Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Componist Kate Moore creëert een kerkelijke ervaring met een onkerkelijk instrumentarium

Cultuur

Frederike Berntsen

De Australisch-Nederlandse componiste Kate Moore © -
Recensie

Klassiek
November Music
Bosch Requiem
★★★☆☆

Zelfs het gewaad van dirigente Jane Lang droeg bij aan de hymnische stemming die componiste Kate Moore (1979) trachtte op te roepen in haar nieuwe requiem 'Lux Aeterna: VIVID'. Ze creëerde een kerkelijke ervaring anno 2018, met een onkerkelijk instrumentarium. Een aantrekkelijk uitgangspunt om Moore te volgen door haar universum.

Lees verder na de advertentie

De instrumenten die Moore bij elkaar had gezet op het podium van Theater aan de Parade in Den Bosch vormden een hoogst originele combinatie. Zoemende didgeridoos en een ritmisch stuwende vleugel, vergezeld van een grote trom plus stemmen: dat hoor je niet dagelijks, laat staan tegelijk.

Moores requiem was wellicht beter tot zijn recht gekomen in een kerk, met natuurlijke galm en een gratis gewijde sfeer.

De Australisch-Nederlandse Moore schreef haar mis in opdracht van November Music, waar ze dit jaar als componist centraal staat. Ze liet zich inspireren door heiligen en heilige plaatsen in Den Bosch. Met haar premièrestuk, het negende Bosch Requiem, verzorgde ze de opening van het festival voor nieuwe muziek.

Bedwelmende klankwolken

Ook belangrijk voor Moore, naast de Bossche input: het milieu, de kwetsbaarheid van de aarde. Ze vestigde in haar stuk de aandacht op West-Europese bomen en dieren. De blauwe vuurvlinder, het zilverstreephooibeestje en de bonte vliegenvanger: een trits van vlinders, zangvogels en zoogdieren kreeg een plaats in het requiem.

De luisteraar bevond zich in een opzwepend en repetitief klanklandschap, dat bij tijd en wijle op een verkapt minimal-pianoconcert leek. Moore had haar eigen Herz Ensemble uitgenodigd, en he trio Temko bracht gitaar, basgitaar en percussie in. Daarnaast waren de zangers van Cappella Pratensis en Wishful Singing van de partij.

Zoals gezegd, een originele combinatie. En het 'Dies Irae' naar voren brengen als intermezzo voor pianotrio, kom er maar eens op. Alleen: de versterking van de spelers vormde een stoorzender, vooral ook omdat niet iedere musicus even stevig in zijn schoenen stond. Al te bedwelmende klankwolken maakten aandachtig luisteren onmogelijk. Zelfs de dames van Wishful Singing, die de oren wakker kusten met glasheldere engelenzang, konden de waas van easylisteninggolven nauwelijks doorbreken.

Moores requiem was wellicht beter tot zijn recht gekomen in een kerk, met natuurlijke galm en een gratis gewijde sfeer. De deur uit, rechtsaf, en daar staat de Sint-Janskathedraal.

November Music duurt nog t/m 11 november. Meer informatie  op www.novembermusic.net

Een overzicht van de nieuwste recensies van pop, klassiek, wereldmuziek en optredens vindt u hier.

Deel dit artikel

Moores requiem was wellicht beter tot zijn recht gekomen in een kerk, met natuurlijke galm en een gratis gewijde sfeer.