja, je zegt nu wel dat je graag inspiratie wil opdoen en naar de verhalen van anderen wil luisteren, maar je bent meer jezelf aan het testen door jezelf voortdurend in nieuwe relaties met vreemden te plaatsen'."

Al die ontmoetingen, al die gesprekken deden haar relativeren. Zo kwam ze iemand tegen die tijdens zijn leven al bijna een paar keer dood was gegaan. Het was maar weer eens een bevestiging dat heel veel mensen het helemaal niet zo makkelijk hebben. Elk op een eigen manier.

"Na de periode rond 'Dat Ik Je Mis' kreeg ik veel vragen over mijn ouders. Zoveel dat ik me een beetje een alien voelde. Alsof ik de enige was die zoiets had meegemaakt. Er zat een ingewikkeld randje aan. Tijdens mijn gereis kwam ik erachter dat het eigenlijk niet zo bijzonder was. Mensen maken de verschrikkelijkste dingen mee. Dat maakte mijn gemis niet minder erg, natuurlijk, maar het is wat het leven is."

Zo ontstaat een liedje

Tientallen ontmoetingen en duizenden kilometers later kwam ze thuis met volle notitieboekjes en een nog voller hoofd. Gelukkig was daar een belangrijk ingrediënt: tijd. "Ik moest alles laten bezinken. De songteksten zijn geen letterlijke weergave van al die ontmoetingen. Dat hoeft ook niet. Dat is meer voor een theatershow. Of een podcast. Of een boek. Daar is een ander proces voor nodig dan voor deze liedjes."

Mensen hebben behoefte aan houvast. Dat kan zitten een relatie, of gewoontes zoals elke dag een eitje bij het ontbijt

Maaike Ouboter

Neem het nummer 'Johanna'. Een persoonsnaam, maar niet specifiek de persoon die de basis voor het liedje vormde. Ze projecteerde de ontmoeting op iemand die ze weer ergens aan een waterkant zag zitten. "En zo ontstaat een liedje."

De ervaringen zijn de verhalen. De beelden, de impressies, de gevoelens. Die stopte ze in dit album, een mooi vormgegeven boekje, met naast de songteksten nog een paar gedichten.

"Ik realiseerde me achteraf dat ik het met iedereen over houvast heb gehad. Want het leven is nogal groots. En als je gaat nadenken over woorden als 'oneindig' en 'heelal', word je gek. Mensen hebben behoefte aan houvast. Houvast kan zitten in tradities, religie, een relatie, of gewoontes zoals elke dag een eitje bij het ontbijt."

En ergens zijn deze liedjes daardoor allemaal portretten geworden, van verschillende mensen, vanuit verschillende perspectieven, die bezig zijn met loslaten. "Dat heb ik gefilterd uit al die gesprekken die ik met mensen heb gehad. Want al die gesprekken gingen erover hoe met het leven om te gaan."

"Iemand zei me: 'Eigenlijk heb je een zelfportret gemaakt in de reflectie van anderen'. En inderdaad. Ik hou ervan om door andermans ogen naar dingen te kijken."

'Vanaf Nu Is Het Van Jou' is nu uit bij Sony Music. In het najaar gaat Maaike Ouboter op tournee.

Deel dit artikel

Later vroeg ik me wel af of ik niet naïef was geweest dat ik mijn kleren uittrok

Maaike Ouboter

Iedere keer dat je iemand ontmoet, verandert dat jezelf een beetje. Het beweegt je

Maaike Ouboter

Ik bleek toch vooroordelen te hebben. Maar mezelf leren kennen, hoorde ook bij deze reis

Maaike Ouboter

Mensen hebben behoefte aan houvast. Dat kan zitten een relatie, of gewoontes zoals elke dag een eitje bij het ontbijt

Maaike Ouboter