Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De zangers van Vox Luminis missen de echte perfectie voor Rameau

Cultuur

Peter van der Lint

De perfecte homogeniteit en eigenheid van klank, zoals we die kennen van William Christie's Les Arts Florissants (op de foto afgebeeld), konden de twintig zangers van Vox Luminis niet evenaren. © AFP
Recensie

Festival Oude Muziek/Vox Luminis
Rameau 'Grands Motets'
★★

Bourgondië en - overdrachtelijk - het Bourgondische leven is een van de thema's op het Festival Oude Muziek dat dit weekend onder grote belangstelling in Utrecht van start ging. Zwaartepunt ligt op de 14de en 15de-eeuwse muziek die in opdracht van de opeenvolgende hertogen van Bourgondië - van Filips de Stoute tot Filips de Schone- is gecomponeerd.

Lees verder na de advertentie

Maar ook een Bourgondiër van zo'n twee eeuwen later staat in Utrecht in de schijnwerpers: Jean-Philippe Rameau, in 1683 in de Bourgondische hoofdstad Dijon geboren. Rameau voerde de barokmuziek in Frankrijk naar een hoogtepunt terwijl zijn bijna exacte tijdgenoten Bach en Händel dat in respectievelijk Duitsland en Engeland deden. Ondanks zijn revolutionaire en soms ronduit spectaculaire muziek is de herwaardering voor Rameau's muziek pas redelijk laat op gang gekomen.

Het was met specialisten als Leonhardt, Brüggen, Rousset, Minkowski en Christie dat zijn muziek in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw weer in al zijn glorie opbloeide. Inmiddels is er een nieuwe generatie opgegroeid, die voortborduurt op de successen van die illustere voorgangers. Zoals het ensemble Vox Luminis dat onder leiding van zijn leider en baszanger Lionel Meunier zaterdag TivoliVredenburg aandeed met de heerlijke 'Grands Motets' van Rameau.

Het Belgische Vox Luminis, opgericht in 2004, is erg populair in Utrecht en was tijdens het festival van 2015 ensemble in residence. Ook nu was het enthousiasme onder de toehoorders na afloop extreem jubelend. En toch was er wel wat aan te merken op de uitvoeringen.

Geworstel

Het past in de filosofie van festivaldirecteur Xavier Vandamme om ensembles in Utrecht muziek te laten uitvoeren waarin ze niet per se gespecialiseerd zijn. Het kan nieuwe, onverwachte inzichten geven, maar het kan ook leiden tot concerten die niet optimaal uitpakken. Helaas was dat zaterdag zo. De perfecte homogeniteit en eigenheid van klank, zoals we die kennen van William Christie's Les Arts Florissants, konden de twintig zangers van Vox Luminis niet evenaren. En waar uit het collectief van Les Arts Florissants steeds zangers naar voren stapten die perfecte soli konden zingen, was dit bij Vox Luminis niet echt het geval. In deze Grands Motets, een hoogmis van de Franse Barok, zijn die soli vaak cruciaal en kunnen ze fraai botsen op de volle klank van het collectief.

Slechts een enkeling kreeg dit zaterdag voor elkaar, verder was er vooral geworstel met intonatie en frasering. En het was allemaal zo gelijkmatig en on-spectaculair, ook in het orkest dat slechts schampte aan de theatraliteit van deze muziek.

Misschien lag het aan het feit dat leider Meunier achter in het koor stond mee te zingen en van daaruit niet echt scherpe aanzetten kon aangeven. Dat je toch de Utrechtse avond inging met de barokke oorwurm 'Laudate nomen Dei cum cantico' (Looft de Heer met een lied) is volledig op het conto van Rameau zelf te schrijven.

Meer muziekrecensies vindt u terug in dit dossier.

Deel dit artikel