Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Belfast: de ontspannen stad die muziek ademt

Cultuur

Johan Nebbeling

© Johan Nebbeling
Reizen

Van Van Morrison tot gitaarheld Garry Moore, van Snow Patrol tot Rory Gallagher, van Stiff Little Fingers tot The Undertones: de Noord-Ierse hoofdstad eert haar muzikale helden.

Het mag! Liever niet op zijn dure gitaar, maar gitarist John leent me graag zijn eenvoudiger instrument zodat ik een paar moppies mee kan spelen met het gelegenheidsbandje dat in deze pub traditionele Ierse folkmuziek speelt. Lekker hoor. En niemand die het wat schelen dat ik er af en toe met de akkoorden naast zit. “Well done mate!” We drinken er een Guinness op, het bittere donkere bier met de gevaarlijke laxerende werking.

Lees verder na de advertentie
Mooi is de stad niet, maar wat een warme vibe

Zo zijn de Belfastians, zo is Belfast: wat een fijne, ontspannen stad. De positieve, warme, vriendelijke vibe maakt het gebrek aan stedelijk schoon ruimschoots goed. Op enkele uitzonderingen na vind je er amper mooie gebouwen. De straten zijn eerder grauw, het in beton gegoten waterfront langs de rivier de Lagan heeft weinig aantrekkelijks. Het zegt veel over de stad dat de belangrijkste landmarks van Belfast twee afgedankte gele havenkranen zijn, Samson en Goliath. Maar sfeer heeft de voormalige industriestad, met muziek als levensadem. Of het nu in The Dirty Goat is, The Thirsty Onion of The Bittles Bar: in elke pub speelt ’s avonds wel een bandje of kruipen muzikanten bij elkaar.

'Mister Belfast'

De stad eert haar (muzikale) helden. Overal zie je levensgrote afbeeldingen van muzikanten, zoals wijlen Rory Gallagher, de legendarische rockgitarist die door de inwoners op handen wordt gedragen, omdat hij als enige rockster tijdens de burgeroorlog grote concerten bleef verzorgen in Belfast. Maar de enige echte ‘Mister Belfast’ is natuurlijk Van ‘The Man’ Morrison, de knorrige bard, geboren en getogen in de arbeiderswijk Oost-Belfast. Daar, onder de rook van de allang verdwenen scheepswerf Harland & Wolff waar zijn vader als elektricien werkte, liggen de roots van het album waarmee hij in 1968 internationaal doorbrak, ‘Astral Weeks’.

Met een beetje geluk kun je hem aantreffen in de lobby van het Cullodenhotel, waar hij koffiedrinkt en de kranten leest. Laat hem maar met rust, want zijn humeur schijnt er met de jaren niet beter op te zijn geworden, vertelt Lynn Corken, die opgroeide in dezelfde wijk als Morrison en nu toeristen rondleidt langs de plekken die een rol spelen in zijn songs.

© Getty Images
Oost-Belfast is een wijk boordevol verhalen, een on­uit­put­te­lij­ke inspiratiebron voor een dichter als Morrison

Oost-Belfast is een wijk boordevol verhalen, een onuitputtelijke inspiratiebron voor een dichter als Morrison. In de Tweede Wereldoorlog werd de wijk door Duitse bommenwerpers in de as gelegd; ze mikten op de scheepswerven, maar troffen de woningen. “Tijdens het bombardement beviel mijn oma onder de keukentafel van haar zevende kind, tante Ann McMeilly. De bevalling werd gezien als een groot wonder. De kranten noemden tante Ann ‘The Blitz Baby from Belfast’”, vertelt Corken.

Een koperen bordje aan het ouderlijk huis van Morrison (Hyndfordstreet 125) herinnert aan de beroemde bewoner. Cyprus Avenue, waarover Morrison een song schreef, is de enige straat met bomen en vrijstaande huizen in het verder nogal armetierige Oost-Belfast. Voor de arbeiders destijds een romantisch plekje, waar ze heen gingen als ze aan de drukte van de volksbuurt wilden ontsnappen. “Mijn vader heeft mijn moeder hier op de hoek ten huwelijk gevraagd”, zegt Corken.

Lullig beekje

Enkele straten achter Morrisons ouderlijk huis ligt ‘The Hollow’, waarover hij zingt in zijn hit ‘Brown Eyed Girl’. In het onooglijke parkje onder hoogspanningsmasten blijkt de ‘waterval’ uit het nummer (‘Slipping and a-sliding, all along the waterfall’) een stroomversnellinkje in een lullig beekje.

In het gerenoveerde uitgaanscentrum Cathedral Quarter - een aaneenschakeling van kroegen en eettentjes - verdient punkicoon Terri Hooley, oud-manager van punkband The Undertones, een centje bij met toeristen langs plekken te leiden waar muziekgeschiedenis werd geschreven. Zoals het pand waar zijn platenwinkel Good Vibrations was gevestigd, die twaalf keer failliet ging (“Ik ben geen zakenman”), en het minuscule podiumpje achterin de pub The Duke of York, waar in 1993 Snow Patrol zijn eerste optreden verzorgde voor een publiek van dertig man. “Die krijgen nog elk jaar een kerstkaart van gitarist Gary Lightbody.” Dan besluit hij: genoeg verteld en gewandeld. Tijd voor een Guinness.

Belfast

 Belfast is de hoofdstad van het Britse Noord-Ierland (‘Ulster’), waar van 1969 tot 1998 een grimmige burgeroorlog woedde. In 1998 kwam er een einde aan het geweld met het Goede Vrijdagakkoord. Sindsdien gaat het economisch bergopwaarts. 

Het toerisme groeit met 10 procent per jaar. De belangrijkste toeristische attractie is Titanic Belfast - kosten 77 miljoen pond - dat is gehuisvest in een spectaculair gebouw. Naast de tragische geschiedenis van het rampschip Titanic, dat in Belfast werd gebouwd, wordt de industriële en sociale historie van de stad belicht met haar linnenfabrieken, scheepswerven en tabaksindustrie. 

Oneindig is het aantal pubs in Belfast, vrijwel allemaal met een adembenemend interieur. Elke avond zijn ze goed gevuld en wordt er muziek gemaakt. De oudste pub, uit 1720, is Kelly’s Cellars, Bank Street 30-32. St. George’s Market aan East Bridge Street is een sfeervolle overdekte markthal, waar je verse vis, vlees, fruit en groenten kunt kopen, maar ook snacks, snoep en maaltijden uit de hele wereld. Nieuwe trendy eettentjes schieten als paddestoelen uit de grond. De stad heeft twee sterrenrestaurants, Ox aan Oxford Street en Eipic aan Howard Street. 

In The Titanic Studios in Belfast wordt de populaire HBO-serie Game of Thrones opgenomen. Je kunt de studio’s bezoeken of meegaan met een Game of Thrones-tour langs plekken waar opnames zijn geweest. Op straat en in de kroeg kun je zomaar hoofdrolspelers uit de serie tegenkomen. 

In het westen van Belfast vind je de murals, de schilderingen op de metershoge muren die door het Britse leger werden opgericht om de protestantse wijk Shankhill en de katholieke buurt The Falls te scheiden. Ze kregen de dubieuze naam peace walls, vredesmuren. De muren staan er nog net zo, de schilderingen worden als ‘kunst’ beschouwd. Thematische tours zijn er in alle soorten en maten. Rondleidingen worden verzorgd door individuele gidsen, die de verhalen achter de verhalen kennen. Of door de chauffeurs van de Black Cabs, de fameuze zwarte taxi’s van Belfast.

In het dossier 'Reizen' vindt u reisreportages vanuit bijzondere bestemmingen, boeiende steden en verre streken. Met reistips. Lees hier meer artikelen. 

Lees ook: In Japan heeft de werkelijkheid een ander gewicht

Als wereldreizigster Iris Hannema in Japan is, komt ze altijd tot rust. Zelfs in het centrum van Osaka, met z’n bonte winkels en futuristische bioscopen.

Deel dit artikel

Mooi is de stad niet, maar wat een warme vibe

Oost-Belfast is een wijk boordevol verhalen, een on­uit­put­te­lij­ke inspiratiebron voor een dichter als Morrison