Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De eerste vrouw bij het Holland Festival is het snelst weer weg

Home

Peter van der Lint

Portret van Ruth Mackenzie. © ANP

Met geen woord repte Ruth Mackenzie over haar aanstaande vertrek als artistiek directeur van het Holland Festival. Op de persconferentie van het 70 jaar oude festival lichtte zij dinsdagmiddag in het BIM-huis enthousiast de programmering van de 2017-editie toe. 

Ze deed dat in heel aardig voorgelezen Nederlands. Maar je vroeg je toch af waartoe al deze moeite om die tongbrekende Nederlandse woorden zo goed mogelijk uit te spreken als het volgend jaar al de laatste keer is dat Mackenzie dat kan doen? Daarna zal ze haar Frans bij moeten spijkeren.

Lees verder na de advertentie

Geen enkele opmerking harerzijds dus over het feit dat dit het voorlaatste door haar samengestelde Holland Festival is; en ook bij het openbaar vragenuurtje na afloop - dat overigens amper een half minuutje duurde - wierp niemand de kwestie op. In de eerste week van dit jaar werd bekendgemaakt dat Mackenzie na de editie van 2018 het Holland Festival verruilt voor het Parijse Théâtre du Châtelet. Dat nieuws plonsde rimpelloos in de Nederlandse culturele vijver.

Toch wel vreemd dat er zo weinig wenkbrauwen omhoog gingen. Of misschien gingen ze dat wel, alleen niet in het openbaar. Natuurlijk is het begrijpelijk dat Mackenzie een fulltime baan in Parijs bij een gerenommeerd theater prefereert boven een parttime job in Amsterdam, maar zo snel al? Ik weet het, bij dit soort banen moet je toehappen als het moment daar is, want het is maar de vraag wanneer er weer zo’n mooie, precies bij jou passende vacature, langskomt.

Als je het lijstje met haar vorige banen bekijkt, is ze nooit ergens veel langer gebleven dan de vier jaar die ze hier straks in Amsterdam zal zijn geweest

Jobhopper

Een jobhopper is Mackenzie wel. Dat is geen waardeoordeel, maar als je het lijstje met haar vorige banen bekijkt, is ze nooit ergens veel langer gebleven dan de vier jaar die ze hier straks in Amsterdam zal zijn geweest. Vaak nog korter. Enfin. Vorige week woensdag 1 februari is ze in Parijs officieel begonnen meldt de site van het Théâtre du Châtelet. Samen met de nieuwe algemeen directeur Thomas Loriot dit Prévost. Het is vast een droombaan, maar zo noemde ze in deze krant de baan bij het Holland Festival ook. Ze zal in ieder geval in de annalen terechtkomen als de Holland Festival-directeur die twee records brak: ze was de eerste vrouw én ze is de kortstzittende directeur ooit. Haar zeven voorgangers, van Peter Diamand tot Pierre Audi, waren allemaal verantwoordelijk voor minimaal zeven festivals, vaker meer. Mackenzie zal haar handtekening onder slechts vier festival-edities kunnen zetten.

Neemt niet weg dat Mackenzie een intrigerend programma kon presenteren. Ze noemde het Holland Festival nog even relevant als in 1947, toen het van start ging tegelijk met vergelijkbare festivals in Aix-en-Provence en Edinburgh. Drie van Mackenzies voorgangers, meldde zij trots, zijn op het komende festival aanwezig.

Ze noemde het Holland Festival nog even relevant als in 1947

Pierre Audi opent de editie in de Gashouder met een scenische productie van Monteverdi’s ‘Mariavespers’. Ivo van Hove is in Carré aanwezig met zijn theaterbewerking van Visconti’s film ‘Obsession’ en van Jan van Vlijmen klinkt een compositie in Het Weeshuis van het Holland Festival waarin vergeten pareltjes uit 70 jaar festival weer tot klinken komen.

De thema’s dit jaar zijn ‘Democratie’ en ‘Indonesië’, maar als muziekliefhebbers kijken we opgewonden uit naar het optreden van tenor Jonas Kaufmann, met als speciale gast: Eva-Maria Westbroek.



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
Als je het lijstje met haar vorige banen bekijkt, is ze nooit ergens veel langer gebleven dan de vier jaar die ze hier straks in Amsterdam zal zijn geweest

Ze noemde het Holland Festival nog even relevant als in 1947