Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Ava wil de liefde vieren, voordat het donker wordt

Cultuur

Ronald Rovers

Het koppel Ava en Jean pleegt overvallen in de prachtige film 'Ava'. © TRBEELD
Filmrecensie

Ava
Regie: Léa Mysius
Met Noée Abita, Laure Calamy, Juan Cano

We schrijven in filmrecensies niet vaak over kleuren en licht. Te abstract. Lastig in woorden te vatten in de beperkte ruimte van een korte tekst. Iets om te zien vooral en minder om over te lezen. Maar in Léa Mysius' prachtige debuut 'Ava' draait alles om licht en kleuren. 

Lees verder na de advertentie

Het zijn het licht en de kleuren die het leven laten zien en die de 13-jarige rebelse hoofdrolspeelster Ava sneller zal moeten missen dan ze had gedacht. Door een ziekte aan het netvlies zal ze binnenkort haar zicht kwijtraken. Terwijl de duisternis in de wereld dichterbij kruipt, komt ze in verzet.

De tekst gaat verder onder de trailer.

Vanaf de schitterende openingsscène van een strandtableau vol bewegende kleuren en minitafereeltjes, een soort zomerse tegenhanger van Brueghel-schilderijen, tot het intense, ondoorgrondelijke zwart van de hond van Ava's al even rebelse partner-in-crime, zijn het de kleuren en het licht die spreken, die het verhaal van Ava en Jean vertellen. Ze wil hem redden, ze wil gered worden, zegt ze. Zal ze hem nog in gedachten kunnen zien als ze blind wordt, vraagt ze zich af.

Vanaf dat moment verandert de film in een soort 'Badlands', Terrence Malicks klassieker uit 1973 over twee jonge mensen die moordend door South Dakota trekken. Alleen dan zonder dat er doden vallen. Ava en Jean plegen een paar overvallen, dat wel, maar het draait vooral om de liefde tussen deze twee prachtige misfits, een liefde die ze vieren in de tijd die hen nog rest voordat het donker wordt.

Lees hier meer filmrecensies.

Deel dit artikel