Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Daniël Lohues: Ik ben veel gelukkiger als ik alleen ben

Cultuur

Edwin van Sas

Daniël Lohues in het Amsterdamsche veld bij Erica. © Reyer Boxem
Interview

Met zijn Drentstalige albums en theatershows neemt de veelzijdige Daniël Lohues een unieke positie in binnen het Nederlandse muzieklandschap. Hij heeft trouwe fans: 'Mijn publiek houdt mekaar de deur open'.

"Kijk die sneeuwvlokken buiten, te gek!" Meermaals onderbreekt Daniël Lohues het interview over zijn nieuwe album en gelijknamige theatertour 'Vlier', om te wijzen op het natuurschoon dat zich op het Amsterdamsche veld bij Erica manifesteert. Het tekent de manier waarop de wereld bij de Drent binnenkomt.

Lees verder na de advertentie

Met zijn shows, een afwisseling van verhalen en Drentstalige liedjes, bouwde hij het afgelopen decennium aan een omvangrijk oeuvre dat tot ver buiten de provinciegrenzen wordt gewaardeerd. Lohues beheerst niet alleen verschillende instrumenten en stromingen, ook om zijn teksten wordt hij geroemd.

Mensen hier praten niet rechtstreeks. Ze zeggen niet: 'Ik hou van jou', maar: 'Ik mag joe wel'. Dan wordt iets direct poëtisch.

Muziekjournalist en taalliefhebber Frits Spits omschreef zijn teksten als 'van een bedrieglijke eenvoud, maar ze zetten aan tot denken, of projecteren mooie vergezichten op je netvlies'. Zelf blijft Lohues er nuchter onder. "Mensen hier praten niet rechtstreeks. Ze zeggen niet: 'Ik hou van jou', maar: 'Ik mag joe wel'. Dan wordt iets direct poëtisch."

Herman Finkers

Zijn teksten doen denken aan dichter Willem Wilmink, van wie hij poëzie op muziek zette. En aan Herman Finkers, met wie Lohues goed bevriend is. "In zijn werk is er voor iedereen iets te vinden. Ook mijn nummers zitten vaak vol verwijzingen en hebben meerdere lagen".

Lohuesiaanse wijsheden als 'Goed hööi komp zelden van slecht grös' (Goed hooi komt zelden van slecht gras) en 'A'j joe verkleden als schaop kommen de wolven joe nao' (Als je je als schaap kleedt, komen de wolven achter je aan) zijn op zichzelf geestig, maar overpeinzen feitelijk hoe je als mens in het leven staat. "'Ik haal mij een hond op', vinden veel mensen grappig", vertelt Lohues, "maar dat is echt een serieus verhaal over de vraag of je een vrouw nodig hebt in je leven."

Volgens ome Neil*
Is 'n man 'n meid neudig
Dan denk ik: is dat nou wel zo 't
Klinkt wat overbeudig
Koken kan ik ja zölf
Opruumen kan ik leren
Mar ik wul ok niet uut ienzaamheid
Tot sneu compost verteren

Dus ik haal mij een hond op
(*verwijst naar 'A man needs a maid' van Neil Young)

(Lees verder onder de video)

Hoewel Lohues veel en intiem over de liefde zingt, praat hij er liever niet over. Momenteel is hij 'allenig', en dat is wel prima ook. "De liefde is hartstikke mooi, ik heb geweldige ervaringen gehad en het inspireert enorm. Maar ik merk steeds meer dat ik veel gelukkiger ben als ik alleen ben. Ik leef ook heel erg in mijn hoofd, kan uren in een stoel zitten, terugdenken aan dingen die ik heb meegemaakt. Zo kom ik liedjes tegen."

As ik denk aan heur
Krieg ik beelden deur
Ze hef wel indruk maakt in elk geval
Chantal

(Het nummer Chantal start op 10:39. De tekst gaat verder onder de video)

Is hij eigenlijk wel stabiel, als hij zo in zijn eigen cocon leeft? "Geestelijk? Mwhoah, het wordt steeds beter. Maar als ik terugkijk ben ik wel eens depressief geweest. Maar ik geef er niet aan toe, ben veel te eigenwijs om naar een psycholoog te gaan. En ik heb mijn muziek. Dan ben ik even heel blij, wat voor een ander misschien drugs is.

"Mensen zeggen vaak dat Skik van die vrolijke muziek is, maar het meeste is helemaal niet zo vrolijk. Ook 'Op Fietse', dat zegt eigenlijk: eíndelijk heb ik eens de wind in de rug, wie doet mij vandáág wat." Hetzelfde geldt voor 'Prachtig Mooie Dag':

Verkeerde bien als letste, dat gung alvast goed
Koffie en de stoete, valt zoals het moet
Zat vannacht te denken, dat het ook wel weer eens mag
Eben 'n prachtig mooie dag

(Lees verder onder de video)

De Drentstalige troubadour heeft een trouwe schare fans van Heerlen tot Groningen, en van Amsterdam tot Enschede. Wat is de gemene deler van zijn publiek? "'Het houdt mekaar de deur open', vertelde een theaterdirectrice me eens. Dat vond ik te gek om te horen."

Ik heb mijn muziek. Dan ben ik even heel blij, wat voor een ander misschien drugs is.

"Mijn publiek geeft niet uitgebreid hun mening op Twitter. Ze werken gewoon, kopen een plaat en gaan naar het theater. Ze leven hun leven zo goed mogelijk. Ik denk dat dat wel een beetje mijn theaterpubliek is. En misschien hebben ze net als ik wat van de kerk meegekregen thuis."

Geloof

Lohues' verhouding tot het geloof is een terugkerend thema in zijn werk. Hij gelooft niet meer, maar komt er ook nooit helemaal los van. "Ik stapte deze zomer in Chicago een katholieke kerk binnen en ik voelde me meteen zó thuis. Ik hoorde iemand de term cultuurkatholiek noemen: dat je het niet meer gelooft, maar wel erg hangt aan traditie. Daar zit ik nu. Ik heb me weer verdiept in de Bijbel. Waar al die verhalen vandaan komen vind ik verschrikkelijk interessant."

Waorum haal ik Judas der bij hier
Waorum weer die biebel enzo
Ik had er genoeg van, dat had ik toch zegd
Het is en 't blef 'n gevecht

(Lees verder onder de video)

Het is altijd druk in Lohues' hoofd, aan inspiratie is geen gebrek. Hij heeft plannen om een barok-album te maken. Klassieke muziek dus, misschien wel zijn grootste liefde. In verschillende nummers heeft hij al stukjes klassiek verwerkt. "Binnenkort rijd ik weer even naar Leipzig, bij Bach op visite. Hij werkte daar jaren en die kerk bestaat nog steeds, het koor ook. Daar ga ik nieuwe ideeën opdoen." Maar eerst is het tijd voor weer iets totaal anders: rock 'n roll. "Na deze tour begin ik een elektrische band, ga ik een clubtourtje doen. Hartstikke harde gitaren."

Voor de fans die zich zorgen maken dat Lohues daarmee het theater de rug toekeert heeft hij een geruststellende boodschap. "Ik kom zeker weer terug. Want het theater, dat is echt het allermooiste dat ik ooit gedaan heb."

Vlier

Daniël Lohues (Emmen, 1971) krijgt de klassieke muziek met de paplepel binnen. Zijn vader is organist en dirigent. Als kind begeleidt de jonge Lohues al koren op het Ericaanse kerkorgel. Maar als hij z'n eerste gitaar krijgt ontdekt hij de popmuziek. Met zijn band Skik scoort hij met 'Op Fietse' een hit, daarna maakt hij twee bluesalbums en vanaf 2006 troubadourt hij met zijn vierluik 'Allenig' in het theater. Met zijn album 'Vlier' toert Lohues tot en met juni door het land.


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

Door een profiel aan te maken ga je akkoord met de gebruiksvoorwaarden en geef je aan het privacy statement en het cookiebeleid te hebben gelezen.

Deel dit artikel

Mensen hier praten niet rechtstreeks. Ze zeggen niet: 'Ik hou van jou', maar: 'Ik mag joe wel'. Dan wordt iets direct poëtisch.

Ik heb mijn muziek. Dan ben ik even heel blij, wat voor een ander misschien drugs is.