Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De berg op fiétsen in Nepal, dat kan ook

Cultuur

Maarten van der Schaaf

© Getty Images
Reizen

Het Annapurna Circuit in Nepal staat bekend als een van ’s werelds beroemdste wandelroutes, maar je kunt deze pittige bergtocht nu ook per fiets afleggen.

Wie een dag in de Nepalese hoofdstad Kathmandu rondloopt, kan het niet ontgaan: mountainbiken is hier hot. De stad barst van de fietswinkels met fonkelnieuwe exemplaren van internationale merken in de etalage. Gewone stadsfietsen verkopen ze hier niet, alleen mountainbikes. Logisch, gezien de belabberde, onverharde wegen. En van een klimmetje van 20 procent midden in de stad kijkt ook niemand op, dus versnellingen zijn geen overbodige luxe. 

Lees verder na de advertentie

Toch zijn er op straat maar weinig mountainbikers te zien. Voor Nepalezen is fietsen vooral een sport die je beoefent in de prachtige bergen rondom de Kathmanduvallei. Of beter nog: diep in het Himalayagebergte, waar de mooiste en uitdagendste routes te vinden zijn.

Lurkend aan de loeihete gemberthee kunnen je kuiten even bijkomen van de aanslag die je op ze pleegt

De ronde om de Annapurna begint in Besi Sahar, een slaperig stadje op zes uur rijden van de hoofdstad. In een paar dagen rijd je vanaf hier naar het bijna drieduizend meter hoger gelegen dorp Manang. De weg erheen kun je nauwelijks een weg noemen. Fourwheeldrives stuiteren hier met veel moeite naar boven. Voor fietsers is schakelen naar het allerlaagste verzet de enige optie. Na de steile klimmen wachten venijnige afdalingen langs diepe ravijnen. 

Van de omgeving genieten kun je beter doen tijdens de pauzes in de idyllische dorpjes langs de route. Lurkend aan de loeihete gemberthee kunnen je kuiten even bijkomen van de aanslag die je op ze pleegt, terwijl je ogen zich tegoed doen aan het uitzicht op de zeven- en achtduizenders om je heen.

© colourbox

Voorbereiden

Die kuiten kun je sowieso maar beter goed voorbereiden op dit avontuur. Voor wie niet in Limburg woont en het dus met vlakke wegen moet doen, biedt de spinningles in de sportschool uitkomst. Uit dat zadel en klimmen maar. Je zal die schreeuwende en jaloersmakend fitte instructeur met zijn pompende housemuziek nog dankbaar zijn als je in Nepal soepeltjes naar 5416 meter hoogte trapt.

Maak een wandelingetje naar het gletsjermeer om stramme spieren te voorkomen

Terwijl wandelaars minimaal twee en soms wel vier weken uittrekken voor het Annapurna Circuit, kunnen mountainbikers het 55 kilometer lange bergmassief binnen een week ronden. 

Met het oog op hoogteziekte is het verstandig om halverwege de week een rustdag in te lassen om te acclimatiseren. Wie te snel te veel hoogtemeters aflegt, heeft namelijk een grotere kans om hoogteziekte te krijgen. Jaarlijks sterven er zelfs mensen als gevolg van acute mountain sickness, dus je kunt de eerste symptomen - hoofdpijn, misselijkheid, kortademigheid, slechte nachtrust en een gebrek aan eetlust - maar beter serieus nemen. 

Sommige fietsers en wandelaars gebruiken diamox om hoogteziekte te voorkomen, maar er bestaan verschillende opvattingen over het nut van dit medicijn. Het enige dat zeker helpt? Afdalen. Lopend, fietsend en, in noodgevallen, per helikopter.

Heerlijk wakker worden

Het wonderschone Manang, op 3500 meter hoogte, is een goede plek voor een acclimatisatiedag. Na een paar lange dagen fietsen is het hier heerlijk wakker worden in de wetenschap dat vandaag he-le-maal niets hoeft. Daar is dit ook het dorp voor. 

’s Ochtends maken gelovige dorpelingen al prevelend hun ronde langs de draaiende gebedsrollen bij de tempel op het dorpspleintje. De barista bij Red Mud Coffee, de Nepalese Starbucks, serveert heerlijke cappuccino op het terras. Carnivoren wagen zich aan een broodje yakburger. Om stramme spieren te voorkomen, kan een klein wandelingetje geen kwaad. Bijvoorbeeld naar het gletsjermeer dat aan de andere oever van de Gangapurna-rivier ligt. 

Toch nog even fietsen? Neem dan een kijkje bij het klooster van Braga, een paar kilometer buiten Manang. Volgens sommigen een van de mooiste van het hele land.

Na het avondmaal wacht een gammel houten bed in een steenkoude herdershut

Ruiger en droger

Vanuit Manang is het nog bijna tweeduizend hoogtemeters naar Thorong La, het hoogste punt op het Annapurna Circuit, gelegen op 5416 meter. Op weg naar deze bergpas wordt het landschap steeds ruiger en droger. Het fysieke ongemak (protesterende benen, kramp, hoofdpijn) en de spanning nemen toe naarmate de top naderbij komt. Het oversteken van talrijke hangbruggen over honderd meter diepe ravijnen maakt die spanning er niet minder op. Zeker als de stevige bergwind je bijna van je fiets afblaast, terwijl je over zo’n hangbrug rijdt. Tegen de wind in leunen, geconcentreerd sturen en rustig doortrappen, luidt het advies van de gids. En vooral niet naar de bulderende rivier ver beneden je kijken.

Oktober, november, maart en april zijn de beste maanden om de Annapurna te ronden. Vanzelfsprekend is dat ook de drukste periode op de route, maar van die drukte merk je op de fiets niet al te veel. 

Behalve in Thorong Vedi, 900 meter onder de top, want daar is slechts één lodge waar alle sportievelingen ’s avonds op elkaar gepakt zitten in het restaurant. Niet de keuken, maar de houtkachel vormt hier de grootste aantrekkingskracht. Na het avondmaal wacht een gammel houten bed in een steenkoude herdershut. De wollen dekens zijn door de koude, droge lucht statisch geladen. Elke keer dat je je omdraait in bed vliegen de vonken ervanaf. 

En draaien zul je veelvuldig, want op deze hoogte doe je ’s nachts nauwelijks een oog dicht. Al was het maar omdat je constant naar het toilet moet, ook een reactie van je lichaam op de hoogte.

Wie de bergpas over wil, kan de volgende ochtend maar beter vroeg beginnen. Dat geldt ook voor fietsers, want die zijn hier niet langer in het voordeel. Het pad is simpelweg te steil om te fietsen en de lucht te ijl. Met je mountainbike in je nek gaat het nu stapje voor stapje omhoog. Na vijf uur sjokken wacht het dak van de wereld, een kop dampende thee in een kleine berghut en zodra je weer op de fiets zit, de afdaling van je leven.

Behalve de fysieke voorbereiding vraagt deze tocht ook om topmateriaal. Geen versleten remblokken, afgeragde tandwielen en roestende kettingen: ga van tevoren voor een grote beurt langs de fietsenmaker in Nederland. En neem een extra binnen- en buitenband, plaksetje, multitool en kettingolie mee. Aan die hippe fietswinkels in Kathmandu heb je niks als je diep in de bergen met pech aan de kant staat.

Reisreportages vanuit bijzondere bestemmingen, boeiende steden en verre streken. Met reistips. Lees hier meer reisreportages. 

Deel dit artikel

Lurkend aan de loeihete gemberthee kunnen je kuiten even bijkomen van de aanslag die je op ze pleegt

Maak een wandelingetje naar het gletsjermeer om stramme spieren te voorkomen

Na het avondmaal wacht een gammel houten bed in een steenkoude herdershut