Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Dit zijn misschien wel de fanatiekste sinterklaasvierders van Nederland

Cultuur

Amber Dujardin

© Getty

Rijmt u op pakjesavond nog snel een paar regels voor bij een boekenbon? Dat kan. Maar voor wie het volgend jaar voortvarender wil aanpakken, vertellen deze drie liefhebbers hoe zij zich voorbereiden op ‘het feest van het jaar’.

‘Wij zijn nu zelf de surprises’

Lees verder na de advertentie
We hebben vier kleinkinderen, maar dit feestje is niet geschikt voor hen

Anja Alberts-Smit

“Geschiedenis, Disney, buitenland, de letter A: met sinterklaas verkleden we ons altijd in een vooraf ­afgesproken thema. Dit jaar was het ‘Over de grens’, omdat ik zelf al een paar keer over de grens ben gegaan met verkleden. Bij het thema ‘De ­letter E’ stond ik als heilige engel verlicht in het prieel in onze tuin.

“We hebben het afgelopen zaterdag gevierd met vijf kinderen en aanhang. Er waren er drie verkleed als vakantiegangers, compleet met zwemvliezen, hawaïslingers en ­flamingozwemband. Mijn man Henk en ik zijn net een weekje in Spanje geweest en kwamen in flamenco-stijl met jurk, hakken, castagnetten en een waaier. Een van mijn dochters kwam als priester met een babypop onder haar jurk.

De familie Alberts uit Zuidveen verkleedt zich elke sinterklaas. © -

“We trekken lootjes in oktober en zijn dan weken bezig met onze outfits. Er wordt met karton gewerkt, we gaan naar de kringloop, kopen lakens en knippen en naaien. Toen we surprises maken niet fijn meer vonden, kwam dit idee. Het is hilariteit alom. We zijn nu zelf de surprises en beginnen in de zomer al te overleggen over het thema.

“Ook de gedichten zijn niet mals: zo’n drie kantjes per persoon. We doen niet veel cadeaus, maar het is echt een happening. Inmiddels hebben we vier kleinkinderen, maar dit feestje is niet geschikt voor hen. Met de kleintjes vieren we het overdag. Daarna gaan zij naar bed en begint het deel voor de volwassenen.”

‘Mijn man neemt dagen vrij om aan zijn surprise te werken’

De familie Sengers in Heiloo maakt serieus werk van de surprises. © -
Voor mij is sinterklaas vooral met elkaar bezig zijn

Clementine Sengers

Sinterklaas is voor mij echt het feest van het jaar. Ik ben vroeger vaak piet geweest op school, en één keer sinterklaas. Met de intocht zit ik voor de buis. Wij vieren het thuis met onze drie kinderen plus aanhang.

“Half november trekken we lootjes, zodat we genoeg tijd hebben voor alle voorbereidingen. 

“Mijn man Jan legt de lat heel hoog. In de weken voor sinterklaas neemt hij af en toe vrij om aan zijn surprise te werken. Ik zeg: flans wat in elkaar, binnen een uur ligt het bij het oud papier. Hij maakt enorme bouwwerken van piepschuim, zoals het Olympisch Stadion of een trouwkapel. Die kan ik niet weggooien, dus ze staan nog een jaar op de kast.

Die enorme bouwwerken kan ik niet weggooien, ze staan nog een jaar op de kast.

Vroeger sloot Jan zich in de schuur op, maar daar is het stervenskoud. Daarom heeft hij een knutselhuisje gemaakt van dikke platen. Dat noemen we ‘het loket’. Hij zet dat om zichzelf heen aan de keukentafel, zodat niemand hem ziet. Als hij klaar is en de kinderen ’s middags komen, wordt er gevochten om het loket.
Daarnaast koop ik voor ongeveer honderd euro per persoon cadeautjes voor de kinderen. De ene krijgt tien kleinere dingen, de ander iets groters. Bij ieder cadeau probeer ik een rijmpje te maken, al zijn het maar een paar regels. 

“Voor mij is sinterklaas vooral met elkaar bezig zijn. We spelen natuurlijk ook weleens spelletjes met Kerst, maar dit is heel creatief. Ik heb eens een gigantische contrabas gemaakt van karton, met dropveters als snaren. De surprises van mijn man winnen, maar we doen allemaal erg ons best.

‘Wat je niet wilt hebben, krijg je bij ons juist wel’

Een tafel vol pakjes in Utrecht bij de familie Roerhorst. © -
Mijn broer is dyslectisch en krijgt dus epistels van drie kantjes te lezen

Edith Roerhorst

“De voorpret is het leukst. We vieren sinterklaas met mijn gezin en dat van mijn broer, met z’n negenen. Vroeger deden mijn ouders ook mee, maar die zijn in 2015 overleden. Met sinterklaas herdenken we ze een beetje.

“We worden weer een beetje kind in deze tijd van het jaar. We zijn erg ­fanatiek. Half november trekken we lootjes. We eten worstletters, pakken surprises uit, lezen gedichten en houden elkaar voor de gek.

Mijn neef vroeg eens een wielrenbroek, zonder enige toelichting. Toen heb ik een doe-het-zelfsetje gegeven: een onderbroek, zeemleren lap en naai­setje. Dit jaar wilde hij veel chocoladeletters. Dus krijgt hij dertig letters, apart verpakt in kleine en grote pakjes.
Mijn vader versierde het huis vroeger uitbundig. Hij heeft ooit een poster gemaakt van sinterklaaskranteknipsels. Die gebruiken we nog steeds. We hebben een avondvullend programma. 

“Zelf ben ik niet zo goed in het bedenken van surprises. Mijn man wel, ik ben meer van het uit­voeren. Ik versier ook het huis met slingers en zakjes pepernoten.

“Wa je niet wilt, krijg je juist wel. Mijn neef wil een onderbroek van Calvin Klein of Björn Borg. Géén witte. Dus hebben we juist een witte Hema-onderbroek gekocht, waar we met stift Björn Borg op hebben geschreven. Mijn broer is dyslectisch en krijgt dus epistels van drie kantjes te lezen.

“Of we laten elkaar cadeautjes en surprises zoeken. Mijn broer heeft een keer een filmpje gemaakt voor de vriend van mijn neef, die graag een kluspiet wilde hebben voor zijn nieuwe huis. In dat filmpje zat hij in een doos en pakte hij zichzelf uit. Dat was wel een echt cadeau: hij was al het hele jaar bij hen aan het klussen.”

Lees ook:

De magie van Sinterklaas

Toen documentairemaker Eva Nijsten hem benaderde voor haar film over mensen die ‘sinterklaas spelen’, wees hij haar telefonisch de deur, ook al is hij voorzitter van het Sint-Nicolaas Genootschap. Hij speelt niks, hij ís Sint-Nicolaas

Deel dit artikel

We hebben vier kleinkinderen, maar dit feestje is niet geschikt voor hen

Anja Alberts-Smit

Voor mij is sinterklaas vooral met elkaar bezig zijn

Clementine Sengers

Die enorme bouwwerken kan ik niet weggooien, ze staan nog een jaar op de kast.

Mijn broer is dyslectisch en krijgt dus epistels van drie kantjes te lezen

Edith Roerhorst