Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Denis filmt Juliette Binoche zoals een beste vriendin naar haar zou kijken

Cultuur

Ronald Rovers

Juliette Binoche is het stralende en snikkende middelpunt van 'Un beau soleil intérieur'. © TR BEELD

Un beau soleil Intérieur
Regie Claire Denis
Met Juliette Binoche, Xavier Beauvois, Philippe Katerine

De films van Claire Denis zijn de laatste jaren zo bescheiden dat je geneigd ben om ze hooguit vier sterren te geven. Maar bij 'Un beau soleil intérieur' kun je er niet omheen: dit is perfectie.

Lees verder na de advertentie

"Kom jij maar", zegt ze, "ik voel me goed." Ja ja. De eerste scène, een bedscène, is meteen ongemakkelijk. Maar die heeft ook iets komisch, net als bijna elke andere scène in dit verhaal over een vrouw op zoek naar de ware liefde. Het is gestuntel met een serieuze ondertoon. Want Isabelle, een rol van Juliette Binoche zo gul, zo subtiel dat het een genot is naar het veranderende licht in haar ogen te kijken, is bang dat haar liefdesleven voorbij is. Dat ze te oud is. Dat ze die 'vrouw van een zekere leeftijd' is geworden.

Tekst loopt door onder de video

Niet dat ze niks probeert. En heel moeilijk is het niet om mannen te vinden, als kunstenares in Parijs. Maar het willen geen relaties worden. Het blijven affaires. Zoals die met een bankier die meteen maar zegt dat hij zijn vrouw nooit zal verlaten. "Weet je wanneer ik een orgasme met hem kreeg", zegt ze tegen een vriendin. "Als ik bedacht wat voor een klootzak het is." Of die affaire met die mooie, jonge acteur, die nauwelijks van de grond wil komen omdat ze allebei te veel praten. En tja, hij heeft ook een gezin.

Uitputtende zoektocht

Niet alle mannen hebben iets lafs of gemeens. Met sommigen lijkt het echt te kunnen klikken. Maar er is altijd wel iets. De gesprekken in restaurants, clubs of tijdens een wandeling zijn typisch en herkenbaar voor iedereen die niet meteen de liefde van zijn of haar leven heeft gevonden en ooit een uitputtende zoektocht naar de ander ondernam.

Binoche is het stralende en snikkende middelpunt van de film

Toch vermijdt Denis elk cliché door het uitstekende script, dat geen dooddoeners maar levensechte zinnen bevat, en door met de camera en haar regie alles uit de acteurs te halen wat erin zit.

De meeste acteurs komen maar even langs, Binoche is het stralende en snikkende middelpunt van de film.

Onmogelijke relatie

Het dilemma waar Isabelle mee worstelt, waar we allemaal in zo'n situatie mee worstelen, is dat ze zichzelf niet te kort wil doen maar daardoor misschien te hoge eisen stelt en elk spontaan begin van een relatie onmogelijk maakt. We zijn misschien door alle reflectie op ons liefdesleven verbaal en non-verbaal zo extreem onderlegd in de analyse van de situatie dat niets meer vanzelf lijkt te gaan. Misschien omdat we geen fouten toelaten.

Denis filmt Isabelle zoals een beste vriendin naar haar zou kijken. Soms kritisch, soms zorgelijk, zo van 'gaat het wel goed met jou?', maar altijd met liefde en begrip. Wat een heerlijke, slimme film.

Lees ook: 

Juliette Binoche: 'Je kunt de liefde niet bezitten'
- Lees al onze filmrecensies hier

Deel dit artikel

Binoche is het stralende en snikkende middelpunt van de film