Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Bij Wolkers is de vrouw óf lustobject óf heks, maar deze toneeluitvoering is eigentijdser

Cultuur

Hanny Alkema

Turks Fruit acteurs Ali Zijlstra & Chris Peters © Maartje Geels
Theaterrecensie

THEATER
Turks fruit
Hummelinck Stuurman Theaterbureau
★★★★☆

BAM! De eerste klap is wel een bedscène, maar niet een van zinderende seks. Het is de harde smak van één lichaam, dat zich met geweld op het matras smijt. En dat zich vervolgens luidkeels overgeeft aan de liefdeswoede van het mannetjesbeest, dat zich verlaten weet door het vrouwtje.

Lees verder na de advertentie
Vanuit het nu bekeken; lieve hemel, hoe ver­schrik­ke­lijk eenzijdig vanuit de man gedacht is Turks fruit

En meteen zitten we middenin het bronstige taalgebruik van Jan Wolkers, die vijftig jaar geleden commotie veroorzaakte met zijn liefdesroman ‘Turks fruit’. Vooral vanwege de talloze, zeer plastisch beschreven seksscènes. Zoals in deze litanie van hoofdpersoon Erik, die zijn liefdesverdriet niet anders kan uiten dan door het opsommen van alle mogelijke zuigmondjes, van alle vrouwen die hij naar zijn hol sleepte, die niet kunnen tippen aan die van zijn Olga.

Mede door de verfilming groeide ‘Turks fruit’ uit tot het ultieme liefdesverhaal. Het vrijgevochten gedrag, de ongebreidelde hartstochten van Erik en Olga waren een gretig omarmde reactie op het burgermansfatsoen. Met Olga’s vroegtijdige dood door kanker als tragisch slotakkoord. Maar vanuit het nu bekeken, lieve hemel, hoe verschrikkelijk eenzijdig vanuit de man gedacht.

Aan elkaar gewaagd

Dat de theaterversie door Hummelinck Stuurman net als het boek begint met Eriks oerkreet laat dat besef effectief doorsijpelen. Niet toevallig zijn bewerking en regie in handen van twee vrouwen. Sophie Kassies en Hanneke Braam. Zij zorgen voor twee essentiële ingrepen, die het verhaal doen uitstijgen boven de provocatie.

Anders dan het boek is niet Eriks gezichtspunt bepalend, maar krijgt Olga een eigen stem. De twee zijn steeds meer aan elkaar gewaagd. Gaat Olga’s tomeloze verliefdheid aanvankelijk gelijk op met het zich losmaken van haar thuis, allengs beseft ze dat ze voor Erik meer zijn speeltje dan een echte partner is.

Daarnaast wordt het onstuimige liefdesspel schitterend gespiegeld in het stoffige huwelijk van Olga’s ouders. Is bij Wolkers de vrouw óf lustobject óf heks, hier zorgt zo’n scherp ingevuld beeld van puberale driften tegenover realiteitszin voor een eigentijdsere dimensie.

Het is een verfrissende kijk op ‘Turks fruit’, zeker ook te danken aan het magnifieke spel van Debbie Korper als cynische moeder. De verrukkelijke ironie in haar ‘geniet, geniet’ tegen Olga laat onweerstaanbaar een word-alsjeblieft-gauw-volwassen-wens doorklinken.

Intussen geven Chris Peters en Ali Zijlstra de tegenstrijdigheden in de ontwikkeling van hun relatie mooi vorm. Dat maakt de voorstelling boeiender dan alle seksscènes op ongeveer elke stoel en tafel in Eriks rommelatelier: hoe pikant ook, teveel gaat vervelen.

Tournee tot en met 24 mei.
Info: www.hummelinckstuurman.nl

Elke week nieuwe voorstellingen, besproken door onze recensenten. U leest ze hier.

Lees ook:

Turks Fruit op toneel: ‘Dít is seks, dít is intimiteit’

In een nieuwe theatervoorstelling kruipen Ali Zijlstra en Chris Peters in de huid van Olga en Erik, het beroemde liefdeskoppel uit Wolkers’ roman Turks Fruit. ‘Er is geen seks te zien of zo. We tasten elkaar af binnen de taal.’

Deel dit artikel

Vanuit het nu bekeken; lieve hemel, hoe ver­schrik­ke­lijk eenzijdig vanuit de man gedacht is Turks fruit