Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Assertief Nationaal Jeugd Orkest is hoorbaar trots in het Concertgebouw

Cultuur

Frederike Berntsen

© Bram Petraeus
Recensie

Nationaal Jeugd Orkest 
Dirigent Antony Hermus
Beethoven, Strauss
★★★☆

Het is de kers op de taart: een uitvoering in het Amsterdamse Concertgebouw. Na een paar weken lang ondergedompeld te zijn geweest in de Gelderse NJO Muziekzomer, speelde het Nationaal Jeugd Orkest (NJO) voor een stevig gevulde grote zaal.

Lees verder na de advertentie

Het NJO is een kweekvijver voor beroepsmusici. Ben je conservatoriumstudent in Nederland of België? Dan kun je tot en met 26 jaar auditeren en meedoen aan diverse professioneel geleide projecten in Gelderland en daarbuiten. En in het Concertgebouw terechtkomen tijdens de Robeco SummerNights.

De solist van dienst, Joseph Moog, is geen onbekende in ons land. Hij is met enige regelmaat te gast, en drie jaar geleden debuteerde hij in de Serie Meesterpianisten. Bij Moog valt steevast op: hij weet van wanten. De jonge Duitser mepte de luisteraar om de oren met de superieure noten van Beethovens Vijfde pianoconcert, hij produceerde een uitgesproken harde toon.

Beethovens concert is een gespierd stuk, maar dat wil niet zeggen dat je het met spier­bal­len­ver­toon moet spelen

Kon dat niet een onsje minder? Beethovens concert is een gespierd stuk, maar dat wil niet zeggen dat je het met spierballenvertoon moet spelen. Raffinement is een groot goed, ook in dit 'Kaiserkonzert'. Zelfs het Adagio bleek Moog slechts een klein beetje te kunnen verleiden tot verfijning. Het NJO liet zich gaandeweg meeslepen door Moogs voortvarendheid over achtentachtig toetsen.

Bergwandeling

Antony Hermus, die als dirigent en artistiek leider verbonden is aan het NJO, houdt dan ook van een ferme aanpak, zoals duidelijk werd in 'Eine Alpensinfonie' van Richard Strauss. Deze bergwandeling, een multimediaspektakel in geluid, lokte uit tot enthousiast maar soms oorverdovend spel, voorzien van uitmuntende solotrekjes.

Voor de pauze speelde het orkest staande, bij Strauss in de tweede helft zat iedereen. Voor het assertieve spelkarakter van de NJO'ers en de elasticiteit in de orkestklank maakte dit verschil niet uit.

Voorafgaand aan het concert liet een van de spelers het publiek weten dat het orkest trots was om in de grote zaal op te treden, en dat is wat de luisteraar terughoorde.

Meer recensies van pop, klassiek, wereldmuziek en optredens, leest u hier.

Deel dit artikel

Beethovens concert is een gespierd stuk, maar dat wil niet zeggen dat je het met spier­bal­len­ver­toon moet spelen