Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Best te doen die bekende Nederlanders op tv, als je ze doseert

Cultuur

Renate van der Bas

Allround BN'er Charles Groenhuijsen. © Renate Van Der Bas
Tv-recensie

Deze week is het publicist Max Pam die in HP/De Tijd maar weer eens fel protesteert tegen de trend dat we steeds dezelfde Bekende Nederlanders op tv zien, als gevolg van de kijkcijferterreur. 

Het lijkt me een hopeloze strijd en de kritiek vernauwt zich ook vrijwel altijd tot een potje spugen op de allrounddeskundige Peter R. de Vries en mediakenner Angela de Jong. Als een wet van Godwin voor discussies over het Nederlandse televisielandschap.

Lees verder na de advertentie

Waarbij ik de eerste ben om te geloven dat over vijftig jaar geen enkele oudere kijker met net zo veel liefde aan Peter R. zal terugdenken als menigeen nu doet aan een vroegere tv-persoonlijkheid als Godfried Bomans. Was die schrijver toen ook niet onevenredig vaak op televisie? Ik werk deze gedachtengang maar niet uit. Alleen al het in een en dezelfde zin noemen van De Vries en Bomans levert me genoeg strafpunten op.

Natuurlijk moeten we kritisch zijn op hoe en met wie publieke programma’s als ‘Pauw’, ‘Jinek’, ‘M’ of ‘DWDD’ de thermometer in de Nederlandse maatschappij steken. Tien uur per week, betaald met onze centen op zeg 110 uur publieke televisie tussen zes en twaalf ‘s avonds.

Met Groenhuijsen scoorde Pauw toch mooi drie BN’er-bij­dra­gen voor de prijs van één

Gezond tv-voedsel

Maar je op deze talkshows blindstaren is onzin. Ertegenover staan zo veel andere televisie-uren waarin je kunt zien in wat voor wereld we leven. Wie een beetje zorgvuldig zapt krijgt voldoende gezond tv-voedsel binnen. Geregeld een talkshowvakantie nemen is ook heilzaam om los te komen van de vaste patronen.

Soms kijk ik weken geen ‘DWDD’, om rond dat tijdstip onverantwoord vette Amerikaanse comedy’s te snacken bij Veronica. Na een tijdje krijg ik dan vanzelf zin om die glutenvrije Matthijs van Nieuwkerk te herontdekken. ’s Avonds laat geef ik geregeld voorrang aan diepgravende obscure documentaires boven Jeroen Pauws waan van de dag. Niet zelden maken die films een diepe indruk.

Maar niet altijd natuurlijk. Zo koos ik woensdag om elf uur voor een 2Doc-aflevering over hoe familieleden van veroordeelde pedofielen doorgaan met hun leven, ook als de mannen weer op vrije voeten komen. Ik leef me graag in in elk menselijk probleem, maar het ik-blijf-toch-van-hem-houden-standpunt van een van de echtgenotes werd me uiteindelijk te veel.

Verzieken

Toch maar naar Pauw gezapt dus. En ja, bekende mediakoppen alom, zoals die van Rutger Castricum en Charles Groenhuijsen. Maar ook die van een tv-persoonlijkheid light, de goedgebekte vogelkenner Camilla Dreef. Ik betrapte mezelf op de gedachte dat ik het van haar niet erg zou vinden als ze vaker in talkshows zat en een echte BN’er werd: wat een fijne woordvoerster voor de natuur.

BN'er in de dop: vogeldeskundige Camilla Dreef. © Renate Van Der Bas

Charles Groenhuijsen zat aan die tafel de markt voor BN’ers trouwens wel erg te verzieken. Niet alleen voorzag hij de Amerikaanse verkiezingsuitslagen van politiek commentaar, hij maakte ook een interessante media-analyse inzake hoe het ‘Jeugdjournaal’ tere kinderharten probeert te sparen bij gevoelige onderwerpen.

Of dat nog niet genoeg was, trad Groenhuijsen in dezelfde uitzending ook op als singer-songwriter, compleet met gitaar en zangcoach. Zo scoorde Pauw toch mooi drie BN’er-bijdragen voor de prijs van één.

Vier keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie. U leest ze op trouw.nl/tvrecensies.

Deel dit artikel

Met Groenhuijsen scoorde Pauw toch mooi drie BN’er-bij­dra­gen voor de prijs van één