Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Clybourne Park boeit van begin tot eind en houdt ook nog eens een spiegel voor

Cultuur

Sandra Kooke

Joy Wielkens als Francine, de zwarte werkster. © Sharon Jane D
Recensie

THEATER
Well Made Productions
Clybourne Park
★★★★☆

Het is 1959. Bev en Russ verkopen hun huis in Clybourne Park. Hun zoon heeft zich op zolder van het leven beroofd, aan het huis kleven te zware herinneringen. Dat een zwarte familie de nieuwe eigenaar wordt, deert hen niet. Maar buurtbewoners Karl en de dominee willen hen ervan weerhouden, als de dood dat de buurt afglijdt en de huizen niets meer waard zullen zijn.

Lees verder na de advertentie

Het is 2009. Steve en Lindsey willen een oud huis kopen in Clybourne Park. Ze gaan het platgooien en een nieuw, groter huis bouwen. Dat zien Lena en Kevin niet zitten. Een witte familie, die de oude herinneringen van de zwarte gemeenschap uit zal wissen, gaat hun te ver. Straks wordt de buurt nog overgenomen door witte yuppen.

Clybourne Park is een uitstekend gemaakte voorstelling, die boeit van begin tot eind en ook nog eens een spiegel voorhoudt

'Clybourne Park', het toneelstuk dat de Amerikaan Bruce Norris in 2010 schreef, is uiterst slim in elkaar gezet. Want wie herkent dit niet? Overal ter wereld zijn bewoners bang dat vreemde nieuwkomers hun wijk zullen ontwrichten. Slim ook dat Well Made Productions dit stuk juist op dit moment speelt. Door de druk op de huizenmarkt zien bewoners van multiculturele wijken in tal van steden hoe de huizen van hun buren worden opgekocht door de nieuwe rijken. Clybourne Park is overal. De bijbehorende raciale spanningen ook.

Lesje maatschappelijke vorming

Een stuk met zo'n boodschap loopt het risico een lesje maatschappelijke vorming te worden. Maar die valkuil is hier goed vermeden. Niet alleen door de subtiele tekst, ook door de regie en het goede spel. De personages zijn geen stereotypes, maar volwaardige mensen met karakters en emoties. Bev (Anke van 't Hof) en Russ (Peter van Heeringen) zijn ontroerend, zoals ze ieder op hun eigen manier worstelen met het verdriet om hun zoon. 

De zwarte werkster van Bev en Russ, Francine (Joy Wielkens), verbergt haar boosheid onder een beleefde, verdraagzame houding. Bev noemt haar een vriendin, maar Francine zegt mevrouw tegen haar werkgeefster. Haar man steekt steeds de helpende hand uit. Racisme sijpelt er op talloze manieren, van subtiel tot uitgesproken, doorheen. Alle goede manieren en goede bedoelingen ten spijt.

Vijftig jaar later is er niet zoveel veranderd. Ook nu kunnen de witte kopers geen respect opbrengen voor het zwarte koppel. Zij krijgt nooit het woord, hij accepteert alle racistische grappen. Tussen de regels door glibberen de nare vooroordelen. Net als in het echte leven is het soms moeilijk je vinger erop te leggen. Clybourne Park is een uitstekend gemaakte voorstelling, die boeit van begin tot eind en ook nog eens een spiegel voorhoudt.

Wekelijks bespreken onze recensenten nieuwe voorstellingen. Bekijk hier ons overzicht van theaterrecensies.

Deel dit artikel

Clybourne Park is een uitstekend gemaakte voorstelling, die boeit van begin tot eind en ook nog eens een spiegel voorhoudt