Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De winterwandelaar wordt op het Groningse platteland warm ontvangen

Cultuur

Annemarie Bergfeld

© Annemarie Bergfeld
Het mooiste Nederland

Waarom zou je voor een winterse wandeling een van de meest open delen van het land uitzoeken? Een rondje Wetsinge-Reitdiep is niet alleen lekker uitwaaien, maar blijkt ook onverwacht warm. Letterlijk en figuurlijk.

Het gerestaureerde kerkje van Klein Wetsinge staat er piekfijn bij. De spits wijst hoog de hemel in, de deur staat uitnodigend open. Binnen is het warm. Koffie, bier en appeltaart staan klaar, uit het keukentje komen goede geuren aangewaaid. Vijf jaar geleden werden Inez en Nicolaas Geenen instant verliefd op het pand. Na 25 jaar topsegment-horeca in Limburg was het tijd voor wat anders. Een vriendin attendeerde hen op het te koop staande kerkje: ‘ga maar eens kijken, de sleutel hangt in de wilg.’ En toen, zegt Inez Geenen, “zijn we gewoon begonnen. Een bos bloemen op tafel en goede koffie zetten.” Inmiddels organiseert het beheerderspaar kookworkshops, diners, concerten en exposities en zo kwam de loop naar het minieme Klein Wetsinge temidden van de weilanden er weer goed in.

Lees verder na de advertentie
Wie zei dat een winterse wandeling op het open Hogeland niet warm kan zijn?

De Stichting Oude Groninger kerken heeft nog een stuk of 90 historische kerken onder haar hoede, op de mooiste plekjes van de provincie. Geenen kan zich niet voorstellen dat er niet meer mensen zijn die net als zij en haar man een nieuwe functie aan zo’n kerkgebouw willen geven. “Het is hard werken maar we krijgen er zo veel voor terug. Misschien niet in geld, wel in warmte en vriendelijkheid. Als ik op een zomerse avond over het kerkenpad naar Sauwerd loop, voel ik me soms in Hobbit Land. Alles pais en vree in de weilanden, iedereen is buiten, iedereen groet je. Ook de pubers. Ik voel me hier zó thuis. En ik weet het, het klinkt te romantisch, maar ik haal de eieren echt bij de buurvrouw. En de kaas bij boer Bram op de hoek.”

Winterharde schapen

De 7,5 kilometer van het wandelrondje Klein Wetsinge is net een mooie afstand voor een lekkere frisse dag. Linksaf gaat het eerst naar Groot Wetsinge. Kale knotwilgen tussen sloot en kerkenpad vergezellen me. Het lijkt een misleidende naam voor het prachtige dorpje. Groot Wetsinge heeft zelfs minder huizen dan zijn kleinere naamgenoot. Met ‘groot’ werd in dit geval ‘hoog’ bedoeld, de huizen staan op een wierde. Een bord in de tuin van de pastorie - hier vaak weem genoemd - kondigt het komende zondagmiddagconcert aan.

© Annemarie Bergfeld

Een betonpad leidt naar het Reitdiep. De wind heeft alle ruimte boven het open land. Winterharde schapen liggen op een kluitje bij elkaar. Nog lang voor de rivier in zicht is, kruis ik andere waterlopen: boerensloten en afgesneden meanders van het Reitdiep. Ze cirkelen door het land. En ik realiseer me dat ik door het oudste cultuurlandschap van West-Europa loop. Zo’n 2500 jaar geleden sjouwden onze voorouders hier graszoden van de kwelders naar de hogergelegen oeverwallen langs de kreken. Dat werden de eerste wierden.

De lucht is grijs en ook op het land laat dit jaargetijde niet veel kleur zien. Het deert niet. De enorme afmetingen van de Groninger boerderijen verbazen altijd weer, molen en toren van Garnwerd lonken achter de kale bomenrijen, hekken en sloten vormen een gracieus lijnenspel net als, vooruit, de hoogspanningsmasten. En dan het mooie Wetsingerzijl, een sluis op fundamenten uit 1636. Sinds de afsluiting van de Lauwerszee heeft hij geen functie meer, anders dan dat je erover naar de overkant kunt fietsen. Dat is ook wat waard.

Dorpswinkel

Over Hekkum, drie boerderijen aan een oude lus van het Reitdiep, gaat het naar Sauwerd. Een dorp in rode steen, zoals er zo veel zijn in deze streek. Maar Sauwerd heeft een winkel en dat kunnen niet alle dorpen zeggen. Toen de super in 2016 sloot, besloot een groep inwoners een coöperatie op te richten om de winkel en de levendigheid in het dorp te behouden. Zeventig procent van de huishoudens werd lid.

© Annemarie Bergfeld

“We betalen een bedrijfsleider en twee medewerkers grotendeels uit de omzet van de winkel”, vertelt Hylke Zijlstra, een van de drijvende krachten. “De moeilijke uren tussen vier en zeven uur zijn net mooi voor scholieren en er zijn dertig vrijwilligers actief; in de winkel, bij de postkantoorbalie of als gastvrouw in de zithoek met koffie en ruilbibliotheek. Op vrijdagavond is er een eetgroep, we kunnen hier ook koken. De winkel is nu veel meer dan hij was, er ontstaan hier mooie dingen.”

Die mooie dingen zijn niet uitsluitend voorbehouden aan de dorpelingen, ook voor passanten snort het kacheltje in de hoek - zij zijn net zo welkom aan de koffie. “We hebben hier de leukste gesprekken met toeristen”, zegt Zijlstra. Wie zei dat een winterse wandeling op het open Hogeland niet warm kan zijn?

Kunstvloed bij de kerk

De kerk van Klein Wetsinge (10 km boven Groningen) is ‘s winters dagelijks van 11-17 uur open voor koffie en/of lunch. Als er besloten partijen zijn staat er (gratis) koffie in de hal en ligt de folder ‘Rondje Klein Wetsinge’ op de eerste verdieping. Loop ook even onder de gewelven door naar de uitkijkcabine aan de achterkant van de kerk en aanschouw het uitzicht over Reitdiep en Garnwerd. kerkkleinwetsinge.nl groningerkerken.nl

Afgelopen najaar werd vanuit het kerkje de eerste Kunstvloed georganiseerd: tien dagen vol kunst en cultuur. Het doel is over tien jaar vijf permanente buiten-kunstwerken te hebben staan op het wandelrondje. kunstvloed.nl

Voor ‘Het mooiste Nederland’ probeert de redactie van Trouw de mooiste fiets- en wandelroutes door Nederland uit. Lees meer in ons dossier.

Deel dit artikel

Wie zei dat een winterse wandeling op het open Hogeland niet warm kan zijn?