Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De onwaarschijnlijke liefde van Carla (65) en Fouad (36)

Cultuur

Iris Pronk

De Amsterdamse Carla (65) en de Libische Fouad (36) © Marjolein Busstra
Recensie

De Amsterdamse Carla (65) en de Libische Fouad (36) vormen een onwaarschijnlijk stel. Maar echte liefde is het wél, ontdekten filmmakers Rebekka van Hartskamp en Marjolein Busstra. Hun film 'I Love My Muslim' gaat vandaag in première.

Zij is een rasechte Amsterdamse met een wild verleden: ze rookte, dronk en danste, soms in zeer sexy kledij. Maar nu loopt Carla in een zwarte chador met een hoofddoek om. Ze heeft zich bekeerd tot de islam vanwege de liefde.

Lees verder na de advertentie
De meeste mensen denken: Oh, hij wilde vast een ver­blijfs­ver­gun­ning

Haar objet d'amour heet Fouad, hij is timmerman en afkomstig uit Libië. Toen Carla hem veertien jaar geleden voor het eerst zag, "begon de zon te schijnen", vertelt ze in de documentaire 'I Love My Muslim' die vandaag in première gaat.

Toch is Carla's orthodoxe outfit niet de grootste blikvanger in de film. Dat zijn háár rimpels naast zijn jonge gezicht. Want Carla is 65 en Fouad 36 jaar oud; ze zijn inmiddels elf jaar getrouwd. "Ik moet een gehoorapparaat", grapt zij. "Mensen vragen aan mij: wat doe jij met een oude vrouw", vertelt hij.

Carla en Fouad vormen op het eerste gezicht een onwaarschijnlijk stel. Want wie gelooft er dat deze Romeo van zijn zoveel oudere Julia houdt? "Het was voor ons ook een verrassing dat het echte liefde was", zegt regisseur en cameravrouw Marjolein Busstra, die het echtpaar gedurende drie jaar volgde. "De meeste mensen denken: Oh, hij wilde vast een verblijfsvergunning."

Tekst gaat verder onder de afbeelding

Filmmakers Rebekka van Hartskamp en Marjolein Busstra © x

Zelf brengt Fouad zijn gevoelens in de film als volgt onder woorden: "Ik denk: het gevoel bij Carla krijg ik met niemand. Het is anders. Het is liefde van moeder, van zus, van vrouw. Alle soorten liefde door elkaar. Ik weet niet. Misschien is het gek."

Busstra ontmoette Carla bij toeval in een buurthuis. "Ze zag er zo mooi uit. Ik vroeg: 'Mag ik je fotograferen?' Nee, zei zij, 'dat mag niet van mijn man.' Daarna begon ze keihard te lachen: 'Geintje!' Daar viel ik voor: Carla is heel vrij, ze speelt met vooroordelen."

Toen Busstra merkte dat er in de eigenzinnige Amsterdamse ook een film school, vroeg ze Rebekka van Harts-kamp erbij voor het geluid en de montage. Samen maakten ze eerder 'Marokkaanse moeders' voor de NPO, een tv-serie over de vrouwen áchter de Marokkaanse jeugd. Aanvankelijk zagen de filmmakers in Carla vooral de bekeerde moslima, met wie ze grote, politieke kwesties konden bespreken. De positie van de vrouw in de islam, bijvoorbeeld. Hoe kon een Nederlandse uit vrije wil kiezen voor een hoofddoek en een chador? Waarom laat deze voorheen onafhankelijke vrouw zich door haar man beperken, komt ze terug van een feestje als hij haar daartoe verordonneert? Maar ook het geweld van moslim-extremisten hield Van Hartskamp en Busstra bezig. Al die aanslagen, hoe keek Carla daar tegenaan?

"Ik ben zelf bang aangelegd", zegt Busstra. "Ik kan denken: Ai, het is nu spitsuur en ik zit in de metro. Om mijn eigen angst te bezweren, wilde ik er een film over maken. Dus ging ik na de aanslagen in Brussel meteen met mijn camera naar Carla toe om haar reactie te filmen. Bleek dat zij thuis op de bank naar een uitzending over Johan Cruijff zat te kijken. Die was toen net overleden en dát vond zij erg, als echte Amsterdammer."

Meningen

Het was een keerpunt in hun creatieve proces; de filmmakers besloten dat Carla zelf interessanter was dan het politieke verhaal en gooiden hun hele film om. Al worden de grote thema's wel aangestipt: zo heeft Carla een provocerende foto van Fouad in vervaarlijk gevechtstenue op haar facebookpagina. Gewoon omdat ze trots is op haar man, die meehielp om Kadafi omver te helpen. Busstra en Van Hartskamp tonen het, maar becommentariëren het niet. "Wij zijn zelf al die meningen een beetje moe, we willen laten zien wie zij is, hoe haar leven eruit ziet."

Zo werd I Love My Muslim dus vooral een liefdesfilm. Waarin Carla en haar 29 jaar jongere Fouad elkaar veel kusjes en hartjes appen, elkaar schatje noemen en samen lol maken op de bank. De kijker volgt ze ook in hun zoektocht naar een tweede vrouw voor Fouad, die graag kinderen wil, die Carla hem niet meer kan bieden. "Dat zij hem dat gunt, daaruit blijkt wel hoeveel ze van hem houdt", zegt Van Hartskamp. Duidelijk wordt dat Fouad tijdens deze zoektocht ook Carla's onzekerheden en behoeftes niet uit het oog verliest. Want, zegt hij, "Ik hou van jou."

'I love My Muslim' is vanavond t/m vrijdag 16 februari te zien in de Melkweg in Amsterdam en daarna tijdens het Movies That Matter festival in Den Haag (23 t/m 31 maart).

I love My Muslim © Marjolijn Busstra

Deel dit artikel

De meeste mensen denken: Oh, hij wilde vast een ver­blijfs­ver­gun­ning