Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Bijna te laat

Cultuur

Laura van Zutphen

'Laten we het nu maar doen, straks is te laat'. Een bekende zin uit de mond van mensen, die nog iets willen ondernemen voordat het niet meer kan. Voor Hans Overmars was het bijna te laat. Samen met zijn vrouw Sytske maakte hij een fietstocht langs de Middelandse Zee. Tijdens hun droomreis overlijdt hij aan een hartaanval.

Drie maanden hebben Hans en Sytske Overmars nog van elkaar en van het mooie landschap langs de Middelandse Zee mogen genieten. Toen kwam er abrupt een einde aan hun geluk. Tijdens één van de vele tochtjes, blijft Sytske een beetje achter op haar man, omdat haar fiets kappot is. Als ze op de top van een heuvel komt, vindt ze haar man. In elkaar gezakt in een berm. ,,Ik dacht: het zal toch niet waar zijn', zegt Sytske met brok in haar stem. Maar het was waar.

In het begin van de zeer persoonlijke documentaire 'Randonneurs', gaat Sytske terug naar die plek in de berm, langs een Turkse weg. Dan begint de film, een mengeling van opnames tijdens de reis, toen haar man nog leefde, en van beelden van de periode dat Sytske terugkeerde naar hun laatste bestemming in Turkije. De documentaire is intiem, niet in de laatste plaats omdat de maakster ervan Hester Overmars is, de dochter van Hans. Het is vreemd om als kijker geconfronteerd te worden met gelukkige vakantietafreeltjes, terwijl de vakantievierder niet meer leeft. Tafreeltjes die zijn gefilmd op een moment dat er van onheil nog geen sprake was. Toch linken alle gebeurtenissen naar de dood van Hans. Zoals de gesprekken met hem over twee eerdere hartinfarcten die hij tijdens zijn leven heeft gehad. Hij vertelt hoe deze zijn levensvisie hebben bepaald. Hans wilde gewoon verder leven en zich niet laten beïnvloeden door de beperkingen van een vermoeid hart.

Het intieme bijna familiekiekjes-achtige karakter van de documentaire is de kracht van 'Randonneurs'. Maar tegelijkertijd ook een handicap. De film is af en toe een beetje sloom en daardoor ietwat oninteressant voor buitenstaanders. Toch blijft 'ie boeien. Het is het verhaal achter voorvallen die tijdens vakantieperiodes via een klein berichtje in de krant tot je komen. En waarvan je denkt: vreselijk. Maar 'Randonneurs' heeft juist een vriendelijk karakter. Tevreden is dan ook het gevoel aan het einde van de film. Want voor Hans was het bijna te laat, maar niet helemaal. Hij en Sytske hadden aan drie maanden net genoeg om, na een moeilijke periode, weer naar elkaar toe te groeien.

Trouw.nl is vernieuwd. Vanaf nu is onbeperkte toegang tot Trouw.nl alleen voor (proef)abonnees.


Wilt u dit artikel verder lezen?

Maak vrijblijvend een profiel aan en krijg gratis 2 maanden toegang.

Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kun je vinden in je inbox.
Ben je de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Ongeldig e-mailadres

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Wij gaan vertrouwelijk om met uw gegevens. Lees onze privacy statement.

Deel dit artikel

Advertentie