Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De zang in 'De blinden' trekt je mee in de ziel van de personages

Cultuur

Hanny Alkema

'De blinden' op de Stadswallen van het Zeeuwse Veere. © Lex de Meester
Recensie

LOD/Zeelandia/Collegium Vocale Gent/Zeeland Nazomerfestival
De blinden

Bliksemflitsen. Een naderende donder. Een koude opstekende wind. Een in een regengordijn veranderende zwarte lucht. Het mocht voor de toeschouwer afgelopen vrijdag even wat minder prettig gaan voelen, tegelijk veroorzaakten de laatste, onbedoeld lang durende minuten van 'De blinden' een bizar saamhorigheidsgevoel met de personages op de scène. Die hadden het al over naderende storm en regen gehad.

Lees verder na de advertentie
'De blinden' is geen gemakkelijke, maar zeer intrigerende voorstelling

'De blinden' is het laatste deel van een trilogie van Josse de Pauw, en een muziektheaterbewerking van 'Les Aveugles' (1890) van Maurice Maeterlinck. Is Maeterlincks toneelstuk al symbolisch te noemen, het kan je moeilijk ontgaan dat deze bewerking in diepste zin bedoeld is als metafoor van de hedendaagse vluchtelingen.

Zoals daar tegen het decor van de Stadswallen van het Zeeuwse Veere een groepje ongeregeld zich onzeker een weg zoekt op een stellage van stenen plateaus, dringt zich onmiddellijk de associatie op met zojuist uit de zee vlakbij aangespoelde drenkelingen. De angst voor het onbekende druipt er vanaf. Én klinkt op uit de - gezongen - tekst.

Dat is meteen het bijzondere aan deze voorstelling: de samenwerking tussen De Pauws muziektheaterkern LOD, de onvolprezen zangers van Collegium Vocale Gent en componist Jan Kuijken. De daaruit ontstane combinatie van beeld en geluid beroert alle zintuigen.

Wisselwerking

Projecties van een schuimende zee, een soundscape van vogels, knakkende bloemstengels of een huilend kind, maar vooral de zang trekken je mee in de ziel van deze mensen. De a capella gezongen madrigalen zijn wonderschoon en vervoerend, maar stemmen ook droef.

Het is dat dubbele gevoelen: mededogen met het tussen hoop en wanhoop wankelen, begrip voor ongemak en vrees, maar ook ergernis om het gebrek aan durf en initiatief. Hoezo wordt alle verantwoordelijkheid gelegd bij die ene wel ziende (?!), maar zwijgende en bepaald niet behulpzame gids?!

Zowel het behoeftige als het lakse - of gemakzuchtige - van de mens is terug te vinden in de (statische) enscenering en de vaak atonale klankkleur. Hoor de ijle tussentonen, zie hoe de eerst nog wat ordeloze mannen en vrouwen zich haast ongemerkt als aparte groepjes formeren.

'De blinden' is geen gemakkelijke, maar zeer intrigerende voorstelling. Met alleen een uit de toon vallende slotmonoloog. Een productie die bovendien weer eens aantoont hoe uitzonderlijk goed Zeeland Nazomerfestival is in het kiezen van de juiste locaties. Prachtig hier de wisselwerking tussen het brokkelige steen van de Veerse Stadswallen en het unheimische van de personages.

Zeeland Nazomerfestival, t/m 1 september
www.lod.be

Elke week worden nieuwe voorstellingen besproken door onze recensenten. Lees hier meer theaterrecensies. 

Deel dit artikel

'De blinden' is geen gemakkelijke, maar zeer intrigerende voorstelling