Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Bijzonder weerzien met Queens of the Stone Age

Cultuur

Joris Belgers

Josh Homme van Queens Of The Stone Age, eerder deze maand tijdens een concert in Wenen. © AFP
Concertrecensie

Queens of the Stone Age
Ziggo Dome, 12/11
Villains World Tour
☆☆

Je hoort het vaker: rock is dood. Het cliché is zo oud als de elektrische gitaar, maar toegegeven, het zijn barre tijden voor de liefhebber van rechtgeaarde powerakkoorden. Afgezien van nostalgie-acts zijn er steeds minder rockbands die een stadion kunnen vullen, en er kwamen dit jaar maar weinig fijne gitaarplaten uit. 'Villains', van Queens of the Stone Age, was haast een uitzondering, maar ook daarop klinkt de band gladder dan voorheen.

Lees verder na de advertentie

Het leek erop dat de Californische woestijnrockers er zondagavond in de Ziggo Dome op gebrand waren dat genoemde cliché onderuit te schoffelen en tegelijkertijd te bewijzen dat ze nog altijd van het betere sloopwerk zijn. De volumeschuifjes stonden vol open, en zelfs voor hun doen klonk de band overdreven zompig en hoekig.

Op hol geslagen dieseltrein

Precies: Queens of the Stone Age was in vorm. Zeker de eerste helft van het optreden knalde voorbij als een op hol geslagen dieseltrein. Dat had voorman Josh Homme vooral te danken aan zijn ongemeen strakke ritmesectie en trouwe secondant Troy Van Leeuwen. Zelf oogde de roodharige rocker wat minder geconcentreerd, ongetwijfeld dankzij een stevige zondagmiddagborrel.

Alles waarvan ik hou leerde ik hier kennen, Amsterdam

Josh Homme

Het tussenstuk van publiekslieveling ‘No One Knows’, al vroeg in de set, werd opgevuld met drumsolo. Homme, sigaretje, drankje, keek tevreden toe. De praatgrage Homme was onkarakteristiek gezellig. Elke avond was zaterdagavond, maande hij zijn publiek. Gisteren en morgen bestaat niet, híer en nú is alles waar het om gaat. Hij dankte Amsterdam meermaals, dit was zijn tweede thuis, 'alles waarvan ik hou leerde ik hier kennen'. Homme is niet iemand die zijn publiek naar de mond praat, hij meende elk woord.

Lodderig

Maar toch begon dat lodderige gebrek aan focus na de helft wat te storen, zo vernaggelde hij de gitaarsolo bij ‘Make It Wit Chu’ volkomen, en ook wat betreft zang dook Homme er meermaals naast. Het hielp niet dat de zwakkere nummers van de set over de helft waren samengepakt, waarbij de aandacht van het publiek duidelijk verslapte. Maar met achterelkaar ‘Little Sister’, ‘Sick Sick Sick’ en ‘Go With the Flow’ revancheerde de band zich en ontstonden er tot achterin de concerthal ouderwetse moshpits.

En tja, dat aangeschoten gehakkel over vrijheid en jezelf zijn leidde misschien wat af. Maar toen Homme haast emotioneel  ‘Go With the Flow’ aankondigde door naar de tekst te verwijzen en erbij op te merken dat dít, wat ze nu doen, het waard was om voor te sterven, raakte hij het publiek. Zeker in het licht van wat er precies twee jaar terug met zijn ándere band in de Bataclan was gebeurd. Het zorgde voor een stevig, intens en bijzonder weerzien met de band. 

Lees ook: Queens of the Stone Age klonken nog nooit zo fris 



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
Alles waarvan ik hou leerde ik hier kennen, Amsterdam

Josh Homme