Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Dirk-Jan Scharrenburg: Na alle problemen giert nu soms de vreugde door mijn lichaam

Cultuur

Noor Hellmann

Dirk-Jan Scharrenburg © Jörgen Caris
Ik heb een droom

“Ik had vroeger niet gedacht dat ik hovenier zou worden. Ik droomde van een leven als dj. Op mijn zestiende kocht ik mijn eigen draaitafel en ging ik draaien op feestjes. In die tijd begon ik er ook ’s nachts over te dromen.

Ik sta op een concert achter de draaitafel en ben aan de gang met plaatjes. Op een gegeven moment word ik zenuwachtig en gaat het mis: mensen vragen verzoeknummers aan maar ik weet niet hoe ik ze moet opschrijven. Ook als ik nummers wil opzoeken kom ik er niet uit want ik kan de teksten niet lezen. Nog steeds schrik ik weleens wakker uit deze terugkerende droom waarin ik stuk loop op mijn laaggeletterdheid.

Lees verder na de advertentie

De problemen begonnen al vroeg op de basisschool: ik deed niks en wilde niks. Ik had overal flink maling aan: zo reageerde ik me af op de situatie thuis en op mijn ouders die in scheiding lagen. Vaak ging ik helemaal niet naar school. Als mijn ouders dat merkten werd ik voor straf naar mijn kamer gestuurd, zonder eten. Maar dan klom ik via mijn raam naar buiten om eten te stelen in de supermarkt. Daar kreeg ik thuis natuurlijk weer de grootste problemen mee en intussen was ik op school niet te hanteren, mijn achterstand werd steeds groter en uiteindelijk zat ik alleen nog maar thuis.

Niet langer afhankelijk

Pas toen ik op mijn vijftiende in het speciaal onderwijs terechtkwam klauterde ik langzaam omhoog. Ik had jaren school gemist. Taal was een zwak punt, maar hier kon ik met mijn handen werken. Ook toen ik na een groenopleiding als hovenier begon kon ik mij redden met mijn handen. Ik schaamde me soms wel dat ik niet goed kon lezen en schrijven, al had ik die vaardigheden verder weinig nodig. Brieven van de gemeente die ik niet snapte liet ik lezen door mijn moeder. Maar een paar jaar terug werd het lastig; ik wilde hogerop als hovenier en merkte dat ik de schriftelijke cursussen niet kon maken. Ik dacht: het is nu klaar, ik wil niet langer afhankelijk zijn van anderen en ben les gaan nemen in lezen, schrijven en rekenen.

Inmiddels heb ik drie diploma’s gehaald en ik doe nu een cursus communicatie, waar veel schrijfwerk bij zit. Na alle problemen die ik jarenlang heb gehad giert soms de vreugde door mijn lichaam: ik beheers de taal! Ik ben ook een redelijke prater geworden: vroeger was ik een doodstil jongetje door alle ellende. Ik voel me schuldig over wat ik als kind verkeerd deed - daar heb ik weleens nare dromen over. Nu ik binnenkort vader word schrik ik soms wakker en vraag ik me af: ga ik het straks beter doen met mijn kind? Ik werd vroeger nooit voorgelezen. Ik heb me voorgenomen mijn kind veel voor te lezen, de boeken staan er al.”

Hovenier Dirk-Jan Scharrenburg (38) kon slecht lezen en schrijven. Als taalambassadeur van Stichting Lezen & Schrijven vertelt hij over zijn ervaringen als laaggeletterde. Volgende week organiseert Stichting Lezen & Schrijven de Week van de Alfabetisering.

'Ik heb een droom' is een interviewrubriek waarin Trouw mensen vraagt waar ze over dromen, overdag of 's nachts. Lees hier eerdere afleveringen terug. 

Deel dit artikel